vrijdag 30 juni 2006

Val kabinet
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 1 juli 2006. Vannacht tussen 1.00 en 2.00 uur in Alles uit de Radiocast, een programma van Giel Beelen op 3FM.

Het tweede kabinet Balkenende is gevallen. Laat ik dat anders zeggen: de zich als Oppermachtige Staat presenteerde ritselaarskliek is eindelijk verstikt geraakt in één van haar leugens en omdat dat dit keer wel heel erg zichtbaar was, zijn we tijdelijk bevrijd van die maffiakliek die het morele gelijk zo aan haar kant zegt te hebben.

Grappig dat juist een vraag van een VVD’er leidde tot de ontmaskering van één der inmiddels gebruikelijke gevallen van machtsmisbruik. De vraag die onthulde dat minister Verdonk haar geile, geile machtspositie misbruikte om het burgertje Ayaan Hirsi Ali te laten roepen: ‘Nee, minister van mijn paspoort... natuurlijk was het niet Uw schuld... het lag allemaal aan mij!’ Maar denk je nu dat je normaal gesproken de permanente status van Nederlander krijgt door met alle gelijk van de wereld tegen een ambtenaar te roepen: ‘Geef mij nou gewoon een paspoort, man! Ik woon hier verdomme al 14 jaar, mijn kinderen zijn hier geboren, ik vloek zelfs al in het fuckin’ Nederlands en in dat Irak waar je me heen wil sturen is het oorlog dankzij jullie fuckin’ politieke vrienden.’ Om maar eens een gevalletje van die 26.000 asielzoekers in mijn geheel eigen woorden te beschrijven.

Nee... die aanvraag verloopt hier allemaal meer op die oud-koloniale wijze: Negertje moet netjes (en met zijn kop dicht) alle gegevens invullen op de juiste stippellijntjes en als je per ongeluk knoeit, stoppen we je met al je vriendjes in een hok op Schiphol of in de Bajesboot met wat particuliere bewakers erbij.

Er was een tijd, laten we zeggen: voordat er hier een normen en waardendiscussie door de macht werd aangezwengeld, dat we het wegproppen van asielzoekers in containerconstructies nog onbeschaafd vonden. De tijd dat we onze beschaving onder andere spiegelden aan de wijze waarop wij met onze gevangen omgingen. Die hadden toen meestal nog iets misdadigs gedaan (in ieder geval iets wat erger werd gevonden dan zonder goede reden ons land bezoeken) en dat waren toen nog allemaal volwassenen, omdat onschuldige kinderen opsluiten indruiste tegen wat wij ‘normen en waarden’ noemden (begrippen die toen nog inhoud hadden). Maar nu we de beelden van Guantánamo gewend zijn en de wereldproblematiek zo ingewikkeld is geworden dat we blij zijn dat we het niet zelf meer hoeven op te lossen (dat denken we in ieder geval), vinden we het zelfs heel normaal wanneer er in zo’n gevangenis bij een brand door onze eigen gemakzucht niet één, niet twee, drie, vier, vijf of zes... maar maarliefst elf mensen de dood in worden gejaagd.

Er was een tijd, ook niet zo lang geleden, dat we het nog wel chique vonden om als volk dan toe te geven dat we dat dan behoorlijk kut geregeld hadden en dat als blijk van respect en schaamte, de hoogst verantwoordelijke daarvoor aftrad. Zeker wanneer die minister nog zelf heeft mee lopen timmeren aan die hokken, waarin die fik zich zo makkelijk kon uitbreiden. Zoals het ook consequenties voor die minister zou hebben -al was het maar puur uit fatsoen-, wanneer die beschaving van ons fouten maakte waardoor mensen in de problemen raken met fascistische regimes als in Syrië en Congo. Maar ja: dat was voor Verdonk en Balkenende II allemaal niet ernstig genoeg, want dat waren maar ‘anonieme zwartjes’.

In Netwerk werd een tijdje geleden eenzelfde geval als Ayaan Hirsi Ali geïnterviewd. Het in Nederland geboren zoontje van die man zei het vervelend te vinden dat ie naar Irak werd uitgezet, omdat ie zijn vriendjes in zijn geboorteland zo zou missen. Noem ze eens op dan, vroeg de interviewer en het kind antwoordde: ‘Ruben, Maarten, Demi, Brian, Danny en Luuk’. Er was ook een tijd dat het voor het recht niet uit hoorde te maken wie je vrienden zijn, maar als die vrienden de 150 leden van de Tweede Kamer waren geweest, was het kabinet waarschijnlijk al vele maanden eerder gevallen.