zaterdag 16 september 2006

Als we niet blijven zoeken
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 16 september 2006. Vannacht bij Giel op 3FM.

Als je wilt weten wie er achter een misdaad zit, zoals de aanslagen op 11 september 2001, kun je natuurlijk wachten totdat wat mensen gaan roepen: Wij weten wie het gedaan heeft: Osama bin Laden en dat dan de hele tijd blijven nakraaien. Dat is echter niet altijd de meest objectieve manier om een dader te achterhalen, zeker niet wanneer die personen al eerder verkiezingen hebben gestolen en later ook nog bleken te liegen over redenen om een oorlog te beginnen en over geheime kampen waarin gemarteld wordt.

Een betere manier om de daders te achterhalen, is door sporen te onderzoeken, te horen wat getuigen en betrokkenen te zeggen hebben, motieven te achterhalen en op die manier een aantal hypotheses te formuleren over de manier waarop de misdaad mogelijk heeft plaatsgevonden. Tijdens je onderzoek moet je dan natuurlijk wel je feiten blijven checken (en de feiten die dat weer tegenspreken dubbelchecken), zodat je je feitenrelaas kunt bijstellen, je hypotheses eventueel aan kunt passen, waarna de ware toedracht van een misdaad uiteindelijk duidelijk wordt op basis van alle beschikbare bewijzen. Dat is natuurlijk wel meer werk, maar zoals Zembla het afgelopen zondag al zo kernachtig zei: Als we niet blijven zoeken naar antwoorden, zullen we ook nooit de waarheid vinden.

Veel mensen denken dat de 9/11-commissie op die manier de aanslagen van 11 september 2001 heeft onderzocht. Nou ben ik iemand, waarschijnlijk een van de weinige Nederlanders, die dat rapport daadwerkelijk heeft gelezen. Een echt onderzoek naar de feiten is het niet: het is vooral een soort historische context (waarin je volgens de commissie die aanslagen moet plaatsen) en een verzameling aanbevelingen over de manier waarop de federale staat meer macht moet krijgen. Niet zo verwonderlijk, want die hele commissie was samengesteld met politieke benoemingen, met de zittende macht als opdrachtgever.

Hoe de Nederlandse journalistiek de afgelopen jaren met haar taak van waarheidsvinding is omgesprongen, werd laatst mooi verwoord door de hoofdredacteur van de Volkskrant, tevens voorzitter van het Genootschap van hoofdredacteuren. Deze Pieter Broertjes zei over zogenaamde conspiracy-idioten als ik: Ze rangschikken de feiten rond een hypothese die me niet bevalt. Alsof de waarheid achterhalen alleen de moeite waard is als die overeenkomt met je ideaalplaatje van de wereld. Over een gezond journalistiek wantrouwen tegenover de macht gesproken.

Een tijdje geleden werd ik over 9/11 geinterviewd door een journalist van dagblad Trouw, die me al meteen duidelijk maakte dat volgens hem alles zo gebeurd was als in het rapport van de 9/11-commissie staat. Ook wat betreft het instorten van WTC gebouw 7? vroeg ik hem. Ja, dat was ook zo gegaan. Ik vond het wel een grappige opmerking, want in dat rapport is werkelijk geen enkele verklaring daarvoor te vinden.

En nou heeft Zembla het dus als een van de eersten gedurfd een aantal van de aangedragen bewijsstukken te onderzoeken en de onzin van de echte opmerkelijkheden te scheiden. Ik vond niet alles wat ze aandroegen overtuigend (zie daarvoor de voetnoot bij deze column), maar wat er in ieder geval overbleef leek mij al bewijs genoeg: een project van de DIA, de geheime dienst van de Amerikaanse Defensie, hield de groep rond Mohammed Atta al lange tijd in de gaten; kennis van die aanslagen was binnen het World Trade Center en de CIA, die dat allemaal hebben gebruikt voor speculatie via de Deutsche Bank. En... oh ja... WTC gebouw 7, waar de hele prohibitieve teringzooi bij elkaar zit, is binnen no time met een controlled demolition naar beneden gehaald. Noem je zoiets -stel dat al het andere niet eens waar is- een inside job? Ik in ieder geval wel.

Enfin. Morgen is er een conferentie hierover in de Jaarbeurs in Utrecht, waarin ook weer op die Zembla-uitzending word ingegaan. Ook niet alles wat daar gezegd zal worden zal allemaal waar zijn, zoals dat met de vele speculaties op het internet ook niet altijd het geval is. Maar het is in ieder geval bij voorbaat een stuk interessanter dan morgen het magazine de Volkskrant.

Links
* Rapport 9/11 Commission (pdf)
* Over de 9/11 commissie
* Uitzending Zembla over 9/11
* Uitzending Twee Vandaag over 9/11
* Interview Trouw
* Loose Change 2nd edition
* Vele films over dit onderwerp
* 9/11 conferentie in Utrecht

* Uitspraken Pieter Broertjes
* Uitzending 2 Vandaag met die uitspraken.
* Het beste van de Volkskrant online.

Voetnoot: Hoewel ik daar nooit aan getwijfeld heb, heeft Zembla op overtuigende wijze duidelijk gemaakt het vliegtuig dat in het Pentagon geland zou zijn, inderdaad die bizarre bocht heeft kunnen maken. De reden van die bocht werd daarbij niet duidelijk gemaakt. Als het gewoon recht op het Pentagon was afgevlogen, was het bovenop het kantoor van Donald Rumsfeld geland; Nu landde het na een moeilijke bocht op het enige vrijwel leegstaande gedeelte van het Pentagon. De in de uitzending getoonde -zogenaamd achtergehouden- foto’s uit het Pentagon laten inderdaad enkele brokstukken van een vliegtuig zien, maar daarop is het Pentagon niet herkenbaar. De beelden waren mij bekend en zijn pas vrij recentelijk op het internet opgedoken. In een gewonnen rechtszaak hebben burgers van de overheid geëist meer beelden van de aanslagen op het Pentagon te tonen. Het Pentagon kwam hier slechts aan tegemoet met enkele nietszeggende foto’s en frames van Zolang er niet meer beelden vrijkomen (ze zijn er), is wantrouwen tegenover dat Pentagonverhaal uiterst legitiem.