vrijdag 29 april 2005

Niet over 9/11
Het Nachtegal van D.C. Lama. Vannacht rond half 3 in het programma van Giel Beelen op 3FM. Terug te luisteren via deze link.

Op uitdrukkelijk verzoek van Giel Beelen zal ik het deze week niet hebben over de aanslagen op 11 september 2001 en de vele aanwijzingen dat dit eigenlijk een inside job was. Geen gemakkelijke opgave, want juist deze week las ik dat twee brandweermannen die op Ground Zero aan het werk waren (Mike Bellone en Nicholas DeMasi) beweren dat zij drie van de vier black boxes hebben overgedragen aan de FBI en dat zij door die FBI-agenten werden gesommeerd daarover te zwijgen.

Maar goed: Gelukkig doe ik ook nog andere dingen. Zo was ik van de week bij een uitgever, met wie ik sprak over het uitbrengen van een nieuwe verhalenbundel. Dat wordt wel weer eens tijd, want het is alweer ruim vijf jaar geleden dat mijn bundel Hasjstickie Drugs uitkwam. Het was een leuk gesprek en met een beetje geluk en daadkracht kunt u dit najaar al de eerste publicatie van mij bij die uitgever verwachten. Na afloop kreeg ik een flinke stapel boeken van die uitgeverij mee, waarvan vooral de boeken van Willem Oltmans mij interesseerden.

Oltmans werd vroeger bij ons thuis altijd als conspiracynut bestempeld omdat hij de Staat der Nederlanden had beschuldigd hem tegen te werken in het uitoefenen van zijn werk als journalist, maar daarin gaf de rechter hem (40 jaar na dato en na heel veel juridisch gedoe) uiteindelijk wel gelijk: hij kreeg een schadevergoeding van 8 miljoen gulden. De boeken die ik kreeg, enkele van zijn laatste uitgaven, dragen titels als Who are the no 1 war criminals (met een Amerikaanse vlag op de voorkant), Global Terrorism (met George W. Bush op de voorkant), Not Guilty (met Osama bin Laden op de voorkant) en New Nazis (met George Bush en Ariel Sharon op de voorkant).

De grappigste titel vind ik die van het boekje Bomb Texas en laat ik zo vrij zijn kort iets uit dit Engelstalige boekje te citeren:

As a journalist, I do not accept Washingtons’s word that Al Queda was guilty of the 2001 attacks. Without the submission of facts and substantial proof, how can anyone take Washington’s word for it?

Kijk, daar kunnen al die nog levende, persberichtovertikkende afgestudeerde School voor Journalistiekstudenten nog iets van leren.

Maar goed, laat ik niet alsnog over die aanslagen op 11 september beginnen. Gelukkig doe ik ook nog andere dingen. Zo ben ik bezig met het maken van een nummer met Def P. en Seda van de Osdorp Posse. Als alles volgens planning verloopt komt dat nummer aanstaande maandag uit en dat is nog net een week voordat George Bush hier over de ruggen van de echte Amerikaanse vrijheidsstrijders de held van de vrijheid komt spelen. Het nummer heet namelijk: Vragen aan George Bush.

Daarin stellen we hem wat vragen over de gestolen verkiezingen in 2000 waarmee hij aan de macht kwam; over zijn drugsgebruik, waarvoor hij volgens zijn eigen fel gepropagandeerde wetten eigenlijk tot op de dag van vandaag in de gevangenis had moeten zitten (wat mij betreft mag ieder mens overigens zelf weten wat hij gebruikt, maar dit terzijde); over de onwettigmatige en zeer vernietigende oorlog in Irak en over... nou ja, dat hoort u volgende week wel, als ik het daar van Giel weer over mag hebben.

Laat ik het hier hebben over hoe leuk het is om een videoclip te maken, want die komt er natuurlijk ook bij. Nou ja.. Voor mij is dat leuk, want het meeste werk daarvoor wordt gedaan door Seda. Die mag alle technische shit realiseren en het enige wat ik doe, is de geschikte beelden uitzoeken. En die zijn er genoeg! Bush sr als vertegenwoordiger van de Carlyle Group met al die Saüdies; Bush met de Bin Laden’s; het vliegtuig waarmee de Bin Laden’s het land uit worden gevlogen; een kaartje van die pijpleiding in Afghanistan, waar Bush tot vlak voor die oorlog nog met de Taliban over onderhandelde; een foto van de nieuwe president van Afghanistan, die als medewerker van de oliemaatschappij Unocal zo lekker zaken deed met Dick Cheney; een shot van dat extreem kleine gat in het Pentagon, waar een Boeing 757 doorheen gevlogen zou zijn; een shot van de plek waar dat vliegtuig in Pennsylvania gecrasht zou zijn, omdat enkele passagiers in opstand zouden zijn gekomen... Och jee... nou dreig ik het daar toch weer over te hebben.

