vrijdag 30 juli 2004

Geen Nachtegal
In verband met de vakantie van Giel Beelen (Lama heeft nooit vakantie) is er vanavond (en volgende week) geen Nachtegal van D.C. Lama op 3FM. De volgende column is er weer in de nacht van 13 op 14 augustus. Daarom op de site een oude Ochtendgal van D.C. Lama, d.d. 24 oktober 2002.

Reclame in de tram
Het Ochtendgal van D.C. Lama, d.d. 24 oktober 2002

Afgelopen week heb ik weer eens de tram genomen; normaal fiets ik alles in Amsterdam. Maar als ik de tram neem ben ik altijd behoorlijk blij, want dat doe ik namelijk alleen als ik de avond ervoor mijn fiets in de stad heb laten staan en een taxi naar huis heb genomen. En dat doe ik eigenlijk alleen als ik een vrouw heb opgepikt.

Maar van de week mocht ik mij weer lekker laten afstempelen en stapte in lijn 13 vanaf de halte in mijn wijk, waar al die politici zo de mond vol van hebben, maar waar zij eigenlijk alleen op zogenaamd werkbezoek komen.

De tram is in de winter één van de weinige ontmoetingsplekken in mijn wijk, die vlak achter de ringweg en net voor de Sloterplas ligt. Verder is er eigenlijk alleen de supermarkt, waarbij de bevolking is verdeeld in zogenaamde Dirkjes en Albertjes. In de supermarkt moeten de mensen ook gewoon druk spulletjes in hun winkelkarretje stoppen, dus echt veel tijd om op of om te zien naar de medemens is er niet.

Nee, dan de tram! Je hebt niets te doen, dus in de tien minuten, het kwartiertje of hoe lang je dan ook moet reizen, kijk je beetje om je heen en ziet dat al die andere mensen in de stad, net als jij, soms met vrienden praten, net boodschappen hebben gedaan, een rare muts ophebben, verdrietig zijn of juist blij zijn of dat ze ook maar wat om zich heen zitten te kijken. Dat het kortom gewoon andere mensen zijn en dat de wereld niet alleen bestaat uit mensen die op televisie komen.

Maar dat is sinds vorige week veranderd. De nieuwe trams in Amsterdam hebben sinds kort namelijk televisiemonitoren, waar non-stop reclame op wordt uitgezonden. In flitsende beelden zien we voortaan -ook in de tram- perfect geschapen mensen, die zo ontzettend gelukkig zijn omdat zij wel het allernieuwste hippe kutproduct hebben gekocht. En de hele tram, van voor tot achter, staarde dan ook uitdrukkingsloos naar de monitoren, die strategisch rechtsboven in ieder tramdeel waren opgehangen.

Bewegende beelden op een televisiescherm!; Het is tegen het menselijk instinct om zoiets te negeren. En zelfs toen dezelfde reclames voor de derde keer voorbij kwamen, staarden de reizigers nog steeds met z’n allen naar de zuigbuis, waar op spetterende wijze van afspatte: ‘Feel Free, buy this!’

Toen ik na een tijdje aan de conductrice vroeg of ze die schermen ook uit kon zetten, kreeg ik te horen: ‘Je hoeft er niet naar te kijken, hoor.’ Maar ik had niet het idee dat iedereen er nou bewust voor koos om er wel naar te kijken.

Behalve televisieschermen hangen er ook beveiligingscamera’s in de nieuwe trams. En die zullen hard nodig zijn. Als mensen niet meer naar elkaar kijken, neemt de onverschilligheid alleen maar toe. En aangezien ook niemand in de tram zo perfect gelukkig was als in de reclame, groeien ook de frustraties.

Zelfs de vrouw die ik de avond ervoor had opgepikt, viel in het niet bij de slanke, in bikini geklede blondine met haar nieuwe mobiele telefoon. Ze was de enige in de tram, die vriendelijk naar me lachte.

zaterdag 24 juli 2004

De aanslag op Hitler en Balkenende
Het Nachtegal van D.C. Lama, uitgesproken in het programma van Giel Beelen op 3FM in de nacht van vrijdag 23 op zaterdag 24 juni 2004.

