dinsdag 28 juli 2009

giro-nummer 3151174, uw gift blijft nodig.

maandag 27 juli 2009

Elite
[I]k begrijp niet waarom de burgers van dit land zo keihard door hun eigen overheid als onbetrouwbaar worden weggezet. Waarom geen land ter wereld zoveel eigen burgers afluistert als Nederland. Waarom de regering de gegevens van al onze telefoongesprekken, mails en chats wil laten vastleggen en bewaren. Waarom wordt vastgelegd waar en wanneer we met bus of trein reizen. Waarom er tegenwoordig geen rechter-commissaris meer aan te pas komt om te beoordelen of het terecht is dat de politie onze gegevens van bank, verzekeraar of klantenkaart wil hebben. Waarom we zelfs niet meer verdacht hoeven te zijn om onze gegevens geplunderd te zien. Waarom per maand van 250.000 burgers wordt nagevraagd welk telefoonnummer of e-mail adres ze gebruiken. Waarom advocaten keer op keer worden afgeluisterd. Ik begrijp niet dat ons kabinet de grondwet telkens met voeten treedt en het dan raar vindt dat hun wantrouwen op ons overslaat. Ik snap al helemaal niet dat leden van zo’n kabinet ons nog durven te vragen hen te vertrouwen. Ik begrijp niet dat Guusje ter Horst diezelfde ‘elite’, die nooit wordt gehoord als ze verstandige dingen schrijven over discriminatie, opsporing, dataverzamelingen, stemcomputers en blind geloof in automatisering of tientallen andere kwesties, nu ineens wel wenst te horen.
Karin Spaink, op haar website.

donderdag 23 juli 2009

Uitbesteed
De straatcoaches van beveiligingsbedrijf To Serve and Protect zullen per 1 oktober dit jaar niet meer te zien zijn in onder meer Slotervaart en Osdorp. Het bedrijf is de aanbesteding kwijtgeraakt.
Het Parool, vandaag. Lees ook de column Straatcoaches.
'Nodig'
Saoedi-Arabië houdt meer dan drieduizend mensen gevangen op geheime plekken en gebruikt marteltechnieken om bekentenissen te ontlokken in zijn strijd tegen het terrorisme. Dat stelt mensenrechtenorganisatie Amnesty International in een vandaag verschenen rapport. Het rapport bekritiseert daarnaast de internationale gemeenschap die volgens Amnesty ervoor kiest de praktijken te negeren omdat het Riad nodig heeft in de strijd tegen
het terrorisme. Ook heeft het Westen de Saoedische olie nodig.
Het Parool, vandaag.

zaterdag 18 juli 2009

Recente posts
Deze site is via onderstaande linkjes te bekijken, via meest recente posts, maar ook door naar beneden te scrollen. (Vergeet iig de zijnavigatie)

* RIP Simon Vinkenoog
* Filmpjes van Neuzige Tony & De Roffe Ponyclub in Popei, 20 juni
* MP3's van optreden Neuzige Tony & de Roffe Ponyclub vrijdag 15 mei in OT301
* Inhoud EssensiE, juli 2009 (na 13 jaar de laatste met een column van Simon!)
* Knikkers (kort verhaal van D.C. Lama voor EssensiE)
* Stop de Hollandse hennepoorlog (door Simon Vinkenoog-biograaf Derrick Bergman)
* Inhoud Zone 5300, zomer 2009
* D.C. Lama op Hyves (wordt gratis vriend!)

Quotes & stuff: weer veel drugs (legaliseer dat nou toch eens gewoon!) en twee nieuwe categorieën: video en Neuzige Tony & De Roffe Ponyclub

Op de hoogte blijven van de activiteiten van D.C. Lama? Geef je dan op voor D.C. Lamail via een mailtje naar dclama@hotmail.com met als onderwerp 'Ik vind je beter dan Harry Mulisch!'
Wereldkampioen
Nu turner Yuri van Gelder betrapt is op cocaïnegebruik, is het verleidelijk te discussiëren over normen voor sporters, over hun voorbeeldfunctie, of cocaïne wel of niet prestatiebevorderend is, etc. Maar het echte nieuws is dat gebruik van illegale genotsmiddelen en een gezond en succesvol leven zich prima verhouden. Je kunt zelf wereldkampioen worden. Dat is nogal wat als je bedenkt wat wij aan maatschappelijke middelen steken in repressie en de 'oorlog tegen drugs'.
Uit: ingezonden brief van A. Kloppenborg (Amsterdam), vandaag in NRC.