Iets compleet anders dan. Iets wat natuurlijk helemaal niets met 9/11 te maken heeft, maar wel past binnen de komende week van gedenken en bevrijding. Een tijdje geleden zag ik een documentaire bij de Avro over de houding van de filmindustrie in Hollywood ten tijde van het nazi-regime in Duitsland. De strekking luidde dat Hollywood zich weliswaar niet achter die politiek en daden schaarde, maar zich wel heel lang afzijdig hield. Ze vonden het een veel te gevoelig onderwerp en sowieso: De filmindustrie in Duitsland was erg goed ontwikkeld en Hollywood maakte daar graag gebruik. Als de media veel belang hebben bij een goede verhouding met een bepaald land, willen ze daar natuurlijk geen ruzie mee.

Zelfs toen de Reichstag afbrandde door toedoen van de Nederlandse communist Marinus van der Lubbe (en volgens de meeste historici met behulp van de Duitsers zelf) en Hitler deze gelegenheid aangreep om met een soort Patriot Act de burgerrechten keihard aan te pakken, besteedde Hollywood er geen aandacht aan. Zelfs toen Hitler op onwettige gronden andere landen begon aan te vallen (Volgens hem was dat nodig uit zelfverdediging.), hield Hollywood zich nog afzijdig.

Er was één uitzondering: Charlie Chaplin maakte The Great Dictator, een overduidelijke anti-Hitlerfilm, waarin hij de ware aard van Hitler probeerde te persifleren. Dat moest hij echter wel helemaal zelf financieren, want de Hollywoodstudio’s durfden hun handen niet aan het onderwerp te branden.

Charlie Chaplin. Hoeveel mensen zouden hem nog als een held beschouwen?

Linkjes:
* Info over deze docu
* Site Osdorp Posse
* Hasjstickie Drugs online bestellen (onder de D van DC Lama)

Columns die wel over 9/11 gaan (met vele linkjes naar documentaires en sites hierover):
* Persoonlijke 9/11-verhalen (Nachtegal dd 15 april 2005)
* The Grand Chessboard (Het Nachtegal dd 18 maart 2005)
* 9/11 in plane site (Het Nachtegal dd 28 januari 2005)
Zone 5300, voorjaar 2005
De nieuwe Zone 5300 (tijdschrift voor strip, cultuur en curiosa) is uit. Met daarin een nieuwe "Laatste plaats voor D.C. Lama" (column achterin het blad) en een door hem geschreven recensie van de cd Skadilemma van The J-Stars (yes, we do promote them). Voor verdere inhoud: zie hier. Voor verkoopadressen: zie hier.

donderdag 28 april 2005

Optredens komende periode
zaterdag 7 mei Stop Bush-demonstratie (met Def P, MC Che en Macro)
13.00 uur Museumplein Amsterdam
dinsdag 10 mei Theater De Engelenbak (actuele tekst op Feest op de planeet)
20.30 uur Nes 71, Amsterdam
donderdag 12 mei Poeziecircus
Stadscafé de Leugen, Loeff Berchmakersstraat 10, Utrecht.
EssensiE nummer 95
Wie dacht dat burgemeesters voor het eerst in opstand kwamen tegen de hypocriete illegale status van cannabis, moet eens kijken naar de cover van de EssensiE van november 1999. (Goede column van D.C. Lama daarin trouwens.) 20 burgemeesters pleitten voor een systeem van legale cannabiskweek. Niet erg doordacht overigens (want nog altijd gestoeld op het dogma dat het allemaal zo slecht voor je is), maar toch... ook toen al die roep.

De EssensiE van mei 2005 (jaargang 9, nummer 95) ligt ook nu weer in de betere coffee-, grow- en smartshops.

Met daarin de columns van:
D.C. Lama
Def P.
Giel Beelen
Mokum
Simon Vinkenoog
Arno Adelaars
onze hoofdredacteur en
Tygo Gernandt

Verder uiteraard de brancheberichten van het Platform Cannabisondernemingen Nederland, de Bond van Cannabis Detaillisten, de stichting Patientenbelangen Medische Marihuana, de Stichting Rokersbelangen en de Vereniging Landelijk Overleg Smartshops.

