woensdag 2 augustus 2006

World War III, part 3
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 2 augustus 2006

Laat ik dan toch maar -ondanks Giel’s vakantie- gewoon een Nachtegalletje schrijven. De laatste was nog voor de aanvang van de derde episode in World War III en voor je weet zijn ze Iran alweer aan het bombarderen. Het zou een enorm gat slaan in mijn -over waarschijnlijk pas vele jaren te verschijnen- bundel ‘Alle Nachtegallen uit de Derde Wereldoorlog’. Een boekje dat begint met mijn columns over 9/11, die nog zijn geschreven ruim voordat Zembla en Twee Vandaag (beide begin september 2006 met een uitzending!) binnen de hen geboden ruimte het grote publiek proberen wakker te schudden. En ook ruim voordat De Meest Wijzen der TU-studenten te Delft voor 300 Europese florijnen zich twee weken buigen over de vraag: Who are the bad guys? Als ik de laatste dagen weer eens wat opgeblazen kinderen op de beeldbuis zie, heb ik in ieder geval wel een vermoeden.

Een prettige gedachte is het wel, dat het tijdens het vijfde oorlogsjaar eindelijk echt openbaar begint te worden wie die nieuwe Reichstagbrand heeft opgezet. Dat plaatst toch een hoop in perspectief, zou je zeggen, en vraagt toch om tenminste stopzetting van onze hulp aan wat oorlogjes en een steviger optreden tegen die CIA-vluchten. Gelukkig zijn er binnenkort verkiezingen, sprak de doorgewinterde democraat. Als onze TV-journalisten en krantscribenten nou ook eens de zeep uit hun mond spoelen, kunnen we misschien eindelijk eens een beetje fatsoenlijk discussiëren over die oorlogsaangelegenheden. Het was toch ook geen gezicht zoals bijvoorbeeld D’66 het afgelopen jaar het imperialisme moest verdedigen, omdat ze niet mochten zeggen: ‘Bush did it, dus tuurlijk gaan wij niet naar Uruzgan!’

Maar na Irak dus Libanon, suprising. Israël luistert blijkbaar toch niet zo heel goed naar de VS. Maar ach, denkt men in the Oval Office: ze gebruiken wapens, het stond vroeg of laat toch in de planning en als we maar genoeg benadrukken dat Iran hier achter zit, komt de volgende op ons verlanglijstje vanzelf wel.

Er waren vrienden van me blij met de mededeling, enkele weken geleden, dat de Bush-kliek de Amerikaanse troepen in Irak voor het eind van het jaar voor een groot deel weg wil hebben. Alsof ze sowieso niet moeten hergroeperen voordat ze weer een ander land binnenvallen! Ik vermoed dat ze gewoon nog niet klaar zijn voor Iran (Irak was toch een stuk moeilijker dan voorspeld) en dat ze het in de tussentijd wel prettig vinden dat Israël het oostelijke gedeelte van het targetgebied onder handen neemt. Want Iran... dat staat natuurlijk al veel langer in de planning. Het is dat de Bushjes zo’n obsessie hadden met Saddam Hussein, maar Iran is van meet af aan belangrijker geweest (en Afghanistan was een “moetje”).

Eind april voorspelde Zbigniew Brzezinski, auteur van The Grand Chessboard (zeg maar: het masterplan), in de Herald Tribune dat een volgende grote aanslag ongetwijfeld op het conto van Iran wordt geschoven. En hij kan het weten: hij had tenslotte ook “de nieuwe Pearl Harbor” voorspelt. Inclusief een kaartje met daarop de gebieden waar het nu oorlog is of binnenkort zal worden. Ik denk dat ze voor november 2008 Iran wel binnen zijn gevallen, want een nieuwe Bush (Jeb of zo, of het aangenomen familielid Condoleezza) moet natuurlijk wel herkozen worden om het karwei te kunnen vervolgen. En wij zullen dan in de tussentijd maar weer moet luisteren naar verhalen over waepons of mass new nucleair immediate threat disaster en dergelijke... mijn kabelmaatschappij heeft mij alvast ongevraagd een kastje met honderden nieuwe entertainment-kanalen bezorgd. Voordat daarop het 9/11-nieuws wordt gemeld, heeft zich alweer een nieuwe aanslag ‘van dezelfde makers van Bin Laden’ afgespeeld. En als die kennis zich sowieso niet verdiept tot een breder besef over bijvoorbeeld de aanslagen in Londen, Casablanca en Madrid, en als ook nooit boven water komt wie die Abu Khaled nou eigenlijk is, zal de Nederlandse publieke opinie zelfs zo’n Reichstagbrand nog wel willen vergeven. U wilt niet weten hoe vaak mij al gevraagd is waarom ik mij nog zo druk maak over “zo’n aanslag van vijf jaar geleden”.

Rest mij nog in deze online omgeving mijn landgenoten in Afghanistan een behouden en spoedige terugkeer te wensen. Ik hoop dat ze er vele mooie scholen zullen bouwen en de zieken zullen verzorgen. Ik hoop dat er niemand hoeft te sterven voor de grillen van de macht, maar twee doden al voor aanvang van de missie lijkt mij een slecht teken. Ik hoop in ieder geval dat de huidige regering en al de haar in deze oorlog ondersteunende partijen bij de komende verkiezingen keihard afgerekend zullen worden.