zondag 28 november 2004

Optredens komende week
dinsdag 30 november Feest op de planeet: actuele muzikale column in Theater De Engelenbak (Nes, Amsterdam) aan het eind van de Open Bak. Aanvang: 20.30 uur. Toegang: 6,50 euro. Presentatie: Lucretia van der Vloot.
woensdag 1 december Column in Winston Hotel (Warmoesstraat, Amsterdam) tijdens de streaming media-uitzending van RVU's Nachtland. Aanvang: rond middennacht. Toegang gratis. (Ook live te volgen via www.rvu.nl/nachtland Presentatie: Def P.
zaterdag 4 december Column tijdens Goedkoop Cabaret (Crea Theater, Amsterdam) Met optredens van Robbert Jan Proos, Roosmarijn van Bohemen en Juggling Jay. Aanvang: 20.30 uur. Toegang: 6 euro.

zaterdag 27 november 2004

Enkele recente posts:
* Artikel 147 (Column voor 3FM over godslastering, dd 27 november)
* Laatste ronde (verhaal uit de ongepubliceerde bundel 'Wieteratuur', voorgelezen bij RVU's Nachtland)
* Zalm en andere levende wezens (column 3FM-13 november)
* The Bush & Balkenende Show (filmpje)
* Snaren (kort verhaal voor EssensiE)
Artikel 147
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 27 november 2004. Voorgelezen in het programma van Giel Beelen op 3FM.

Je kunt heel angstig over cannabis doen, dat blijkt wel uit dat stompzinnige verbod erop. Er worden ieder jaar weer ontzettend veel onderzoekjes gedaan die die angst moeten rechtvaardigen, maar echte negatieve effecten zijn er ondanks al die inspanningen nooit gevonden. Wie ook af en toe eens iemand voor het eerst een jointje ziet roken, weet dat angst ook niet bepaald een goede manier is om met drugs om te gaan. Hoe vaak heb ik niet gezien dat iemand met een enorm emotioneel voorbehoud aan een stickie zoog, maar zo bang was gemaakt door al die onzinverhalen over wiet, dat die angst bij het eerste het beste effect enorm werd aangezet. Pas als je die mensen met woorden gerust had gesteld, konden zij de schoonheid van het blowen ervaren en genieten van de prachtige werking van die plant.

Je kunt ook heel lacherig doen over cannabis. Want inderdaad: als je dan eenmaal lekker stoned bent en je merkt ineens allerlei dingen op die je normaliter nooit zo duidelijk ziet (Hoe mooi het licht door een ruit naar binnen kan vallen; hoe ontroerend mooi de mens tegenover je eigenlijk is en hoeveel grootsheid er in de kleine dingen kan schuilen), dan kan dat alles inderdaad behoorlijk humoristisch zijn. Dat je dat nou nog nooit eerder is opgevallen! En ja... als het leven op aarde dan toch een doel of nut heeft, dan zal lachen, liefde en respect daar vast iets mee te maken hebben.

En dat brengt mij bij een derde kijk op cannabis: de spirituele kijk. Want alles wat ik zie, voel en merk van het Grote Alles, wat ook altijd weer andere vragen oproept, ben ik geneigd God te noemen. Daarin ben ik niet anders dan de meeste christenen, boeddhisten, moslims of één van de vele aanhangers van weer een andere godsdienst. Ik heb alleen nooit een boek, een leider of iets anders kunnen vinden dat mij op overtuigde wijze van de zogenaamde enige echte waarheid heeft weten te overtuigen, maar in de drie decennia dat ik nu op deze planeet rondloop, heb ik behoorlijk wat tijd gespendeerd om zowel in mijzelf als daarbuiten naar een verklaring voor dat alles te zoeken. En daarbij heb ik gemerkt dat het roken van cannabis voor een verhelderende blik kan zorgen.

Let wel: ik zeg niet dat cannabis mijn God is, maar wel een sacrament: een manier om in aanraking te komen met alles wat men eventueel God zou kunnen noemen, of dat nou in jezelf, de atmosfeer, het heelal of iets anders zit.

Ook daarin ben ik niet de enige. Op die manier wordt cannabis door waanzinnig veel mensen in mijn omgeving ervaren; de rasta’s hebben dat al jarenlang geleden als zodanig erkend; en het is de basis van een wereldwijd erkende kerk, genaamd het THC Ministry. Daarbij zijn ongeveer 40.000 mensen aangesloten, waaronder ik, die in ieder geval erkennen dat cannabis een middel is om beter in contact te treden met al die vibes om ons heen en dat wat men misschien wel God zou kunnen noemen. Daarbij zitten overigens ook gewoon christenen, boeddhisten en mensen die misschien nog wel in veel meer geloven, maar dat wordt door deze godsdienst niet per definitie uitgesloten, maar ook niet per definitie omarmd.

