vrijdag 3 december 2010

Geachte redactie van de Volkskrant,
'Verdere repressie' is volgens commentator Sander van Walsum 'de enige reële optie' voor het Nederlandse cannabisbeleid. Hij komt tot deze conclusie na de constatering dat ons beleid succesvol is geweest omdat 'de verslavingsproblematiek hier beter beheersbaar is dan in de meeste landen met een repressiever beleid'. Van Walsum schrijft ook dat ons cannabisbeleid, gericht op decriminalisering en harm reduction, geen school heeft gemaakt. Dit is pertinent onwaar. Portugal legaliseerde al in 2001 gebruik van alle drugs, Tsjechië deed hetzelfde per 1 januari van dit jaar. In België heeft elke volwassene sinds 2002 het recht om één cannabisplant te kweken voor eigen gebruik. Een recht dat in Nederland niet bestaat. In vijftien Amerikaanse staten is cannabis voor volwassenen relatief simpel verkrijgbaar in duizenden gereguleerde 'dispensaries'. De geweldsdelicten in Brabant waar de kranten deze week vol van staan zijn het resultaat van decennia beleidsverwaarlozing en verkeerde prioriteiten: de overheid heeft de rode loper uitgelegd voor criminele organisaties door alleen kleine thuistelers op te rollen en regulering van de achterdeur van coffeeshops te blokkeren. Gevolg, aldus criminoloog Toine Spapens in dagblad Spits deze week: "Kleine telers stopten, waarna de georganiseerde misdaad de handel overnam." Wie werkelijk denkt dat wietpasjes of afstandscriteria voor coffeeshops de problemen zullen oplossen is ontstellend naiëf. Wie echt iets wil doen aan het geweld rond cannabisteelt en groothandel, moet cannabis fatsoenlijk reguleren. De internationale speelruimte daarvoor is de afgelopen jaren toegenomen. Meer repressie leidt niet tot minder gebruik, maar wel tot nog meer verharding, geweld, verkoop in het illegale circuit, een duurder en slechter product en hogere winsten voor illegale producenten. Het is daarmee de allerdomste optie.

Derrick Bergman
Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod