zondag 2 augustus 2009

Summer Jam 2009
Column door D.C. Lama voor de EssensiE van augustus 2009

Met het (voorlopige/definitieve???) einde van het Eindhovense Reggae Sundance, moest er een alternatief worden gezocht. Er zijn tenslotte niet alleen christenen die het met slechts één kerkdienst per jaar doen; ook een hippierasta als ik wil toch ieder jaar zeker één meerdaagse liturgie. De ene gemeenschap doet het met kerst; de andere bij voorkeur midden in de zomer. De ene gemeenschap gebruikt daarbij een hostie; de andere een door christenen verboden sacrament.

De 24ste editie van Summer Jam in Keulen leek mijn vriendin en mij het beste alternatief. Van vrijdag 3 tot en met zondag 5 juli traden daar o.a. Bunny Wailer, Groundation, U Roy & Pablo Moses, UB40 (wat was dat slecht!), Jaqee (wat was dat goed!), Michael Franti & Spearhead, Buju Banton, Sly & Robbie, Patrice, Junior Kelly en enkele Duitse bands op. Het enige nadeel: Keulen ligt in Duitsland. Dat nadeel zit niet in de afstand: met de trein ben je vanaf Amsterdam CS in 2,5 uur op Köln Hauptbahnhof. Dat zit ook niet in de taal, weil mein Deutsch nog best zu toen iest für Gesprekken in jedem gefall. Nee, dat nadeel heeft te maken met de ongemakkelijke manier waarop Duitsers met ons sacrament omgaan. Want Nederlanders zeuren wel eens dat ons drugsbeleid niet aan buitenlanders is uit te leggen, maar zou een Duitser mij nou eens kunnen vertellen hoe dat bij hun zit? Op de site van Summer Jam staat ‘Any contact with Cannabis products remains basically illegal.’ Basically ja, maar wat houdt dat in? Dat Summer Jam door Smoking vloeitjes wordt gesponsord, maakt het beleid ook niet inzichtelijker. Net als de toevoeging op de site: ‘The legal situation is still complicated and regionally non-uniform. The consequences of an offence are not calculable.’

Niet berekenbaar. Ik besloot het de vijf dagen met slechts een fotorolletje aangedrukte Lamaweed from the balcony te doen. LWftB is Lama-high, maar een fotorolletje wiet is toch niet wat ik gewend ben van Reggae Sundance, waar ik er (met iets meer gemak) toch al snel een vol appelstroopbakje doorheen rook. Een regelmatig naar Duitsland treinende vriendin was echter meerdere keren door douanehonden besnuffeld; ik wist niet wat er op het terrein voor opsporing plaatsvond, en ik had nou eenmaal net iets meer zin in het festival dan in weer een persoonlijk legalize-statement. Eerlijk gezegd ben ik ook wat bang voor Duitsers in uniform, en al helemaal voor wat ik hen misschien zou verwijten in een discussie over vrijheden. Maar zo’n discussie werd mij op de heenreis bespaard. Er liep weliswaar iemand met een hond door de trein die ‘Politie!’ riep, maar volgens mij was dat een grap.

In de S-Bahn naar het park van Summer Jam, informeerde ik bij een Duits meisje (rastavlechtjes en kleding in de bekende kleuren) naar wat ons op het terrein aan security te wachten stond. Ze kwam er voor de negende keer en voorspelde ons een nu al bomvol park (er werd al sinds maandag gekampeerd), een relaxte sfeer en een meertje waarin je overdag heerlijk kon zwemmen. Er liep volgens haar vrij veel politie rond, voor wie je je joint beter kon verbergen. Als ze iets vonden, doorzochten ze je tent en werd je meegenomen. Je kreeg dan ‘meestal een boete of zoiets’, ook al zo’n duidelijke omschrijving. Ik was weer eens blij met mijn huidskleur, want als blanke kom je er bij politiewillekeur meestal net iets soepeler van af. Toch schrok ik mij de tyfus toen de tent eenmaal stond, het lijf geïnhaleerd had en wij op weg naar de Donnerstag Welcome-party ineens een groep van zeker 20 Duitse agenten in looppas op ons af zagen komen. Ze passeerden ons, maar waren er zeker niet alleen voor de show. De volgende dag zagen we naast ons een jongen (niet blank) onder toeziend oog der Polizei zijn tent afbreken en door 6 man worden afgevoerd. Het spijt mij voor allen wie van mij de revolutie verwachten, maar ik zei er niets van en verstopte ondertussen mijn voor de tent liggende fotorolletje onderin mijn tas. Bij alle tenten naast ons; op de paden in het dichtbeboste park; rond de diverse tenten met soundsystems; overal werd openlijk geblowd. Maar zodra de macht zich vertoonde kroop het vrije volkje even nederig terug in de schedel. Ik ook.

Tussen de hekken naar de podia werd iedereen gefouilleerd. Het fotorolletje zou ik waarschijnlijk uit mijn zakken moeten halen en zou dan direct de inhoud verraden, dus stopte ik mijn wiet los in mijn kontzak, waar het door zo’n V-mannetje alvast wat werd verkruimeld. A-Irie, vond ik het allemaal. Pas na een goede LWftB-joint viel het me op dat mensen op het veld allemaal openlijk draaiden en rookten en waande ik mij in het vertrouwde Eindhoven. Legalize it! klonk het van het podium, en ik realiseerde mij dat dat met de blowers zelf begint. Daar hard aan werkend, wensten wij al snel dat we gewoon wat meer mee hadden genomen. Maar gelukkig zijn er ook in Keulen vrienden.

www.summerjam.de