De geschiedenis wordt geschreven door overwinnaars, of dat nou overwinnaars van oorlogen of van verkiezingen zijn. Het is ook helemaal niet zo moeilijk om de geschiedenis te herschrijven. Je moet natuurlijk niet teveel feiten verdraaien (want dan kun je nog wel eens gemakkelijk gecorrigeerd worden), maar je moet voor jezelf een aantrekkelijke lijn in je verhaal verwerken en die onderbouwen met een eigen selectie van de talloze feiten die de geschiedenis rijk is.

Afgelopen dinsdag was Jan-Peter Balkenende in Berlijn voor de herdenking van de mislukte aanslag op Adolf Hitler. In het verleden werden dergelijke bijeenkomsten veelal aangegrepen om de huidige samenleving te spiegelen aan de situatie van eind jaren ‘30 en begin jaren ‘40. Zo had Balkenende bijvoorbeeld kunnen uitweiden over een overheid die zijn burgers angst aanjaagt tegenover andere bevolkingsgroepen door grote rampen te voorspellen, die achteraf gezien nergens op gebaseerd blijken te zijn. Of over de toenemende bevoegdheden van politie- en justitiemachten, waarbij burgerrechten wel heel erg makkelijk terzijde worden geschoven. Hij had het ook kunnen hebben over de censuur die de overheid onder het mom van goed fatsoen langzaam maar zeker invoerde of over de deportatie van personen die naar menselijke maatstaven helemaal niet gedeporteerd hadden moeten worden.

Maar niets van dit alles leek Balkenende blijkbaar verstandig om aan te snijden. Jan-Peter heeft het dan ook heel erg druk met de Europese Unie, waar hij (dat zijn moeder dit nog mee mag maken!) een half jaartje voorzitter van is. En dat is zo’n belangrijke klus, dat Jan-Peter er ook niet voor terugdeinst om tijdens zo’n herdenking net te doen alsof die aanslag op Adolf Hitler eigenlijk het beginpunt was van de grondwet, die hij nu samen met vriendjes als Berlusconi en Tony Blair heeft bedacht.

Jan-Peter heeft namelijk ontdekt dat de dader van die aanslag ooit kennis had gemaakt met een verzetsgroep die ook al eens had gesproken over een Europese grondwet. Ja, zo lust ik er ook nog wel een paar. Natuurlijk werd er in het verzet gesproken over het Europa van na de Tweede Wereldoorlog. Als één van de landen alle andere landen bezet, denk je echt wel na hoe je dat in de toekomst kunt voorkomen.

Maar om nou te zeggen dat daar de ontwerptekst van Europese grondwet uit voort is gekomen. Die hele Europese Unie is niet eens een product daarvan. De EU werd in 1957 opgericht om de kolen- en staalindustrie te organiseren. En toen dat wel effectief bleek te zijn, stortte de EU zich ook op de landbouw, waarbij dankzij extreem hoge subsidies niet alleen de Europese bevolking gevoed kon worden, maar tevens de hele wereldmarkt werd verpest.

Die hele grondwet van Balkenende en co is dan ook vooral een papiertje over economische belangen en niet zozeer een waarborg voor de rechten van haar burgers. Daarnaast kun je er nog in lezen hoe de interessante baantjes voor politici worden verdeeld en hoe zij samen afspraken maken hoe ze rustig verder bouwen aan hun eigentijdse Toren van Babylon.

Maar als Balkenende wordt uitgenodigd voor een herdenking van zo’n historische gebeurtenis, geeft hij er met het grootste gemak z’n eigen draai aan, waaruit moet blijken dat wat hij en zijn vriendjes hebben bedacht voortkomt uit een heroïsche verzetsdaad. Rot toch op, joh! Ik noem dat gewoon geschiedvervalsing en vraag me al sinds dinsdag af hoe er over zestig jaar over Theo Maassen gesproken zal worden, als die eindelijk zijn daad bij het woord heeft gevoegd.

De speech van Jan-Peter Balkenende is in wordformaat te downloaden via deze link

dinsdag 20 juli 2004

Afterparty

Het laatste korte verhaal dat D.C. Lama voor EssensiE heeft geschreven is nu ook online: check www.essensie.nl/lama.htm voor het verhaal 'Afterparty'.

maandag 19 juli 2004

Lama blogt naar Lama
Enkele verwijzingen naar wat oudere D.C. Lama-dingetjes op het net.