Zone 5300 nummer 86
De zomereditie 2009 van Zone 5300 ligt weer in de winkel en kost slechts € 5,75.

Met daarin uiteraard De Laatste plaats voor D.C. Lama (het verhaal 'Paperclip Radio') en verder onder vele anderen: de Noorse tekenaar Lars Fiske met een eerbetoon aan de avant-gardekunstenaars Theo van Doesburg en Kurt Schwitters (Holland Dada Tour), een terugblik op The Cramps in woord en beeld door Eric van der Heijden en Peter Pontiac, een interview met Wim van Egmond, specialist in gruwelijk gedetailleerde foto's van de microscopische monsters, de dummy van Cosh, Maaike Hartjes, een griezelverhaal van Milan Hulsing, een miniboekje van Wasco en uiteraard film, literatuur, de curiosa-rubriek Fools Gold en strips van o.a. Waa, Floor de Goede, Rob van Barneveld en Kim Duchateau.

Je kunt hier een exemplaar bestellen, of eerst spieken in één van deze winkels.
ik heb een man gekend
met het wisselgeld van de melkweg in zijn handen
gewoon, hier, in amsterdam
Uit: een plaatselijk heelal, gedicht van Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr voor Simon Vinkenoog

zondag 12 juli 2009

Rust in vrede, medestrijder
Schrijver, dichter, levenskunstenaar, performer, wietambassadeur, pacifist, filosoof; allemaal kwalificaties die op Simon Vinkenoog (80) slaan. Hij overleed zondagochtend vroeg, een week voordat hij 81 zou zijn geworden.
Het Parool, vandaag.

'Verdom de oorlog, beziel de vrede!'
Simon Vinkenoog

zaterdag 11 juli 2009


AiAmsterdam
Met een groot 'staand terras' op de Noordermarkt in Amsterdam heeft een groep van circa 8000 hoofdstedelingen, onder wie kroegeigenaren, vrijdagavond geprotesteerd tegen het verbod om op terrassen in de stad staand te drinken. (...) Het protest vormde een onderdeel van de actie 'AiAmsterdam', waarin een groep Amsterdammers zich verenigd heeft om haar ongenoegen te uiten over "alle belachelijke regeltjes" van de gemeente.
AT5, vandaag.
Regelmatig misleid
Directeur Leon Panetta van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA heeft toegegeven dat zijn medewerkers leden van het Congres de afgelopen jaren regelmatig hebben misleid. Dat zeggen zeven Democratische leden van de inlichtingencommissie van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Panetta zou volgens de zeven tijdens een besloten bijeenkomst met de commissie hebben gezegd dat de CIA "belangrijke zaken" had achtergehouden voor het Congres.
NRC, gisteren. Zie ook hier.

woensdag 8 juli 2009


Live!
Beeldopnames van Neuzige Tony & de Roffe Ponyclub (fet. D.C. Lama) (niet oefenen, spelen!) in Popei te Eindhoven (20 juni 2009) zijn tijdelijk te downloaden via deze link (deel van eerste set) en deze link (deel van tweede set - !). Nog niet via deze link (deel van derde set).

Sluiting
Sluiting van de helft van de coffeeshops op de Wallen, zoals het stadsbestuur wil, zal ongunstig uitpakken voor het toerisme. Ook de buurt zit er niet op te wachten. Dat concluderen onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam in hun rapport Coffeeshops in het hart van de stad. (...) Als de helft van de coffeeshops op en rond de Wallen zou sluiten, verwacht één op de vijf niet meer naar de stad te komen; en de helft 'minder vaak'.
De Telegraaf, 18 mei. Overgenomen uit de knipselservice van EssensiE
Schadelijk
Er is geen sluitend bewijs dat blowen dat schadelijk is voor de hersenen van jongeren. Er is ook geen bewijs dat dat niet zo is.
Gerry Jager (Neuropsygoloog aan het Universitair Medisch Centrum Utrecht, die daar onderzoek naar deed), vrijdag in NRC.