In de Net Goed (Lama's rubriek over undergroundmuziek via Internet) aandacht voor de sites van My Sister Harold (‘enthusiastic, driven, ambitious and punkrockloving musicians’), Heavy Lord (doom metal), The Proov (Hiphop), Mariusz de Boer (bekend van de Friese groep Reboelje, dat zonder hem verder ging als Swee) en Illicit (ergens iets tussen hiphop/RnB en de oldskool soul, funk en jazz).

Niet te vergeten: de strip van Spekkie Big, de beste kweektips en de belangrijkste krantenknipsels op drugsgebied.

En uiteraard het Legalize! War on Drugsjournaal.

zaterdag 23 april 2005

Recente posts

Columns over 9/11 en aanverwante zaken:
* Persoonlijke 9/11-verhalen (Nachtegal dd 15 april 2005)
* The Grand Chessboard - column (Het Nachtegal dd 18 maart 2005)
* 9/11 in plane site - column (Het Nachtegal dd 28 januari 2005)
* Operatie Bonfire - column (Het Nachtegal dd 8 april 2005)

Overig:
* Levend PacMan (verhaal uit de EssensiE, april 2003)
* Complimentje (drugs in de media)
* Foto's optreden met Enec in Nijmegen.
* Kutkroeg (kort verhaal voor de EssensiE)
* Inhoud en columns EssensiE april 2004


* Vorig overzicht 'Meest recente posts'
Persoonlijke 9/11-verhalen
Het Nachtegal van D.C. Lama, afgelopen nacht rond half 3 op 3FM in het programma van Giel Beelen. Terug te luisteren via deze link.

Nu het mij steeds duidelijker wordt dat de aanslagen van 11 september 2001 een zogenaamde inside job waren (voor wie dat compleet nieuw is, verwijs ik naar eerdere columns hierover en de daarbij horende linkjes), wordt het ook steeds interessanter om eens te kijken naar de personen die op een of andere manier met deze aanslagen te maken hebben. Dat spreekt altijd de meeste mensen aan: persoonlijke verhalen.

Op zo’n manier zijn die aanslagen ons tenslotte ook tot in den treure voorgeschoteld. Zo zie je in de documentaire ‘Seconds from desaster: the attac on the Pentagon’, die is gemaakt met medewerking van het Pentagon zelf en uitgezonden door National Geografic, ook helemaal geen ingewikkelde technische verhalen. Hoe zo’n grote Boeing 757 in een gat met een diameter van slechts 16 feet past: het wordt er niet in beantwoord. Waarom dat vliegtuig zo’n bizarre draai van 330 graden maakte om niet in het kantoor van Donald Rumsfeld, maar in het enige vrijwel leegstaande deel van dat gebouw te landen... het wordt er niet in beantwoord. Waarom de ENCOD, die normaliter al binnen een kwartier een achtervolgingsvliegtuig ter plaatse heeft, in dit geval besloot geen actie te ondernemen.... het wordt er niet in beantwoord.

En de verklaring waarom er geen brokstukken van het vliegtuig zijn te vinden (volgens die docu zou helemaal kapot zijn getrilt en daarmee van de aardbodem verdwenen) is zo absurdistisch, dat je je als goedwillend mens toch liever vastklampt aan de verhalen van die hardwerkende, vaderlandslievende Pentagonmedewerkers.

Zo eentje die vertelt dat iedereen in het Pentagon helemaal verstijfd naar de beelden van de brandende WTC-torens stond te kijken en dat het tot aan het tweede vliegtuig duurde voordat er daar überhaupt iemand aan een aanslag dacht. En dat terwijl het Pentagon al wel was gewaarschuwd door de geheime diensten van Duitsland, Rusland en Frankrijk dat er precies zo’n aanslag in die exact die week op stapel stond.

Nou ja: er worden wel ingewikkelde technische verhalen gehouden, maar of je die nou kunt geloven... Volgens die Pentagondocu hingen er geen beveiligingscamera’s aan het Pentagon, maar alleen een fototoestel die slechts om de seconde een foto maakt. Daar zijn 5 foto’s van beschikbaar gesteld, maar daarop zijn alleen explosies maar geen enkel vliegtuig op te zien.

En dan nu het technische verhaal van het Pentagon: “Bij een snelheid van 850 kilometer per uur, crasht het vliegtuig precies tussen 2 foto’s in.” Yeah, right.

