woensdag 5 april 2006

Zone 5300
Er heerste lichte paniek binnen de regering; het kabinet zat gespannen bijeen.
‘Ik weet ook niet hoe het plotseling zover heeft kunnen komen,’ sprak de minister-president kortdaad: ‘Het was er gewoon ineens, pats-boem: 2006!’
Jan-Peter haperde. Misschien wilden zijn ministers hem dit ook wel helemaal niet in de schoenen schuiven en was het verstandiger een andere toon aan te slaan. ‘En waarom ben ik daarover eigenlijk niet door jullie op de hoogte gebracht?’
Ha, dacht JP: da’s beter. Zie ze daar ineens een stuk angstiger zitten!


Aldus het begin van 'De laatste plaats voor D.C. Lama', Lama's vaste column achterin Zone 5300. Lees het hele verhaal in het eerste nummer van 2006 van dit tijdschrift voor kunst, cultuur en curiosa. Met daarin weer veel te veel bekende en onbekende striptekenaars, recensies en interviews om hier nu op te sommen. Te verkrijgen op deze verkoopadressen voor slechts 5,75 euro. Of neem via deze link direct een abonnement.

DCL schreef hierin ook een recensie over 'New Whirl Odor' van Public Enemy:

Public Enemy, wilde tante Rachilde weten: Is dat niet dat bandje van 15 jaar geleden? Zeker. Maar ‘the more things change, the more they stay the same’ merkt Chuck D. al op, dus... Bring that beat back! Het nieuwe PE-album kent weer klassieke hiphopbeats, maar is geen herhalingsoefening. De gitaren in What a fool believes zijn harder dan van menig hardrockbandje en het 12-minuten durende Back in the Building is een bijna symfonische afsluiting van het album. Maar muziek is niet de enige drijfveer: George W. Bullshit is tenslotte aan de macht gekomen en dus ruikt de groep meer dan ooit een New Whirl Odor. Wat te doen met die zoon van een legendarische CIA-baas en kleinzoon van een nazi-bankier? Het is niet de eerste zorg van Public Enemy: de zwarte gemeenschap moet zichzelf gaan organiseren, want van de overheid heeft men niets meer te verwachten. PE sampelt: The police in our community couldn’t possibly be there to protect our property, because we own no property.

Community building is het onderwerp van de eerste nummers op het album, maar na vragen als The who, the were, the why, the what en een opsomming van things that make ya blind, treedt PE toch echt naar buiten als het CNN for the black community: De verkiezingen zijn gestolen; kapitalisme en terrorisme gaan hand in hand en wie de orkanen in Florida heeft gevolgd weet wel hoeveel men zich om u bekommerd. En dus? Chuck lijkt het ook niet meer te weten, hoewel een revolutie hem altijd wel goed in de oren heeft geklonken.‘Do your thing as long as it’s the right thing’ is zijn conclusie en daar lijkt PE zichzelf in ieder geval aan te houden: ze maken weer albums. Op Internet circuleert ondertussen alweer de volgende: Rebirth of a Nation.