Als ernstige en onomkeerbare schade dreigt te ontstaan, mag een gebrek aan een volkomen wetenschappelijk bewijs niet worden gebruikt als reden om maatregelen uit te stellen.
Uit de eindrapportage van de commissie Van der Donk (CDA).

„Cannabis is slecht voor de hersenen”, zei iemand vorig jaar op BBC Newsnight, „van politici”.
Frank Kuitenbrouwer in het artikel 'De drugsbestrijders zijn het echte probleem', gisteren in NRC.

dinsdag 7 juli 2009

EssensiE nummer 145 (juli 2009)
Een nieuwe EssensiE (nummer 145) met een nieuwe slogan: Geestverruimend en tuinbewust! Het julinummer is weer verkrijgbaar in de betere coffee-, grow- en smartshops.

Daarin uiteraard de columns van D.C. Lama (het verhaal "Knikkers"); Simon Vinkenoog; Def P; Arno Adelaars; Mokum (op ongelukkige wijze de laatste maanden niet genoemd, doch steeds aanwezig) en Giel Beelen.

Twee grote interviews dit keer: Eén met oud-voorzitter van de Nederlandse politiebond Hans van Duijn, die de website www.lesscrime.nl lanceerde, waarop artikelen te vinden zijn als "DRUGSGVERBOD VOLKOMEN IRRATIONEEL". Dit interview is overigens ook online te lezen.

Derrick Bergman interviewde het Amerikaanse cannabis-activisten echtpaar Chris Conrad en Mikki Norris, die o.a. betrokken waren bij Families against Mandatory Minimums. Over haar ervaringen in het actiewezen zegt ze o.a.:

'Ik was betrokken bij de beweging tegen de oorlog in Vietnam en daar had ik gezien hoe de regering met protestgroepen omgaat. Als een groep groot wordt, infiltreren ze die en maken ze hem van binnenuit kapot. Dat patroon zag ik steeds weer: één grote beweging, iedereen roept 'we trekken samen ten strijde' en dan corrumpeert de overheid de club.'

Tja..

Meer politiek: DB was bij een duur congresfeestje van plantendoders (Cisca Joldersma: 'Een verfissend idee, het sluiten van coffeeshops'); wèl aandacht voor het debat in de VS (legalize!) en de kritiek op de Gemeente Rotterdam op het sluiten van coffeeshops in deze stad.

Verder: de ontruiming van Christiania; een uitgebreide festivalguide; Bob Dylan (ouwe hippie) en uiteraard de vele kweektips, cannabisnieuws, Ger de Zwaan, de gratis adversensies, muziekrecensies, Lieve Mona (vragen over je relatie met de plant) en de brancheberichten van de VOC, het Platform Cannabisondernemingen Nederland, de Bond van Cannabis Detaillisten, de Stichting Rokersbelangen en de Vereniging Landelijk Overleg Smartshops.

Een jaarabonnement op maandblad EssensiE kost slechts 36 euro (65 euro voor de rest van Europa) en kan geregeld worden via een telefoontje naar (023) 5431143 of een mailtje naar info@essensie.nl.
Persbericht: VOC verwelkomt advies commissie van de Donk
De VOC i.o., de Vereniging voor Opheffing van het Cannabisverbod in oprichting, is verheugd dat de commissie van de Donk in haar rapport 'Geen deuren maar daden' een lans breekt voor de coffeeshop als 'rustige en veilige omgeving voor de volwassen cannabisgebruiker'. De beste manier om die omgeving in stand te houden is opheffing van het cannabisverbod. VOC-woordvoerder Freek Polak: "Kies voor gezond verstand en transparantie en schakel de illegaliteit uit."

De VOC i.o. is het met de commissie eens dat coffeeshops een nuttige voorziening voor de cannabisconsumenten vormen, die 'niet echt problemen veroorzaken'. Juist daarom dient er een einde te komen aan de toenemende repressie van de afgelopen tien jaar; die immers debet is aan de toegenomen verharding en agressie in het niet-gedecriminaliseerde deel van de cannabismarkt: 'de achterdeur'. Het verbod op cannabis staat pragmatisch, evidence-based beleid in de weg. Cannabis hoort niet in de strafwet, maar in de warenwet thuis; deugdelijk gereguleerd en gecontroleerd in plaats van overgelaten aan de illegaliteit. Het pleidooi voor een integrale benadering van roesmiddelenbeleid, inclusief alcohol, ondersteunt de VOC van harte.