Moeten we dit soort bullshit nou echt geloven, of neemt George Bush bij zijn bezoek aan Nederland gewoon een videoband mee, waarop we duidelijk kunnen zien dat er daadwerkelijk een vliegtuig is gecrasht? Tot die tijd weiger ik het te geloven.

Maar goed: de persoonlijke verhalen. Het meest aangrijpend in die docu vond ik het verhaal van één van die Pentagonmedewerkers, die volgens eigen zeggen tijdens de crash achter een paal stond en daarom gewoon het gebouw uit kon kruipen. En van die andere Pentagonmedewerker, die weliswaar verklaarde dat zijn bril helemaal vol kerosine zat, maar verder de crash gewoon overleefde en geen enkele verwonding in zijn gezicht had.

Het is bijna net zo verwonderlijk als het verhaal over de WTC-torens: daar zou het staal (smeltpunt: 2700 graden Fahrenheit) zijn gesmolten door de hitte van de brandende kerosine (maximale hitte bij ideale luchttoevoer: 1800 graden Fahrenheit), maar twee dagen nadat die verhitte WTC-torens door het gewicht van de vliegtuigen zouden zijn ingestort en alles eruit zag alsof het met explosieven was vernietigd, vonden de autoriteiten tussen het puin nog wel het paspoort van één van de kapers! Ik begrijp ondertussen wel waarom er zoveel Christenfundamentalisten in de VS wonen: de wonderen worden hen dagelijks via de tv gepresenteerd.

Trouwens: Als een gebouw door zijn eigen gewicht in elkaar zakt, zie je het volgens mij eerst naar beneden gaan en dan pas de stofwolken uit het gebouw vliegen. Waarom ging dat bij die WTC-torens dan in omgekeerde volgorde?

Maar hè... nou doe ik het weer: zo’n opsomming van feiten, terwijl de persoonlijke verhalen zoveel radiovriendelijker zijn. Zo is er het verhaal van ex-FBI-agent John O’neill, die al jaren onderzoek deed naar Al Quieda. John O’neill had ooit verklaard tijdens dat onderzoek vooral tegengewerkt te worden door Amerikaanse oliemaatschappijen en kreeg ook steeds meer tegenwerking vanuit het FBI-hoofdkantoor. Omdat dat niet helemaal werkbaar was, kreeg hij uiteindelijk een baan aangeboden als hoofd beveiliging van het World Trade Center. Zijn eerste werkdag was op 11 september 2001 en ja... John O’neill is op die dag om het leven gekomen.

En dan het persoonlijke verhaal van Larry Silverstein. Larry was de eigenaar van gebouw 7 van het World Trade Center. Daarin zaten o.a. de CIA, het ministerie van Defensie, enkele andere overheidsinstanties, enkele banken en, leuke bijkomstigheid, een instantie die er gevoelige beursdossiers had opgeslagen, over bijvoorbeeld Enron. Enron kent u nog wel van het nieuws over de boekhoudschandalen van voor 11 september, maar die boekhouding is dus op 11 september 2001 van de aardbodem verdwenen.

Maar goed: Larry Silverstein dus. Zes weken voor de aanslagen kreeg Larry een leasecontract voor nog twee WTC-gebouwen: de beroemde grote torens. Hij liet ze zwaar oververzekeren en zou daarom na de aanslagen ruim 7 miljoen dollar ontvangen. Dat is natuurlijk wel een bedrag dat je veilig wilt stellen, dus toen iedereen op televisie kon zien dat gebouw 7 met explosieven werd opgeblazen, riep Larry de pers op zijn kantoor en verklaarde hij dat hij in overleg met de instanties had besloten dat gebouw op te laten blazen. Dat interview is gewoon op televisie uitgezonden, maar gek genoeg vind je daar geen woord over terug in het officiële 9/11-rapport.

Misschien wilde die commissie dat wel niet in het rapport hebben, omdat het niet zo moeilijk te bedenken is dat een mens wel meer tijd nodig heeft om een dergelijke explosie voor te bereiden. Dan kon iedereen bedenken dat die explosieven in gebouw 7 van het WTC dus van tevoren met voorbedachte rade aangebracht moeten zijn. Maar het zal Larry Silverstein ook allemaal jeuken, want hij heeft zijn geld gewoon gekregen en de commissie schreef dat zij ook niet snapten waarom dat gebouw is ingestort.