Nou hebben wij in Nederland een minister van Justitie, Donner genaamd, die onlangs aankondigde te willen onderzoeken of artikel 147 uit het Wetboek van Strafrecht niet eens wat vaker toegepast zou kunnen worden. Dat artikel gaat over het verbod op zogenaamde godslastering. Eenieder die zich op krenkende wijze uitlaat over godsdienstige gevoelens, die een bedienaar van de godsdienst in de geoorloofde waarneming van zijn bediening bespot (ja, ja... het komt rechtstreeks uit het wetboek) of voorwerpen die aan een eredienst zijn gewijd, beschimpt, kan in aanmerking komen voor een geldboete of een gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden.

Nou heeft deze minister, Donner dus, zich in het verleden nogal eens krenkend uitgelaten over cannabis, mijn sacrament. (Een voorwerp dat aan een eredienst van het THC Ministry is gewijd, om het op z’n Wetboek van Strafrecht’s te zeggen.) Om een voorbeeld te noemen: Donner was een van de grootste verkondigers van de mythe dat cannabis misschien wel eens schizofrenie zou kunnen veroorzaken; dat alles wat cannabis met je hersenen doet, je eigenlijk gek maakt. Daar was geen enkel wetenschappelijk argument voor en diezelfde wetenschap heeft die stelling uiteindelijk ook weerlegt, maar Donner beweert nog steeds dat het beter zou zijn dat niemand het sacrament van deze kerk zou gebruiken. Omdat de God die ik ervaar, volgens Donner een soort gekte is.

Dus als Donner van plan is het wetsartikel over godslastering eens wat sneller in te zetten, dan wordt misschien eens tijd om de minister zelf aan te klagen op grond van artikel 147.

Links:
* THC Ministry
* Artikel 147 uit het Wetboek van Strafboek
* Column over onderzoek naar cannabis (Nachtegal dd 22 oktober 2004)
* Cartoontje over Donner

donderdag 25 november 2004

Verbanden
Iedere woensdagnacht treedt D.C. Lama op in het Amsterdamse Winstonhotel (Warmoesstraat) voor de webstreamuitzending van Nachtland (een programma van de RVU met Def P.) Vannacht las hij daar het verhaal 'Verbanden' voor (afkomstig uit de ongepubliceerde bundel 'Wieteratuur'). De laatste 30 minuten van de uitzending zijn terug te kijken via deze link. (Voor D.C. Lama: ga naar 7 minuten.) De complete uitzending is terug te luisteren (dus zonder beeld) via deze link. Andere gasten waren o.a. DJ 100% Isis en cabaretier Vincent Bijlo.

De uitzendingen zijn gratis bij te wonen en starten altijd rond middennacht.

woensdag 24 november 2004

Another R.I.P.
Wim Rigter is overleden. Vijf jaar geleden interviewde hij D.C. Lama voor Radio 2 n.a.v. het verschijnen van Hasjstickie Drugs (zie deze foto). Vlak voor het gesprek bekende WR zelf ook met enige regelmaat een joint te roken, maar hij drong er zeer op aan dit niet tijdens het interview te vermelden: dat zou hem problemen met de publieke omroep opleveren. Hypocriet als de Lama is, deed hij dat ook niet. De uitgeschreven tekst van het interview is terug te lezen via deze link.

zaterdag 20 november 2004

Kerst- of Sinterklaascadeau's
Wie nu bestelt, heeft het vast nog voor Sinterklaas binnen (en anders wel voor kerst): de bundel 'Hasjstickie Drugs' van D.C. Lama. Voor 11,25 Te bestellen via Rampgear (de postorderservice van de Osdorp Posse, dus betrouwbaar!). Voor informatie over betalingen en bestellingen: klik hier. Voor het bestelformulier: klik hier. www.rampgear.nl

donderdag 18 november 2004

Nieuwe cartoons op DCLama.nl
Nieuwe cartoons van D.C. Lama zijn voortaan (ook in archiefvorm) te vinden via 'actuele cartoon'. De cartoons voor De Gezonde Roker zijn gearchiveerd in het 'cartoon archief'.

