zaterdag 13 oktober 2007


Hip Hop Lives - KRS One & Marley Marl
cd-recensie voor het herfstnummer van Zone 5300.

Als puber was ik al fan van Boogie Down Productions (KRS One en Scott La Rock) uit South Bronx en dus niet (hoewel ik ook die muziek geweldig vond: alle Hip Hop was toen nog verfrissend nieuw) van The Juice Crew uit Queens Bridge. Zoals KRS One toen namelijk al rapte: MC Shan en Marley Marl are really only bluffin; Roxanne Shanté is only good for steady fuckin enz. enz. Dus als KRS One twintig jaar later een album met producer Marley Marl opneemt, heeft ie wel iets uit te leggen. Dat doet ie in Rising to the Top: de enige manier om in die tijd in de picture te komen, was nou eenmaal door anderen dissen. Dat leverde hem achter de schermen ook toen al credits op van deze mensen: KRS bedankt hun dan ook ‘echt Hip Hop’ te zijn en niet meteen de wapens te hebben getrokken. Vermoorde rappers zijn er tenslotte al genoeg; ook Scott La Rock werd na BDP’s eerste album neergeschoten. Dat de meeste moorden nooit zijn opgelost, brengt KRS One tot het duistere nummer: (you wanna get away with murder?) Kill a Rapper.

De samenwerking tussen de twee Hip Hoplegendes heeft een album opgeleverd dat van deze twee mensen verwacht mag worden. Want hoewel KRS One ook de laatste jaren nog veel sterke albums heeft gemaakt (Keep Right; Prophets vs Profits) combineert Hip Hop Lives, vooral na de eerste vijf nummers, het geluid van innovatie op geweldige wijze met het oldschool-gevoel. Het beste voorbeeld daarvan is ‘The Teacha’s back’, waarbij Marley Marl, zo stel ik mij dat dan voor, op een geweldig groot drumtoestel met enorme Chinese klankschalen ramt. En als ook DJ Premier, Blaq Poet en Busy Bee langskomen is het feestje compleet: The Hip Hop declaration of peace is definitief getekend.

* Video 'Hip Hop Lives'