Ja, en, dus, ook, maar... zo zijn er nog wel meer bewijzen dat de aanslagen op 11 september een inside job waren. Maar wat doe je er mee? George Bush komt op 7 en 8 mei naar Nederland en dan geeft ie waarschijnlijk alle antwoorden op dit soort vreemde vragen. Want wij hebben namelijk zo’n ongelofelijk goede pers in Nederland.

As a journalist, I do not accept Washingtons’s word that Al Queda was guilty of the 2001 attacks. Without the submission of facts and substantial proof, how can anyone take Washington’s word for it? (...) Some professionals identified 09-11 as a comprehensive military operation, which could hardly have been planned or executed from imaginary headquarters in an Afghan cave. Nevertheless, most of the world blindly believed what the PNAC plotters had asked Bush 43 to tell them. What if they had lied? What if they themselves were the men behind yet another combined CIA-Mossad operation, organized in Al Queda’s name, to trick Muslim suicide bombers into attacking the WTC and the Pentagon? By blaming Al Queda for 09-11, the gang of four obtained massive global support for a War on Terrorism. Who benefited most from 09-11?
Eén der laatste Nederlandse journalisten, wijlen Willem Oltmans in Bomb Texas (uitgeverij Papieren Tijger 2003, ISBN 90-6728-154-9)

Eerdere columns over dit onderwerp:
* The Grand Chessboard
* 9/11 in plane site

* Download hier de documentaires 9/11 in plane, Painfull Questions, 9/11 The Great Illusion, 9/11 The Greatest Lie ever sold en/of 9/11 Road to Tyranny.
* Bekijk hier de beelden van het instorten van gebouw 7.
* Meer over gebouw 7.

* Meer over Larry
* En nog meer Larry.
* Artikel over O'neill in de New York Metro.
* Documentaire over John O'neill.

* Officiële 9/11 Commissie.
* Lees 1984 van George Orwell online.
* Stop Bush! Demonstratie op 7 mei in Amsterdam!

Veel en veel meer linkjes zijn te vinden onderaan de andere columns van D.C. Lama over dit onderwerp.

donderdag 21 april 2005

Levend PacMan
Het is misschien niet het beste verhaal dat ik ooit voor EssensiE heb geschreven, maar aangezien 3FM morgen een liveversie van PacMan gaat spelen, is het wellicht aardig om nog het eens online te plaatsen. Gepubliceerd in de EssensiE van april 2003. (EssensiE is een tijdschrift met diverse columnisten, waaronder Giel Beelen.)

PacMan
Door D.C. Lama

Stef had geVJ’d tijdens een feest in een hangar, waarvan hij zelf een van de organisatoren was. Eén van zijn projectoren had hij in de nok van de ruimte gehangen, waarmee op de grond een projectie van ruim 150 vierkante meter zichtbaar werd. Ik had Stef voorgesteld om daar de dag na het feest mijn Atari-spelcomputer op aan te sluiten (voor vijf euro gekocht op een rommelmarkt) en Stef had beloofd ervoor te zorgen dat de steiger nog een dag langer zou blijven staan, zodat we de hele nacht vanaf de zijkant konden spelen.

Met de joystick in de hand keken we vanaf vijf meter hoogte naar beneden, waar het gele mannetje met het verdwenen taartstukgezicht een doorsnede van bijna een meter had gekregen: Het at stipjes ter grootte van ijshockeypucks, terwijl het de over-de-grond-kruipende spookjes ontweek of juist achterna zat. Dit zouden we wel een hele nachtje kunnen volhouden, aangezien we Space Invaders op deze wijze net iets te gevaarlijk vonden.

Arnold, die tijdens het feest voor de bewaking had gezorgd, had voor zichzelf echter al besloten om die avond een kickbokstraining in het midden van de hangar te geven. Dat had wel iets “Rocky’s”, zoals hij het zelf verwoordde, maar was natuurlijk niet vergelijkbaar met hetgeen wij hadden gecreëerd. Direct bij binnenkomst begon hij te schelden dat wij moesten ophouden omdat hij dat wilde, terwijl zijn vier leerlingen wel meer oog hadden voor de kunst van de oude Atari. ‘Mogen wij zo ook een keer spelen?’, vroegen zij terwijl hun leraar ons uitkafferde. En hoewel wij het spelplezier graag met anderen wilden delen, hield Arnold voet bij stuk en eiste dezelfde ijzeren discipline van zijn ondergeschikten.