De VOC i.o. zet grote vraagtekens bij het wietpas-model van 'besloten cannabisclubs'; afkeer van registratie zal een substantieel deel van de cannabisconsumenten alsnog voor het illegale circuit doen kiezen. Wereldwijd groeit de consensus dat verbieden geen oplossing is, maar de schade door drugsgebruik en -handel juist vergroot. Zo is de stijging van het THC-percentage van cannabis een rechtstreeks gevolg van de felle bestrijding van de cannabisteelt; een mechanisme dat al sinds de Amerikaanse drooglegging bekend is. Los van de vraag hoe schadelijk een hoog THC-percentage is; door criminalisering en gebrekkige regulering zal dit percentage zeker niet naar beneden gaan.

De VOC i.o. presenteert deze zomer een eigen advies over de toekomst van cannabis in Nederland, met als belangrijkste aanbevelingen:
- Cannabis uit het strafrecht
- Meer coffeeshops, niet minder, goede dekking lokale behoefte
- Erkenning van de sociale functie van de coffeeshop
- Afschaffing van de 500 gram voorraadregel en het scholenafstandscriterium; dit is louter symboolpolitiek
- Uitzondering van de tabakswet voor coffeeshops; een rustige en veilige omgeving voor cannabisconsumenten is niet te combineren met een rookverbod

De VOC is ontstaan na het Cannabis Tribunaal in Den Haag (www.cannabistribunaal.nl). Als koepelorganisatie wil de VOC een permanent platform zijn voor alle organisaties en personen die zich inzetten voor afschaffing van het cannabisverbod.

donderdag 2 juli 2009

Knikkers
Kort verhaal door D.C. Lama voor de EssensiE van juli 2009

‘Het gebeurt tussen groep 6 en groep 7: in één zomervakantie maakt de Donald Duck plaats voor de Tina, wordt Chipz ‘stom’, kan de Lego de kast in en verandert het geknuffel op de bank in een nieuwe, onbegrepen afstandelijkheid’, schrijven Huub Nelis en Yvonne van Sark in Puberbrein binnenstebuiten (Kosmos Uitgevers, ISBN 978-90-215-4195-2). De veranderingen in zo’n vakantie luiden volgens de auteurs de eerste fase van de pubertijd in. Hoewel ik de Tina nooit heb gelezen en geen idee heb wat Chipz is, kan ik mij die verandering nog wel herinneren. In mijn herinnering gebeurde die zelfs in een enkel voorval.

Het was midden in het knikkerseizoen, ook al zo’n periode die er zo plotseling is. Het seizoen ervoor, dat even onverwachts was verdwenen als gekomen, had ik buitengewoon succesvol afgesloten. Dankzij mijn befaamde ‘om de voet-techniek’ (geen idee meer hoe die ging) had ik een grote A1-posterkoker vol knikkers bij elkaar gespeeld, waarmee ik mij de ongekroonde knikkerkoning van de school waande. Daarna hadden weer even plotseling de lolobal, Star Wars-poppetjes of electric boogie (de jaren lopen in mijn geheugen wat door elkaar) het schoolplein gedomineerd, tot plots weer iemand een zakje knikkers had meegenomen en de gehele schoolpopulatie weer knikkerde alsof we alleen om die reden op aarde waren.