De meest actuele cartoon heet Donner gekwetst.
'Laatste ronde'
Gisteravond las D.C. Lama het korte verhaal 'Laatste ronde' voor in de streaming video-uitzending van Nachtland, een programma van de RVU. Het verhaal is afkomstig uit de ongepubliceerde bundel 'Wieteratuur'. De uitzending is terug te kijken via deze link (ga naar 1 uur en 2 minuten). Andere gasten waren o.a. caberatier Bert Klundert, de Vlaamse schrijver Vitalski en singer/songwriter Selma. Presentatie: Def P.

woensdag 17 november 2004

Meest recente posts:

* Tekst 'Feest op de planeet' (muzikale column voor Theater De Engelenbak)
* Zalm en andere levende wezens (column 3FM-13 november)
* The Bush & Balkenende Show (filmpje)
* Abstract (column voor RVU's Nachtland-10 november)
* Cartoontje voor Theo (cartoon)
* Snaren (kort verhaal)
* Inhoud EssensiE november
* Vrijheid van meningsuiting (column voor RVU's Nachtland-3 november)
Tekst "Feest op de planeet"
D.C. Lama schrijft iedere drie weken een actuele tekst voor 'Feest op de planeet', de muzikale column (met vast refrein) waarmee de Open Bak van Theater De Engelenbak wordt afgesloten. De tekst van gisteren luidde:

‘t was weer een fijne week op aarde
zo’n week die je niet snel vergeet
en wie het nog weet
die mag het zeggen
het was weer feest op de planeet


Goed, daar fiets ik dan. En verder helemaal niemand, man.
Zeg mij niet waar ik vandaan kom, want ik spuug op Amsterdam.
Ik deed hier eerst wel leuke dingen en had ook echt een trotse mam.
Totdat zij plotseling overleed, toen kwam de radicale islam.

Dat hield mij vast toen jullie zeiden: ‘Oeh, pas op! Een Marokkaan!’
Er was een oude, wijze man; hij noemde zichzelf een imam.
Die wist heel veel en sprak met mij. Samen met anderen: een hechte groep.
Dus ik doe echt wel wat hij mij vraagt: ik leg Van Gogh straks op de stoep.

refrein

Goed, daar loop ik dan. Met m’n vrienden: Piet, Rene
Die gasten ken ik echt al jaren; we zitten vaak in het café.
Soms ook wel eens bij mij thuis. Dan drinken we samen een hele tree
en dan lullen we over de wereld en iedereen lult gezellig mee.

Zoals met Pim toen; die was de grootste! En die moord was niet okay.
Maar wij wachten gewoon nog tien jaar, voor wraak op Volkert van der G.
En ondertussen: bietje lullen. En dan is daar plotseling Mohammed B.
Dus hup een jerrycan en vuur en met z’n allen naar de moskee.

refrein

Goed, daar sta ik dan. Ik ben ergens hoog in de politiek.
Ik ben gelukkig goed beveiligd, want al die gasten: die zijn ziek!
Ik ben gelukkig dus geen burger: Jullie zoeken het maar zelf uit.
Men verwacht nu iets van mij. Men wil waarschijnlijk een besluit.

Dus ik verdubbel mijn bewaking en kijk het dan nog een tijdje aan.
En als er een camera in de buurt is, ga ik daar ferm en stoer voor staan.
Verder kom ik eigenlijk nergens en dus ook nooit in een café.
En vraag ook nooit eens aan de mensen: hoe was het eigenlijk in de moskee?

2x refrein

maandag 15 november 2004

Optredens
D.C. Lama treedt morgen (dinsdag) op in theater De Engelenbak te Amsterdam. Zoals gebruikelijk zal hij daar zijn driewekelijkse muzikale (actuele) column voordragen. Aanvang: 20.30 uur.

Woensdag treedt D.C. Lama op in Winston voor het programma Nachtland van de RVU (met Def P.) Daarin zal hij een verhaal voorlezen uit zijn ongepubliceerde bundel 'Wieteratuur'. Het optreden is live te volgen via streaming video op de site van Nachtland. Aanvang: direct na de televisie-uitzending.

zaterdag 13 november 2004

Zalm en andere levende wezens
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 13 november 2004. Voorgelezen in het programma van Giel Beelen op 3FM.

Zijn we sinds vorige week in oorlog, zoals minister Zalm verklaarde? Ik dacht eigenlijk dat we dat allang waren. Ik dacht dat dat al direct na 11 september 2001 zo was, toen de NAVO artikel 5 van haar verdrag van toepassing verklaarde, waarin staat dat wanneer één lidstaat wordt aangevallen, alle lidstaten worden aangevallen. Wij hebben ons toen verbonden aan de operatie Enduring Freedom en sindsdien zijn wij volgens mij al officieel in oorlog. En anders zijn we dat toch al wel sinds we in Irak zitten, lijkt mij, of wil er iemand beweren dat er daar vrede heerst? Als de tegenstander (de Jihadstrijders) mondiaal denkt, moeten wij dat natuurlijk ook doen. En wij: dat zijn dan de Nederlanders, want ik probeer hier gewoon een beetje met Zalm mee te denken.