Als compromis stelde ik voor dat Stef en ik gewoon bleven spelen en dat Arnold de bewegingen van PacMan al lopend zou volgen. Iedere keer dat hij dan een spookje tegenkwam (bewegingen die de leerlingen moesten volgen), kon hij een kort gevecht met hen aangaan, zodat er een originele oefening zou ontstaan. Arnold stemde er mee in, maar begon na twee potjes weer te zeuren dat alles toch gewoon op zijn manier moest gaan. Dit geheel tegen de zin van zijn leerlingen, die de avond ervoor ook naar het feest waren geweest en net als Stef en ik lekker blowend het klassieke Atari-spel wilden spelen. Waarom Arnold meer recht op de ruimte had dan Stef was ook niet duidelijk, maar Stef was al stoned en had geen zin in ruzie.

‘Laten we dan nog één spelletje doen,’ stelde ik voor: ‘Maar dan moeten jullie je wel meer aan de echte spelregels houden. Dus als PacMan een grote stip heeft gegeten en de spookjes mag aanvallen, mogen de leerlingen zich slechts verdedigen en mag de leraar op ze in slaan. Als de spookjes echter nog gewoon hun normale kleur hebben, moet de leraar in verdedigende houding staan en mag het spookje -dat hem in het spel te pakken heeft- zich op de leraar uitleven.’

Arnold stemde er mee in en liep trouw de route waarin ik de geprojecteerde PacMan stuurde. De vier leerlingen verlieten één voor één het centrale punt van het spel, om het paarse, rode, lichtblauwe of groene spookje te volgen. Op geroutineerde wijze stuurde ik PacMan in de buurt van de spookjes, maar op zodanige afstand dat ze de leraar net niet konden pakken. Het is een oude PacMan-truc om de vier spookjes bijeen te lokken, zodat je ze na het eten van een grote stip in één keer kunt opeten. Alleen deed ik dat laatste dit keer niet en stuurde PacMan zonder aanvalsmandaat op de vier leerlingen af, die op dat moment met enkele rake stoten hun leraar knock-out wisten te trappen.

De rest van de avond hebben we lekker gespeeld met een liggende Arnold in het midden van het veld, waar ook de spookjes naar toe gaan als zij hun strijd hebben verloren.

woensdag 20 april 2005

Complimentje
De media zijn best aardig bezig op drugsgebied. Tegenlicht afgelopen zondag met het drugsproces van Stichting Drugsbeleid; De NCRV 's maandags met een pleidooi voor een geopende achterdeur. En het opiniestuk van war on drugsjournaalredacteur Derrick Bergman in het NRC van 12 april natuurlijk.

Simon Vinkenoog heeft Derrick's verhaal online gezet. En daar heeft hij ook het briljante 'In trance' van Remco Campert geplaatst.

dinsdag 19 april 2005

Nacht van de uitzendkracht
Afgelopen vrijdag trad D.C. Lama op tijdens de Nacht van de Uitzendkracht, georganiseerd door de omroep van de zeer blauwe knoop. Samen met rapper Enec bracht hij daar de hiphop/literatuurcrossover De Alien (hier gratis als mp3 te downloaden) ten gehore. Kijk voor meer info over deze track op Musician.nl.

Ondertussen zijn er ook foto's (door Leonie Vincent, Edward Draijer en Elmar Krop) van dit optreden op het net te vinden:
* Lama zat eens wat tv te kijken...
* ... toen er plotseling iets met een enorme knal door zijn ruit vloog.
* En die alien begon daar maar te rappen...
* ...totdat Lama zei: kom effe lekker op de bank hangen en naar de pit kijken, joh!
* Toen werd alles toch nog relaxed.

* En zij rapten nog lang en gelukkig, tot die alien weer naar huis vloog.

maandag 11 april 2005

Recente posts
* Kutkroeg (kort verhaal voor de EssensiE)
* Inhoud en columns EssensiE april 2004
* Operatie Bonfire - column (Het Nachtegal dd 8 april 2005)
* 9/11 deel 1: 9/11 in plane site - column (Het Nachtegal dd 28 januari 2005)
* 9/11 deel 2: The Grand Chessboard - column (Het Nachtegal dd 18 maart 2005)
* Overzicht Nachtegallen uit 2005
* Cartoon Samir A.
* Interview D.C. Lama in het Parool
* Tekst Feest op de Planeet, dinsdag 29 maart
* Opidiz (jongerentijdschrift)

DC Lama.nl heeft een nieuw gastenboek. Laat eens een berichtje achter!

zondag 10 april 2005

Het goede zaad doen we in maart, april, mei in de grond.
(Doe Maar)

EssensiE nummer 94
Hard op weg naar nummer 100: EssensiE nummer 94 (april 2005) ligt alweer in de betere coffee-, grow- en smartshops.

