maandag 18 juni 2007

High in Amsterdam: Israël
tekst en foto’s: D.C. Lama

Een probleem waar veel toeristen mee kampen: wat vertellen we thuis over ons bezoek aan Amsterdam? En dus togen veel toeristen naar het museumplein om één van de musea te bezoeken. Voor de rubriek ‘High in Amsterdam’, waar we normaal vooral geïnteresseerd zijn in de andere kant van het verhaal, ging EssensiE naar het onlangs vernieuwde plein. Daar was ook de Israëlische Anan, die maar wat graag naar het Van Gogh-museum ging.

Het is twee dagen na Koninginnedag. De grasmat op het museumplein ligt er weer op z’n Arena’s bij. Een stuk of vijftien mannen zijn nog steeds bezig met het ruimen van vuil. Waarschijnlijk zijn ze er op 5 mei wel klaar mee, als op hetzelfde plein het Bevrijdingsfestival wordt gehouden. Alleen op het schuine stuk van de Albert Heijn en op de plek dat tijdens de optredens met hekken was afgesloten, liggen mensen in de zon; de rest is te smerig en zanderig om zonder handdoek te liggen.

Aan de zijkanten van het plein liggen de musea: het Rijks, het Stedelijk en het Van Gogh. Vooral het laatste museum maakt het mij erg gemakkelijk de toeristen te herkennen: dankzij de beste marketingstunt uit de hoofdstad zie je overal mensen met driekantige, langwerpige dozen, waarvan slechts een klein deel van de bewoners weet wat erin zit. Anan, die zojuist uit het museum is gekomen, laat me de inhoud zien; het schilderij ‘Korenveld met Kraaien’, waarschijnlijk Van Gogh’s laatste schilderij.

Vincent van Gogh
Het is de tweede keer dat de 24-jarige Israëliër het museum bezoekt: ‘Anderhalf jaar geleden was ik voor het eerst in Amsterdam en toen heb ik alle drie de musea bezocht. Maar het enige wat ik in het Rijks aantrekkelijk vond, was een schilderij dat van Vincent van Gogh bleek te zijn. Toen ben ik onmiddellijk naar het Van Gogh-museum gegaan. Ik had nog nooit iets van hem gezien, maar dat museum is echt een trip door zijn hoofd. Het is ruwe energie die hij volledig op je overbrengt.’

Anan komt uit Tel Aviv en is voor tien dagen in Amsterdam. ‘Voor de vibes’ naar eigen zeggen. ‘Voor de wiet’ vul ik hem aan. Anan knikt instemmend en vertelt: ‘In Tel Aviv wordt ook veel wiet gerookt -soms lijkt het wel of de halve stad dat doet- maar het is er nog steeds illegaal. De politie kan hard optreden. Het is er wel veel goedkoper, maar de wiet is lang niet zo sterk als bij jullie. Je krijgt zo’n vijftien gram voor honderd gulden.’

Koninginnedag
Ook voor de Amsterdamse politie moest Anan uitkijken, omdat hij het na Koninginnedag waagde via het Stationsplein naar zijn hotel daar in de buurt te willen lopen. ‘Plotseling lag er een traangasbom onder mijn neus en werd er overal gevochten. Ik wilde er zo snel mogelijk weg, maar ik moest huilen en overal stonden mensen. De politie is overal hetzelfde.’ Op zich vond hij Koninginnedag wel een leuk evenement. ‘Ik wist alleen tot op die dag zelf niet eens dat jullie een koningin hadden.’

Israël
Wie over Israël spreekt, kan niet om de oorlog met de Palestijnen heen. Maar volgens Anan wordt er door de media een veel ernstiger beeld opgeroepen dan hoe het daar werkelijk is. ‘Er zijn gebieden waar het gevaarlijk is. In de Gazastrook kan het gevaarlijk zijn, maar in Tel Aviv is daar meestal niets van te merken. Er zijn soms duidelijk spanningen, maar dat is in meer landen het geval. In Spanje heb je de Eta, maar je zal niemand horen zeggen dat het gevaarlijk is om naar Spanje te gaan.’

Hoe het verder met Israël zal gaan, weet Anan niet. ‘Een jaar geleden leek het allemaal in orde, maar toen is plotseling de vlam weer in de pan geslagen.’ Anan heeft ook wel ideeën hoe dat is gekomen. ‘Men heeft telkens gezegd dat alle problemen waren opgelost, op een aantal kleine puntjes na. Maar die puntjes bleken helemaal niet zo klein. Het ging tenslotte om Jeruzalem en de terugkeer van de geëvacueerde Palestijnen.’

India
Anan is van plan volgend jaar voor onbepaalde tijd naar India te gaan, samen met een vriend met wie hij in dienst heeft gezeten. ‘Israëlische mannen moeten drie jaar dienstplicht vervullen, dus daar houd je wel goede vrienden aan over.’ In India wil Anan rondtrekken, want volgens hem heeft dat land alles. ‘Van de Himalaya tot de woestijn. En dat alles met ontzettend veel verschillende culturen, die vredig naast elkaar leven.’