Als je zo denkt, valt onze schade nog hartstikke mee. Goed, we hebben twee man in Irak verloren, maar daar staan wel heel wat dode Irakezen tegenover. Volgens de VN zijn er alleen al honderdduizend burgerslachtoffers in deze onwettige oorlog gevallen, dus wat dat betreft moeten we niet zeuren. Daarnaast zijn we natuurlijk ook een briljant cineast en columnist kwijt, maar militair gezien is dat nog best wel handig. Die Theo van Gogh zeikte in zijn columns namelijk de hele tijd over de besluitvorming rond die JSF-straaljagers en vroeg zich af hoe het toch kwam dat Pim Fortuyn werd doodgeschoten en Mat Herben direct daarna wel voor de aanschaf van die toestellen was. Laat ik daar voor de zekerheid maar niet al te lang over uitweiden.

Maar goed: 3 doden. Da’s nog altijd niets als je het vergelijkt met die meer dan 7.000 mensen die in Srebenica werden vermoord. Die mensen zagen wij natuurlijk niet als tegenstander, maar worden door die Jihadstrijders wel als slachtoffers gezien, want de meeste waren moslim. En wij hebben die mensen natuurlijk ook niet zelf vermoord, maar die mensen hadden wel hun wapens ingeleverd en wij zouden hen wel beschermen. Wij zeiden tegen die mensen: laat dat maar over aan overste Karremans. Wij zeiden wel: wij hebben met zo ongelofelijk veel verstand een regering gekozen, dat wij er alle vertrouwen in hebben dat zij de juiste beslissingen nemen.

En oh, oh, oh... wat voor diepe wonden heeft die ramp in onze samenleving teweeg gebracht. Toen bleek dat er 7.000 mensen waren afgeslacht, liepen wij met z’n allen huilend over straat. Ineens dachten we: wat gek dat wij al die tijd hebben moeten janken om van die kutsoaps op televisie, waar van die B-acteurs met wat zeikerige pianomuziek op de achtergrond hun diepste verdriet lieten zien omdat zij geen geld hadden om van die hippe kutkleren te kopen waarmee ze lekker hip kunnen zijn tegenover hun vrienden.

Of nee.. Dat ging trouwens anders. Er werd een rapport geschreven, de gebeurtenis wordt tijdens de 4 mei-herdenking nog even zijdelings meegenomen en er kwam een toneelstuk waarin het leed van de soldaat bij terugkomst centraal stond: een man die alles snapt van een stukje wereldgeschiedenis en daarom niet meer kan communiceren met zijn naïeve omgeving. En oh ja.. minister-president Kok was er ook nog voor afgetreden, maar dat zou ie vier weken later toch al doen. Hoefde hij er ook niet al te veel meer over te zeggen, want als je de beelden bekijkt die generaal Mladic zelf liet maken tijdens de val van Srebrenica (prachtig verwerkt in de documentaire ‘A cry from the grave’, die om onduidelijke redenen slechts één of twee keer op de buis is uitgezonden) dan weet je dat het een beschamende vertoning was. Dan kun je ineens wel begrijpen dat sommige mensen ons minachten, als hun zelfbenoemde broeders zo makkelijk worden afgeslacht.

En hoe zit het eigenlijk met onze rol in al die andere moslimgebieden, die door Jihadstrijders ongetwijfeld als argument worden gebruikt om te radicaliseren? Wat is onze rol eigenlijk in Israël? Waarom gaat onze eigen Jan-Peter Balkenende eigenlijk niet de geschiedenis in als de man die als voorzitter van de Europese Unie het probleem in het Midden-Oosten probeerde op te lossen, zeker nu Bush niet eens lijkt te weten waar dat gebied eigenlijk ligt en daarom maar op zijn vaste lobbyisten vertrouwt?

Moest Jan-Peter daarvoor eerst een Europese Grondwet maken, waarmee men zo lekker de interne markten kan regelen? Als u overigens nog miljardair wilt worden via de aandelenmarkt, moet u trouwens snel instappen: het grote geld wordt de komende jaren namelijk met al die nieuwe wetgeving nog even snel herverdeeld en zal slechts een handjevol winnaars opleveren. En als u anders tegen geld en handel aankijkt, moet u straks maar proberen die grondwet weg te stemmen tijdens het referendum, hoewel verkiezingen ook wel eens gestolen schijnen te worden.

