zaterdag 21 oktober 2006

Kortjakje
Het Nachtegal van D.C. Lama dd 21 oktober 2006. Vannacht op 3FM in het programma van Giel Beelen.

Het CDA heeft een site geopend: www.ikbentrotsopnederland.nl. Zelf heb ik daar de laatste tijd nogal wat moeite mee, vooral als het om politieke zaken gaat. Meedoen aan imperialistische oorlogen waarbij gemarteld wordt; kinderen in een cel stoppen; het constante ‘Nee, kan niet’ ‘Mag niet’ ‘Verboden’ roepen... Het zijn niet de Nederlandse normen en waarden als waarmee ik ben opgevoed. Maar ja: als de leider van die partij, oud-geschiedenis student Jan Peter Balkenende, verklaart dat ie terug verlangt naar de prachtige V.O.C.-tijd, dan zijn we inderdaad op de goede weg.

Misschien is de URL ‘Ik was trots op Nederland.nl’ ook eigenlijk wel veel geschikter. De site lijkt zich namelijk niet in het nu af te spelen: het is één en al boerenkneuterigheid. Op de homepage vind je een digitale oude schouw met een foto van een vrouw in klederdracht; op de site kun je je eigen tegelwijsheden virtueel op een delftsblauw bordje laten verschijnen en je kunt er gratis liedjes downloaden: Berend Botje ging uit varen; Ik zag twee beertjes broodjes smeren (van oorsprong overigens een Duits liedje), Poesje Mauw, Hoofd schouders knie en teen en Altijd is Kortjakje ziek. Nou zijn dat liedjes waar ik over het algemeen nog depressiever van word dan van een Lenny Kuhr-album, maar dat ook Kortjakje op die site staat vind ik toch wel progressief van die CDA’ers: Kortjakje was namelijk een hoer.

Leuk toch, al die liedjes over prostituees? Over Blonde Greet draait op dit moment zelfs een musical. En wat dacht je van Malle Babbe van Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh, met daarin die vette dope diss naar het CDA:

En 's zondags in de kerk, dan zit daar zo'n meneer,
stijf als een houten plank, met spijkers in z'n kop, te kijken in z'n bank
Z'n zwart brakerspak om z'n zondige lijf
Bang voor de duivel en bang voor z'n wijf


Maar nee... de CDA’ers kozen Kortjakje tot hun favoriete hoerenlied. Het is dan ook een kinderliedje. Amsterdamse kindertjes wilden vroeger namelijk wel weten waarom die mevrouw, toen nog altijd in pikante nachtkledij, toch eigenlijk altijd achter de ramen zat en van tijd tot tijd het gordijn sloot. ‘Die mevrouw is altijd ziek’, zeiden de moeders dan tegen hun kleine Jan Petertjes. Maar de kinderen waren ook niet gek en vroegen: ‘Maar zondags dan?’ ‘Ja, zondags zit ze natuurlijk in de kerk. Met haar broek vol zilverwerk.’ Want dat viel die kinderen natuurlijk ook op: dat die mevrouw weliswaar keurig achterin de kerk tussen al het uitschot zat, maar dat ze verrekte dure kleren droeg. Dat kwam namelijk omdat ze de hele week die vrome voorste rijen in de kerk over zich heen had gehad: Die notabelen der samenleving, wiens normen en waarden wij allen dienden te volgen.

Maar fijn is het hoor, dat die CDA’ers daar na al die eeuwen wat meer ontspannen mee omgaan. Ik zie die Maxime Verhagen namelijk altijd op televisie verkondigen dat de prostitutie weer verder in de illegaliteit gestopt moet worden. Maar als ze ondertussen wat volwassener mee om kunnen gaan, geef ik voor het einde van mijn column graag het woord aan iemand anders.

Ja hallo? Mijn naam is Jan Peter Balkenende en ik neuk graag hoeren. Voor meer informatie: www.rvd.nl. Want ik ben trots op Nederland!

Links:
* Lenny Kuhr
* Malle Babbe
* De musical 'Wat zien ik'
* Meer zin of onzin over Kortjakje
* Giel en JP