Met daarin uiteraard de columns van
D.C. Lama (het verhaal Kutkroeg')
Def P.
Giel Beelen
Mokum
Simon Vinkenoog
Arno Adelaars
Tygo Gernandt en
onze hoofdredacteur

Verder: het verhaal over de Staatsactiviteiten om medicinale marihuana onmogelijk te maken en de farmaceutische industrie ook in de toekomst aan uw kwalen te laten verdienen; het derde deel van het Bob Marley-verhaal door Derrick Bergman; een verhaal over de slachtoffers van de war on drugs in Canada (politie-agenten dit keer); de nieuwe cd's van de Osdorp Posse en Peter Pan Speedrock (met prijsvraag!); de strip van Spekkie Big, een artikel over coke kweken in Nederland en natuurlijk de beste kweektips voor cannabis en de uitgebreide knipselkrant, met daarin teksten als:

Door de aanwezigheid van twee coffeeshops in Waalwijk vindt er veel minder drugshandel op straat plaats. Hierdoor heeft de stad ook minder last van dealers en gebruikers in openbare ruimten dan gemeenten van vergelijkbare grootte als Oosterhout en en Heusden, waar geen coffeeshops zijn. Dat is volgens burgemeester J. de Geus het positieve effect dat uitgaat van het gedogen van de verkoop van softdrugs. (Brabants Dagblad, 19-02-2005)

en

Hoe kijken we over pakweg tien jaar terug op deze zittingsdag? Hoe beperkt, zeggen we dan, waren we toen in onze geest en visie. Een groot deel van de criminaliteit zal verdwijnen als productie en handel worden vrijgegeven. (Advocaat E. Moes tijdens een zitting tegen cannabiskwekers, in BN de Stem, 16-03-2005)

Uiteraard ontbreken ook de brancheberichten niet: van het Platform Cannabisondernemingen Nederland, de Bond van Cannabis Detaillisten, de stichting Patientenbelangen Medische Marihuana, de Stichting Rokersbelangen en de Vereniging Landelijk Overleg Smartshops.

In de Net Goed (Lama's rubriek over undergroundmuziek via Internet) aandacht voor de sites van The J-Stars, (superieure Nederlandstalige ska, de band van voormalig Beatbusters-frontman Johan Steevens), Foreign Exchange(de samenwerking tussen de Amerikaanse rapper Phonte Coleman en de Utrechtse producer Nicolay), dichteres Joke Kaviaar, alleskunner Meindert Talma en Tayalds.

vrijdag 8 april 2005

Operatie Bonfire
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 8 april 2005

Van 24 t/m 26 oktober 2000 hield het Pentagon een oefening over een vliegtuigcrash in haar eigen gebouw. Nog geen jaar later gebeurde dat ook inderdaad... althans: zo zegt men. Wie de beelden van het Pentagon in documentaires als Painfull deceptions- an analysis of the 9/11-attack, 9/11 the great illusion en 9/11 in plane site bekijkt, krijgt al snel het vermoeden dat er daar iets heel anders is gebeurd. Een hightech militair vliegtuig, een raket.... het gat van 16 feet doorsnede (en met houten, onverbrande voorwerpen er direct omheen) kan door van alles veroorzaakt zijn, maar door een Boeing 757 van 44 feet hoog en 124 feet breed lijkt wel erg onwaarschijnlijk.

Wel wisten de Pentagonmedewerkers blijkbaar goed wat zij moesten doen: vrijwel direct na de aanslag liepen zelfs hoge Pentagonmedewerkers zij aan zij op zoek naar kleine (carbon?) brokstukken op een vrijwel leeg grasveld (terwijl er dus nog slachtoffers in het Pentagon zouden moeten liggen, waar een speurhond wat wezenloos om zich heen keek) en nog geen kwartier na de gebeurtenis confisqueerden medewerkers de beveiligingscamera’s van alle gebouwen in de omgeving, waarvan de beelden nooit zijn vrijgegeven. De enige officiële beelden zijn wat lullige foto’s met explosies (maar zonder vliegtuig!), waardoor steeds meer Amerikanen twijfelen aan de officiële lezing. (Zie bijvoorbeeld de documentaire 9/11 the greatest lie ever sold) Daar zijn overigens nog veel en veel meer redenen voor, zoals ik reeds deels in eerdere Nachtegallen heb aangegeven, maar daarover weer een andere keer meer.

