maandag 26 maart 2012

Willie Wiet
Door hoofdredacteur Joop Mestrom van EssensiE (a.k.a. Willie Wiet)geweigerde column van D.C. Lama. D.C. Lama is daardoor na 16 jaar niet langer columnist bij EssensiE.

Sinds anderhalf jaar kunt u in de EssensiE de columns van Willie Wiet lezen, bladruimte waarvoor Edith Ringnalda plaats heeft moeten maken. Nou ken ik deze Willie al ruim 15 jaar, uit de tijd dat wij beide columnist voor Highlife waren. Twee maanden geleden schreef hij in zijn column “Drop outs” over ene Karel -bijgenaamd De Meeuw- die pas vader is geworden en om die reden geen actie meer zou voeren tegen “misstanden met dieren en planten – jawel, ook onze geliefde marihuanaplant”. Dat ie dat van die dieren jammer vindt verbaast me, want als er één hopeloze spareribsvreter is die zelfs op je bruiloft nog zeikt het opdringerig of ongastvrij te vinden dat je die kut bio-industrie niet financiert om zijn doodzaaiende verslaving te voeden, dan is hij het wel. Maar goed.

Omdat ik in diezelfde EssensiE schreef net vader te zijn geworden en Willie's pseudoniemen nooit bijster origineel zijn (Waarom zou iemand zichzelf anders zo'n kinderachtig cliché als Willie Wiet toedichten?) laat het zich gemakkelijk raden dat hij met De Meeuw de Lama bedoelde. Ik zou dus niet meer blowen (flauwekul) en mij niet meer inzetten voor de legalisatie van planten. Wat dit laatste betreft moet u maar eens navragen wat ik allemaal doe, mocht ik u om wat voor reden dan ook niet uit de actiewereld kennen. Zoals u weet klop ik mijzelf altijd graag op de borst, maar altijd met ironie en daar is in dit geval geen reden voor. Mocht u mijn echte naam willen weten, dan is die eenvoudig op te zoeken. Dit in tegenstelling tot Willie Wiet, die als de eerste de beste puber op internet alleen anoniem durft te blèren.

Recht in your face is voor Willie iets te veel gevraagd. Toen ik ruim een jaar geleden eens kwaad op hem werd vanwege enkele mailtjes die hij had gestuurd en hem herhaaldelijk duidelijk maakte dat eens met hem uit wilde praten, heeft hij me maandenlang ontweken, om mij vervolgens te verwijten oude koeien uit de sloot te halen. Meneer durft de confrontatie niet zo goed aan (daar moest ik maar begrip voor hebben), iets wat wel erg triest is als je onder iedere column “Viva la Revolución” schrijft.

En nu verwijt hij dus anderen de legalisatiestrijd op te geven. Dan is het handig te weten dat deze zelfbenoemde “chroniqueur van de War on Drugs” (Arno, als je ons nog leest: dank voor al je uitstekende columns van de afgelopen jaren!) zich daar zelf pas sinds anderhalf jaar weer mee bezig houdt, uitsluitend omdat ie weer een baantje in onze branche heeft. Daarvoor heeft hij daar ruim tien jaar geen letter meer aan besteed en heeft niemand hem nog bij een actie of demonstratie gezien. Ik kan het weten, want meestal had ik vanaf het podium goed zicht op wie er wel was. Willie werkte ondertussen voor tijdschriften als Panorama en concerns als de Telegraaf Media Group, dus daar moet u nog maar eens aan denken als u zijn Che Guevara-kreet leest. Normaliter niet echt een man voor in de EssensiE, maar hij schijnt een bijzondere band met de hoofdredacteur te hebben.

Wat doet mij denken: als u gewend was ook mijn verhalen in tijdschrift Zone 5300 te lezen... daar ben ik uit gekickt. Na een kleine 15 jaar samenwerking ontving ik plots een mailtje dat mijn column daar met onmiddellijke ingang was gestopt. Dat had helemaal niets te maken met de twee kritische mailtjes die ik de hoofdredactie had gestuurd, zo verzekerde mij diezelfde hoofdredactie, want “zo flauw waren ze niet”. Waarvan akte.

Nou ken ik de journalistieke principes van EssensiE en diens hoofdredacteur goed, dus daar maak ik mij hier geen zorgen over. Maar die Willie Wiet: dat is geen drop-out, dat is een droplul!