Slechts drie jongens uit mijn klas onttrokken zich hier aan, toevallig mijn beste vriendjes. Eén van hen was in het bezit van een Atari-spelcomputer, wat zelfs op De Grote School heel cool werd gevonden en wat knikkeren een inferieur spelletje maakte. Terwijl de andere kinderen op hun knieën rond de schoengedraaide putjes in de zandgrond zaten, bespraken deze drie vrienden de nieuwste Atari-spelletjes. Ik verkeerde in dubio. Ik vond Atari geweldig en had bovendien van mijn broer, al oud en in de brugklas, gehoord dat knikkeren op zijn leeftijd, die ook ik ongetwijfeld ooit zou bereiken, simpelweg ondenkbaar was. Wilde ik later naar De Grote School -en ik wilde niets liever dan dat-, dan moest knikkeren er toch vroeg of laat aan geloven. Aan de andere kant: ik had bewezen een groot knikkeraar te zijn en wilde dat nog best een jaartje demonstreren. Maar op die leeftijd gelden keuzes, die ik tot dan toe niet gemaakt had. Ik sleepte de koker weliswaar iedere dag mee naar school, maar dan stond ie -tot ver boven mijn middel- onaangetast naast me, terwijl ik met mijn beste vriendjes PacMan, Space Invaders, Frogger of andere spelletjes besprak. Het knikkeren overzag ik door af en toe te vragen wie de meeste knikkers had gewonnen, maar spelen deed ik niet. De vraag of ik -Koning Lama de Kleine- ook eens wilde spelen, pareerde ik met de opmerking dat ze dan maar eerst eens flink moesten oefenen. Maar of ik het nog allemaal in me had wist ik niet. Ik wist ondertussen heel goed hoe je een kikker moet laten oversteken, maar knikkeren had ik al maanden niet meer gedaan.

Het nieuwe talentje van het schoolplein bleek een guppie uit klas 3 (groep 5) te zijn. Hij had dan wel niet zo’n indrukwekkende overwinningskoker als ik, maar ondertussen al zoveel zakjes, dat hij die niet meer in één keer met zich mee kon dragen. Het was onvermijdelijk dat hij me zou uitdagen, met de reële kans dat ik daarbij mijn zorgvuldig bij elkaar geknikkerde reputatie in een vernederende serie potjes zou verliezen. Het was dan ook een Grease-moment, of High School Musical or whatever, toen hij op een dag zijn moed had verzameld en, geflankeerd door zijn twee jonge vriendjes, in een rechte lijn op me af liep. Het hele schoolplein keek toe. ‘Zullen we dan maar eens een potje knikkeren?’ vroeg Guppie en toonde mij -als bewijs van zijn competentie- de zakjes met knikkers, die ook zijn vriendjes met twee handen voor hem vasthielden.

Het was een vreemde situatie. Als ik moedig was ging ik op zijn uitdaging in, maar zou ik tegelijkertijd in mijn kindertijd blijven steken, met een nog jonger ventje als rivaal. Als ik toe zou geven aan mijn angst om te verliezen, moest ik een sprong voorwaarts maken en kiezen voor de toekomst: die van Atari! ‘Ach knikkeren,’ antwoordde ik zo nonchalant mogelijk, en leunde daarbij wat op mijn koker. ‘Dat vind ik zo kinderachtig.’ De laffe methode klonk het stoerst. Zo moest het alle kinderen toch duidelijk zijn: ik was natuurlijk zo goed in knikkeren omdat ik eigenlijk al best wel groot was en zo. Zo’n jongen val je niet meer lastig met een potje: die heeft al knikkers genoeg. ‘Ik geef ze nog liever weg dan dat ik voor jou op de knieën ga,’ gooide ik er nog een schepje bovenop. Dat liet het schoolplein zich geen tweede keer zeggen. Binnen enkele tellen schreeuwden de kinderen uit alle klassen door elkaar: ‘Mag ik ze dan hebben? Mag ik dan jouw koker?’ Het weggeven van mijn koker zou gelijk staan aan het overhandigen van een scepter: ik zou in één keer de nieuwe knikkerkoning met de meeste parels van het land benoemen.

Mijn Atari-vrienden haalden hun schouders op: wat zeurde ik toch over die kinderachtige knikkers. En dat was het moment dat ik mijn pubertijd in stapte. Met luide stem maande ik iedereen op minstens twee meter afstand te gaan staan, wat zij tot zeker tot anderhalve meter deden. Met grootse gebaren haalde ik de dop van mijn koker en zwaaide toen 90 graden in de rondte met de open kant naar beneden. In de gehele breedte van het schoolplein stuiterden de bonken, spikkels, orka’s, witjes en weet-ik-veel hoe we ze noemden op de tegels. De afstand tot mijn schoolgenoten werd iedere seconde groter, omdat zij allen achter de knikkers aangingen. Iets wat velen tot op de dag van vandaag lijken te doen.