Pattriotism means no questions was er na de aanslagen op parodieposters in de Verenigde Staten te lezen, maar die visie deel ik net zo min als vele Amerikanen.

De aanslagen op 11 september leidden in ieder geval tot twee patriot acts die de Amerikaanse grondwet tot een waardeloos papiertje reduceerden en vormden de aanleiding tot (tot nu toe) twee oorlogen, die de Amerikaanse conservatieven al eerder hadden bestempeld als gewenste operaties om de Amerikaanse werelddominantie in de 21ste eeuw te behouden. Onze minister-president is een groot voorstander van deze rolverdeling en had zijn keuze snel gemaakt toen hem werd voorgelegd: ‘You’re with us or against us. You’re good or you’re evil.’ Satan doet zich voor als een engel van het licht, staat er in de Bijbel te lezen, maar ik vertrouw sowieso meer op spiritueel ingegeven inzichten dan op langdurig geredigeerde teksten.

Woensdag vond operatie Bonfire plaats. Tijdens een concert van Ali B. (Ze zijn niet racistisch, maar laten wel een Arabisch uitziende man als hoofdverdachte duidelijk in beeld brengen tijdens de oefening.) ontploften twee bommen in de Arena en werden alle acties van hulpverleners duidelijk onder de loep genomen. Op televisie zagen we de grappig geschminkte nepslachtoffers en ‘s avonds verklaarden officials dat er qua coördinatie nog een hoop te verbeteren was. Dat betekent dus waarschijnlijk dat er minder mensen het overzicht en beslissingsbevoegdheden krijgen; dat er net iets hoger aan de top mensen te zeggen krijgen wat er wel en niet in het kader van de operatie gedaan moet worden (Wordt er daar toevallig samengewerkt met ‘experts’ van overzee?) en zelfs het NOS Journaal zal in de evaluatie worden meegenomen. Ook in de VS waren er tenslotte allerlei mediastations die per ongeluk iets over de vermoedelijk ware aard van de aanslagen verraadden, omdat zij toevalligerwijs een duidelijke aanwijzing hadden opgenomen. Daar hoeft men in Nederland niet zo bang voor te zijn, want tijdens Bonfire werd al duidelijk: de Nederlandse journalisten laten zich makkelijk piepelen. Niet alleen heeft nog geen enkel actualiteitenprogramma serieus aandacht besteed aan ‘de andere beelden van 11 september’: tijdens Bonfire werd ook duidelijk hoe makkelijk journalisten zich lieten sturen. Toen een cameraploeg in de buurt van de Heineken Music Hall kwam, kregen zij te horen: ‘Het was u toch gezegd dat u hier niet mocht filmen’... en weg waren ze: hun camera’s weer op de Arena gericht.

Ook voor columnisten is zo'n oefening handig: ik gok eerder op een gijzeling in een theater of concertzaal dan op een bomontploffing in de Arena.

Eerdere Nachtegallen over dit onderwerp:
* 9/11 in plane site (Het Nachtegal dd 28 januari 2005)
* The Grand Chessboard (Het Nachtegal dd 18 maart 2005 - inclusief vele linkjes naar relevante sites)

* Genoemde documentaires zijn te downloaden via www.technoslavery.com/documentary
* Haal hier uw HMH-plattegrond in huis!
* Reageer in het nieuwe (en daarom eindelijk functionerende) gastenboek!

donderdag 7 april 2005

Nieuwe cartoon
Nieuwe cartoon over Samir A. bij 'actuele cartoons'.

woensdag 6 april 2005

Opidiz
De column Vrijheid van meningsuiting (twee dagen na de moord op Theo van Gogh geschreven voor het RVU-programma Nachtland) is (samen met deze cartoon) gepubliceerd in het nulnummer van jongerenopinietijdschrift Opidiz. Volgens de hoofdredacteur wil Opidiz 'dicht bij de doelgroep staan; jongeren tussen vijftien en 25 jaar oud, met een brede maatschappelijke interesse.' We zullen zien. Opidiz heeft ook een site: opidiz.nl

Overigens wordt Nachtland weer herhaald en zijn de internetuitzendingen (met iedere week een column van D.C. Lama) nog steeds online te bekijken: www.rvu.nl/nachtland