vrijdag 7 juli 2006

Mannetje Purple-Widow
Het Nachtegal van D.C. Lama dd 8 juli 2006. Vannacht tussen 1.00 en 2.00 uur in Alles uit de Radiocast, een programma van Giel Beelen op 3FM.

Dit jaar kweek ik exact tien jaar mijn eigen wietplantjes op mijn balkonnetje. Dat is niet alleen lekker gratis; ik vind buitenwiet sowieso veel lekkerder dan die lampensurrogatenproducten. Als zo’n plantje nog nooit een onweer heeft meegemaakt; als er nog nooit een vogel voor haar heeft gezongen; als geen lieveheersbeestje zich daar ooit als de verdelger van wat van haar ongedierte heeft opgeworpen en als zelfs moeder Zon nog nooit kennis heeft gemaakt met het plantje, dan blijft de high voor mijn gevoel maar al te vaak stoned hangen.

Bovendien is het kweken van plantjes een fantastische bezigheid. Mijn fascinatie daarvoor begon exact een dag nadat ik besloten had wat zaadjes, die ik al twee jaar in mijn bezit had, in wat watjes te stoppen en op de vensterbank te plaatsen. Een paar keer besproeide ik dat met wat water en plop: een dag later begonnen de eerste plantjes al te groeien. Ik stopte ze in een bakje met zand en ze groeiden nog verder. En groeiden en groeiden, in nog grotere bakken, waardoor het weer bleef groeien en groeien. De hele zomer, de herfst... en bloeien natuurlijk. Dan oogsten, drogen, roken en nog voordat ik dat allemaal op had, was het alweer tijd voor nieuwe zaadjes: ik voelde mij als stadsmens een hele boer. Omdat ik de mannetjes niet op tijd van de vrouwtjes had verwijderd, had ik echt honderden zaadjes in mijn wiet, maar dergelijke fouten maakt iedereen wel in het begin. Zeker in de eerste jaren leer je er ieder jaar weer wat bij, maar daarom is mijn wiet nou ook van die superwiet (sprak Koning Lama bescheiden).

Het vele zaad ontkiemde ik en strooide ik uit over gras- en zandveldjes in de weide omgeving van de hoofdstad. De Verenigde Naties hebben “een drugsvrije wereld in 2008" als doelstelling, maar dat zal ze in Noord Holland in ieder geval niet lukken. Als er één of andere cactus met uitsterven wordt bedreigd vliegen de gironummers je om je oren, maar één van de nuttigste aller planten moet van de boven ons en de natuur gestelden met wortel en tak worden uitgeroeid. Ook dit jaar heb ik weer wat zaadjes in de omgeving verspreid, want zolang we dat blijven doen, zal die belachelijke war on drugs nooit gewonnen worden door de politie der geestverruimende gedachten.

Na mijn eerste jaar schakelde ik over op stekkies, omdat het nou eenmaal handiger is van tevoren zeker te weten dat je vrouwtjes hebt: het enige geslacht waarmee je ongegeneerd plezier kunt hebben. Voor dit jubileumjaar (tien jaar Lama-wiet) had ik echter wat bijzondere zaadjes van de Sjamaan gekregen: zaadjes van de so-called Shaman's High en een kruising tussen een Widow en een Purple. Ook die zaadjes gingen van plop, plop, plop. En van plop, plop, plop, plop, plop om precies te zijn, want ik had vier Sjamaans Highest en vier Widow-Purples in kleine bakjes staan. En daarna in weer wat grotere bakjes; en in weer wat grotere bakjes; en toen in bakken en zelfs nog grotere bakken, want cannabis groeit nu eenmaal als een tierelier. Het werd zelfs hoog tijd dat ik eindelijk eens kon zien wat nou eigenlijk de mannetjes waren, want zo groot is mijn balkon nou ook weer niet.

Van de week diende het eerste mannetje zich aan: een Purple-Widow. De wereld van de roker wil dat je zo’n plant dan meteen de nek omdraait, maar zo’n mooie plant van ruim een meter... wat kon die er nou aan doen dat ie een mannetje was? Juist zo’n groot mannetje kon er misschien voor zorgen dat cannabis zich eeuwig blijft voortplanten. Misschien kruist ie zich wel met wat verwant onkruid en biedt de natuur ons op d’n duur weer een nieuw geneesmiddel aan, wat op aandringen van de farmaceutische industrie dan natuurlijk weer direct op de lijst van verboden middelen wordt gezet.

Maar mocht de politieke waanzin van dit moment ooit nog tot een kernoorlog leiden, dan is de cannabisplant één van de meest potentiële levensvormen om op deze planeet te overleven. De mensen die er dan nog over zijn, hebben dan niet alleen een krachtig medicijn voorhanden, maar ook nog iets voedzaams te eten, een grondstof voor kleding bij de hand, bouwmateriaal in overvloed en zelfs brandstof... Dan moeten we er natuurlijk wel voor zorgen dat die plant op dat moment niet alleen zit opgesloten in afgelegen zolderkamertjes, waar slechts de vrouwtjes een beetje geil staan te wezen, terwijl er geen zaad aan te pas komt. En dus besloot ik mijn mannetje Purple-Widow een mooi plekje in het Amsterdamse landschap te geven. Maar daarover volgende week meer.

Links:
* De Sjamaan
- Purple Widow
- Shaman's High