woensdag 5 oktober 2011

Tekst Dansen op de Vulkaan
Door D.C. Lama. Zoals gisteren voorgedragen in Theater De Engelenbak met de Open Bak Band.

Zomertijd en het leven was rustig.
Op Hella Haase na, was iedereen levenslustig.
Beatrix voer door de stad, een museum ging eens ópen.
Zowel krakers als ME wilden elkaar wel weer eens slopen.

De rest ging met de bus, op reis naar even verderop.
Via de Stopera naar Wall Street, Brooklyn Bridge als tussenstop.
Op het Damrak werd de gong door Maxima gebeld.
Edò, riepen de Grieken, en weg was al ons geld.

Refrein:
Maar we trekken ons er niets van aan
We beginnen weer van voren af aan
Het is altijd zo gegaan, nooit iets anders gedaan
Dansen op de vulkaan


Vandaag was de dag die in het teken van Dierendag stond.
En inderdaad: de hele dag was Job Cohen de gebeten hond.
Het Mexicaanse griepvaccin kostte 144 miljoen.
Bedenk wat je daarvan met andere Mexicaanse drugs kunt doen.

Als je tenminste geen Fransoos bent, want dan krijg je niet.
Ja, coke, wat bruin of lsd, maar zeker geen wiet.
ProRail gebruikt een miljard niet, maar verdoezelt dat heel fijntjes.
Met Mexicaanse drugs leg je daarvoor in heel het land wel lijntjes.
Refrein

Een man in het Vondelpark werd neergestoken, da's niet fraai.
Vlak voor het Filmmuseum, dat heet tegenwoordig dan ook EYE.
Een ander kreeg een kalf voor zijn gloednieuwe film.
Die luisterde vroeger nooit naar sjeiks, maar gewoon naar Ome Willem.

Een derde groef z'n pa op en gooide het lijk toen in de plomp.
Ik dacht.... als dat Hella Haase maar niet overkomp.
Maar de Nobelprijs voor Geneeskunde gaat postuum naar Steinmann.
dus die voor-Literatuur-voor-Hella, denk dat het nog wel kan.
Refrein 2x