En voor nu: rustig aan, mensen. De oorlog is niet tussen ons. Die mensen in de moskee bidden om hetzelfde als wat ik dagelijks ervaar: het grote alles. Dat is hetzelfde als wat er in die kerken en synagogen wordt aanbeden en waarvan ik ook een keer een boeddhist heb horen zeggen: Yep, that’s the thing. En als het ooit een naam zal kiezen en over stembanden blijkt te beschikken, zal het geen van de namen kiezen die op dit moment zo worden bezoedeld.

Misschien dat u zich ook eens in de snaartheorieën wilt verdiepen. Als je daarin naar de rol van het licht ten opzichte van de materie kijkt, kun je volgens mij ook de rol van jezelf wel zien. Als je daarnaast tenminste ook goed naar jezelf durft te kijken.

vrijdag 12 november 2004

The Bush & Balkenende Show

The Bush & Balkenende Show
Een filmpje van D.C. Lama
Camera & montage: Marco Greve
Animatie: Alfred Brijan
B&B-tune: Johan Steevens

donderdag 11 november 2004

Abstract
Het Nachtegal van D.C. Lama, voorgelezen in de steaming video-uitzending van RVU’s Nachtland.

In oktober 2002 had de minister-president opgeroepen tot waakzaamheid, zodat een eventuele Nederlandse terreurdaad voorkomen zou kunnen worden. Omdat ik mij afvroeg wat zo’n eventuele terreurdaad dan zou kunnen zijn (dus: waar je eigenlijk waakzaam voor moest zijn), had ik een prijsvraag uitgeschreven onder de titel: ‘Verzin een creatieve terreurdaad en win!’ Wie de eerstvolgende terreurdaad in Nederland kon voorspellen, zou een exemplaar van mijn boekje ‘Hasjstickie Drugs’ ontvangen en zou op die manier de jongens en meisjes van de AIVD nog een handje kunnen helpen.

De aankondiging van de prijsvraag deed ik in mijn wekelijkse column op 3FM en werd ook geplaatst op de site van Theo van Gogh, waar ik sinds vijf en een half jaar wekelijks een cartoontje publiceer. Dat is met de moord op Van Gogh overigens ook verleden tijd geworden, dus ik mag wel zeggen dat er in ieder geval een aanslag op mijn vrijheid van meningsuiting is gedaan.

Er werd in ieder geval flink op de prijsvraag gereageerd, al was het maar door mensen die mij smakeloosheid verweten. ‘Bij elke aanslag vallen er doden’ zo schreef één persoon: ‘Alsof dit niet erg genoeg is zetten jullie dit leed om in volksvermaak.’

En inderdaad: er kwamen hele grappige voorspellingen binnen. Iemand verspelde dat Al Quada tijdens carnaval een radio-actieve stof in het bier zou stoppen, waardoor de omvang van de aanslag pas na enkele dagen zichtbaar zou zijn: als alle mensen die zich helemaal de tiefus hadden gezopen nog steeds niet waren opgestaan. Een ander dacht aan een virus dat voornamelijk homofiele mannen zou treffen en hen met een slopende ziekte zou vermoorden, om onderaan zijn mailtje te concluderen: ‘Oh God, dat hebben ze al gedaan!’

Is dat smakeloosheid? Wanneer je denkt dat al die mensen daadwerkelijk geen enkele interesse tonen voor al dat leed misschien wel. Wanneer je denkt dat Theo van Gogh bij het zien van een Marokkaan direct dacht aan een geitenneuker en hem verder niet als mens zag, kun je het roepen van geitenneuker inderdaad smakeloos noemen.

Maar ik werk dan ook niet voor de AIVD en kan daadwerkelijke aanslagen niet voorspellen. Theo van Gogh was ook geen maatschappelijk werker die individuele seksuele problemen probeerde op te lossen. Zowel Theo van Gogh als ik behoorden tot de mensen die zich bezig houden met het edele vak van, en ik heb ook mijn toetsenbord gezocht naar de grootste k die voor handen was, Kunstenaar. En één van de middelen die een kunstenaar tot zijn beschikking heeft, is abstractie.

Abstraheren betekent volgens de Dikke van Dale o.a. dat je het ontdoet van het bepalende of toevallige, van het concrete, als begrip afleidend. Want ja: mijn prijsvraag ging dan ook helemaal niet over een mogelijke volgende aanslag. Ik was de prijsvraag gestart omdat ik de oproep van de minister-president nogal dom vond. Als er namelijk wordt opgeroepen tot waakzaamheid zonder concreet aan te geven waar je op moet letten, weet ik namelijk wel wat er gaat gebeuren. Dan grijpen de oudere Hollandse dametjes onmiddellijk naar de telefoon zodra er een groepje Marokkanen bij elkaar op straat staat en denken zij bij het zien van een hardwerkende puber met Arabisch uiterlijk meteen: ‘Mmm... toch maar even in de gaten blijven houden.’ Dat had ik natuurlijk ook op die manier kunnen zeggen en dan had Balkenende gezegd dat dat inderdaad niet de bedoeling was, maar op deze wijze kon ik duidelijker maken dat zijn oproep nogal absurd was.

En wat bedoelde Theo van Gogh dan met zijn abstracties? Laat ik niet, zoals zo velen al doen, beweren te weten wat dat is, maar slechts zeggen wat ik uit zijn opmerkingen meende af te mogen leiden. In het geval van zijn geitenneukersopmerkingen: dat het goed zou zijn eens te praten over een streng seksueel moraal, omdat wij in vorige decennia al hebben gemerkt dat zoiets juist kan leiden tot bizarre seksuele escapades. In het geval van die Koranteksten in Submission: dat wij in Nederland het begrip ‘heilig’ pas kunnen respecteren, zodra wij er enige uitleg bij krijgen. Want eerlijk gezegd: ik snap er nog steeds geen reet van waarom je daarover zo boos kunt worden. En het mag dan duidelijk zijn dat het Van Gogh niet gelukt is daar voldoende discussie over uit te lokken; verwijt hem niet dat hij het niet geprobeerd heeft. Van Gogh had namelijk, en dat weet ik wel zeker, interesse in andermans denkbeelden. Als die Mohammed B. met hem daarover in discussie was gegaan, had hij daar waarschijnlijk zelfs alle tijd voor genomen en had Theo hem en passent nog even uitgelegd wat abstractie eigenlijk inhoudt.

Overigens deed Theo van Gogh ook mee aan mijn prijsvraag en voorspelde hij dat de eerste terroristische aanslag in Nederland er eentje op het Botlekgebied zou zijn. Sorry Theo, maar je hebt de prijsvraag niet gewonnen. Ik wist toen nog niet dat ik vooral naar de ondertekening van je inzending moest kijken.

Links:
* Originele oproep prijsvraag op De Gezonde Roker.nl
* Inzendingen van de prijsvraag zijn terug te vinden in het LamaLog Archief in de periode oktober/november 2002.

woensdag 10 november 2004

EssensiE nummer 89

Nieuwe gedachten over de dood van Theo van Gogh, de media, de claimers en de verwarring volgen binnenkort op www.dclama.nl. Maar ook de reguliere shit gaat gewoon door: de EssensiE van november is uit.

Met daarin uiteraard de columns van:

Def P.
Simon Vinkenoog
Giel Beelen
Arno Adelaars
Mokum
onze hoofdredacteur
en
D.C. Lama's verhaal 'Snaren'.

Verder: een interview met Franklin Zwiers, die om bizarre redenen wordt uitgeleverd aan de Verenigde Staten (zie ook het artikel in Spits), een interview met De La Soul, een cursus hasj-maken, een terugblik op de demonstratie van 2 oktober en een artikel over de High Times Cup (21 t/m 26 november in Amsterdam).

Uiteraard ontbreken ook de brancheberichten niet: van het Platform Cannabisondernemingen Nederland, de Bond van Cannabis Detaillisten, de stichting Patientenbelangen Medische Marihuana, de Stichting Rokersbelangen, de Vereniging Landelijk Overleg Smartshops en het war on drugsjournaal van Stichting Legalize!

In de rubriek Net Goed (gratis muziek via Internet) aandacht voor de sites van Uit de Sloot (punkrock uit Amsterdam), Day Six (symphonische metal uit Brabant), De Nihilisten ("Nederhop uit Vlaanderen"), Mimezine (nieuw album: Feed The Monkey) en 365 days (leuk project met vreemde muzikale fragmenten voor iedere dag van het jaar).

Niet te vergeten: de strip van Spekkie Big, de beste kweektips en de belangrijkste krantenknipsels op drugsgebied.

Het interview dat EssensiE een tijd geleden met Theo van Gogh had, is ook online gezet. Met daarin onder andere de opmerking:

”Waarom zou je coke niet legaliseren en hasj wel? Het verstand dient toch altijd voorop te staan. Met een houding van ‘ik zie niks en ik weet niets’ bereiken we tegelijkertijd ook absoluut ‘niets’. (...) Niet door te verbieden, maar juist door algehele legalisering kunnen de risico’s voor de volksgezondheid worden beperkt.” (Theo van Gogh)

Lees het complete interview via: www.essensie.nl

EssensiE is verkrijgbaar in de betere coffee-, grow- en smartshops.

woensdag 3 november 2004

Vrijheid van meningsuiting
Column van D.C. Lama, voorgelezen in een uitzending van Nachtland (een programma van de RVU met Def P.) in de nacht van 3 op 4 november.

Hoera! We zijn het er nu allemaal over eens: aan de vrijheid van meningsuiting mag niet worden getoornd. Zelfs de minister-president, de man die er openlijk voor pleitte grenzen te stellen aan satire, kon dat gisteren niet snel genoeg voor de camera verklaren. We zullen de komende jaren wel zien of hij het meent, maar ik vermoed dat hij binnen enkele maanden de bandbreedte van de maatschappelijke discussie alweer probeert in te dammen met zijn zogenaamde normen en waardendebat, dat voldoende ruimte biedt voor gebabbel in de marge, maar iedere fundamentele discussie in de kiem weet te smoren. Zijn persverklaring werd uitgezonden zoals ook Fidel Castro over voldoende zendtijd kan beschikken en de journalistiek leek alle opmerkingen van Balkenende over zelfcensuur alweer helemaal te zijn vergeten.

Ook Job Cohen was ineens Theo’s medestrijder geworden. Ik herinner me nog dat Van Gogh zich kwaad maakte dat de opvoering van het toneelstuk ‘Aïsja’ dankzij Cohen’s partijgenote Fatima Elatik niet kon worden opgevoerd en dat Cohen toen eieren voor zijn geld koos, waarna de discussie werd verlegd naar de vraag of Theo van Gogh het arme schaapje van een Elatik niet teveel stalkte met zijn ‘gezeur’. ‘Cohen is te laf om artikel 7 van de Grondwet te respecteren’ schreef Van Gogh op zijn site, maar die beschuldiging kon Cohen na Theo’s dood makkelijk van zich afschudden. Nu het probleempje Theo van Gogh was opgelost, zou niemand hem daar tenslotte nog aan herinneren. Sterker nog: Cohen had daar toch op de Dam gestaan... hoe kon iemand dan nog beweren dat hij geen strijder voor de vrijheid van meningsuiting was. ‘Mijn burgemeester is ie niet’ schreef Theo op diezelfde site over Cohen, dus je zou je toch mogen afvragen wat die man daar in godsnaam deed. Ik heb er geen journalist over gehoord.

Ik zal de rest van de boven ons gestelden maar even buiten beschouwing laten. Want ook minister Donner bijvoorbeeld pleitte onlangs nog voor een beperkende beroepscode voor journalisten, maar presenteerde zich gisteren desondanks gewoon als een gemotiveerd strijder voor het vrije woord. Dat moest wel blijken uit de ernst die hij van zaak zei te maken: Moslimfundamentalisme moet strenger worden aangepakt. Blijkbaar in naam van het vrije woord, dat volgens hem was aangevallen. (Ik denk dat het een aanslag was op een ongelovige, die zich door middel van het vrije woord aan de dader bekend heeft gemaakt.)

En daar gingen gisteren dan ook vrijwel alle discussies over. Vrijheid van meningsuiting betekent dat je moet kunnen zeggen dat er gevaarlijke extremisten rondlopen zonder direct voor racist te worden uitgemaakt. Theo deed dat al heel lang, is door alles en iedereen in de media om die reden racist genoemd... en dat alles is hem uiteindelijk noodlottig geworden.

Maar is dat dan de discussie over vrijheid van meningsuiting? Nee. Het is één van de vele voorbeelden waaruit blijkt dat het misschien wel handig was geweest als afwijkende meningen tot in de mainstreammedia zouden doordringen. Dan is er vrijheid van meningsuiting! Maar meningen die afwijken van meningen die al bekend zijn, worden in de mainstreammedia niet op prijs gesteld. Boven alles moet de immer voortschrijdende show op radio en televisie doorgaan, het liefst met bekende koppen uit de bladen, wiens zinnen een zekere voorspelbaarheid hebben. Niets moet de argeloze mediaconsument kunnen choqueren, want die zou door zoiets nog wel eens kunnen afhaken. En doen zij dat niet, dan zijn het wel de adverteerders, die zelfs bij de publieke omroep nog een grote macht hebben.

De vrijheid van meningsuiting. Ik ben benieuwd hoe vaak ik die woorden de komende tijd nog terug zal lezen in de opiniebladen die Theo van Gogh ooit de deur hebben gewezen. Dat gebeurde omdat hoofdredacteuren tegenwoordig ook de mening van columnisten aan hun eigen standaard onderwerpen en Theo zich daar als één van de weinige mensen niet door liet piepelen. Ieder voorval had zijn eigen verhaal en zal door de desbetreffende hoofdredacteur ongetwijfeld met mooie woorden rechtgeluld kunnen worden, maar het komt er simpelweg op neer dat in opiniebladen zelfs columnisten geen volledige vrijheid van meningsuiting hebben.

De vrijheid van meningsuiting. Zou er, nu het onderwerp dan toch eindelijk weer eens actueel is geworden, nu ook eens gesproken worden over de grote mediaconglomeraten? Zou er in dat kader ook eens gesproken worden over hoe het met Theo’s laatste film is verlopen: hoe de film Cool slechts in een beperkt aantal bioscopen werd vertoond, omdat Pathé een buitengewoon grote macht in het Nederlandse filmlandschap is? Dat zo’n conglomeraat ervoor zorgt dat er alleen plaats is voor de mainstream en dat dit niet alleen het geval is bij film, maar ook bij kunsten als muziek of literatuur. Theo’s boeken mochten dan wel als een dolle verkopen: hij had bijzonder veel moeite om telkens maar weer een uitgever te vinden.

Zou de discussie zich ook verleggen naar het likken en slikken in de mediawereld, die een voorwaarde vormen om bijvoorbeeld in Barend & Van Dorp je verhaal te kunnen houden of in aanmerking te komen voor subsidies? Zou het zelfs kunnen gaan over die achterlijke gewoonte om mensen maar meteen aan te klagen wanneer iemand iets over je zegt wat je niet bevalt? Het zijn allemaal zaken waar Theo van Gogh zich in zijn columns geregeld over uitliet en wat hem inderdaad een grote strijder voor vrije woord maakte. Het zorgde er ook voor dat Theo, die er dankzij zijn standvastigheid als uitzondering op de regel wel in slaagde zijn zegje te kunnen doen, gemakkelijk als paria bestempeld kon worden.

Zolang de media het publieke debat over de vrijheid van meningsuiting tot het moslimfundamentalisme kunnen beperken, hoeven ze niet toe te geven de vrijheid van meningsuiting zelf al jaren te verkwanselen.

dinsdag 2 november 2004

Rest in peace, Theo van Gogh
Het mailtje met het cadeautje van De Gezonde Roker lag al klaar: vandaag zou mijn filmpje 'The Bush & Balkenende Show' via de site van Theo van Gogh worden aangeboden. Een extra feestelijk geschenk op de dag van de Amerikaanse verkiezingen... De VPRO vond de inhoud toch net iets te controversieel voor uitzending via Nachtpodium, zoals ook al die andere media telkens weer zeiden best om mijn cartoons te kunnen lachen, maar daar zo vaak aan toevoegden dat ik toch echt moest begrijpen dat ze voor publicatie in hun tijdschrift, krantje of wat dan ook niet geschikt waren.

Gelukkig was er nog één man in Nederland die wel snapte dat het niet de taak van een hoofdredacteur is om alle meningen aan de mainstream aan te passen. Theo van Gogh vroeg mij ruim 5 jaar geleden mijn cartoons wekelijks op zijn site te publiceren en heeft, ondanks onze verschillen van inzicht bij diverse onderwerpen, al die tijd niet één keer geprobeerd invloed uit te oefenen op de inhoud ervan. Sterker nog: Theo zocht nog naar vele andere mensen voor zijn site die aan dezelfde mediamechanismen ten prooi vielen en liet De Gezonde Roker uitgroeien tot een waar podium voor afwijkende meningen.

De moord op Theo van Gogh is een dieptepunt in die strijd voor vrijheid van meningsuiting, die de laatste tijd al veel te zwaar onder vuur lag: door de (links- en rechts-) politiek correcte (zelf-) censuur; door de macht van grote conglomeraties (zie hoe het met Theo's film Cool is verlopen); door grenzen aan satire en journalistieke vrijheid te bepleiten; door met advocaten te dreigen bij onenigheid; door fysieke bedreigingen te uiten en dus zelfs met de lafheid van het pistool.

Ik wens de vrienden en familie van Theo van Gogh, in het bijzonder zijn zoontje, bijzonder veel sterkte bij het verwerken van dit verlies.

Het land trouwens ook.

D.C. Lama

maandag 1 november 2004

Nieuw op De Gezonde Roker

D.C. Lama misbruikt zijn kinderen niet.

En 234 in het archief.

Geef je op voor D.C. Lamail
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe cartoons, columns, filmpjes en andere hersenspinsels van D.C. Lama? Geef je dan op voor D.C. Lamail: eens per maand gratis verstuurd. Stuur een mailtje naar dclama@hotmail.com met subscribe of iets dergelijks in het onderwerp.