* Animatie van Alfred (van AlphaReality.com) van D.C. Lama's Freakin Egg
* Het nummer De Alien i.s.m. Enec en Gonzo (mp3)
* Cartoons voor diverse media
* MP3 van het verhaal WK Blowen (5,57 Mb, 6:05 min)
* Optreden D.C. Lama met de Bak Band in Theater De Engelenbak 18 mei 2004 (mp3 - 3:34 min)
* Interview met D.C. Lama op Cult Online.nl

maandag 12 juli 2004

EssensiE nummer 84
Nog niet volledig online (de columns van D.C. Lama, Def P., Simon Vinkenoog, Giel Beelen, Arno Adelaars, Mo el Fers en onze hoofdredacteur op de EssensiE-site zijn nog van vorige maand), maar de EssensiE van juli is uit en verkrijgbaar in de betere coffee-, grow- en smartshops.

Met daarin onder andere een verslag van de Legalize!-streetrave (inclusief interview met o.a. D.C. Lama), een artikel over de Canadese arrestatie van The Ruffstars, een interview met Oranjedebiel Johan Vlemmix, een kritisch artikel over het Trimbos en een special over Jamaica.

Verder natuurlijk de brancheberichten van het Platform Cannabisondernemingen Nederland, de Bond van Cannabis Detaillisten, de stichting Patientenbelangen Medische Marihuana, de Stichting Rokersbelangen, de Vereniging Landelijk Overleg Smartshops en het War on Drugs-journaal van Stichting Legalize!, dat wordt gemaakt door Derrick Bergman, Job Joris Arnold en D.C. Lama.

In de rubriek Net Goed (gratis muziek via Internet) aandacht voor de sites van Laberinto, Nas Drovje (ska), hiphopunited.nl, Fra Fra Sound (jazz) en Chimney Brothers.

Ook de vertrouwde strip van Spekkie Big is in het blad te vinden. In het Legalize!-War on Drugsjournaal een cartoon van Metin Seven en de column van De Legalees.

Site van Legalize!: www.legalize.net/ Site van EssensiE: www.EssensiE.nl

zaterdag 10 juli 2004

Verbied alle hiphop-week
Het Nachtegal van D.C. Lama voor het programma van Giel Beelen op 3FM, voorgelezen in de nacht van 9 op 10 juli. Na te luisteren via deze link.

Als ik ‘kut’ zeg, denk ik slechts sporadisch aan het vrouwelijk geslachtsdeel. Net zomin als ik het Opperwezen verzoek mij te verdommen als ik ‘godverdomme’ roep of aan poep denk als ik shit zeg. Een club als de Bond tegen Vloeken kan wat mij betreft dan ook een papegaai in haar reet stoppen als ze mij er op willen wijzen dat ik God’s naam misbruik wanneer ik vloek. Als woorden lange tijd in gebruik zijn, krijgen ze nou eenmaal vaak nog een andere betekenis en wie daar over zeikt, is niet per definitie aan het plassen.

Ajacieden noemen zichzelf, hoe ongelukkig dit misschien ook is gekozen, graag Joden. Dat is niet omdat zij iedere zaterdag sabbat houden en zich op jeugdige leeftijd laten besnijden, maar omdat er lang voordat die Ajacieden geboren waren nou eenmaal veel mensen met het Joodse geloof in Amsterdam woonden en de benaming Joden zo ook de betekenis van Ajacieden kreeg. Als een woord altijd slechts één en dezelfde betekenis zou houden, zou Van Dale ook niet eens in de zoveel tijd een etymologisch woordenboek van ruim 1000 bladzijden vol weten te schrijven.

Ik zat nog niet zo lang geleden in een metro vol Ajacieden, die vrolijk het lied zongen ‘Wie niet springt, die is geen Jood’, waarna alle rood-wit geklede supporters dusdanig begonnen te springen, dat de metro zelfs even los van de rails leek te komen. Als ik hen wat vragen over Juda en Benjamin had gesteld, was het waarschijnlijk behoorlijk stil gebleven, maar er werd dan ook niets anders bedoeld dan: ‘Wie niet springt, is geen Ajacied.’

Afgelopen week was het in Nederland ‘Verbied alle hiphop’-week. De rapgroep DHC werd opgepakt wegens vermeende bedreigingen aan het adres van Ayaan Hirsi Ali; tegen het Noord Nederlands Taaltechnisch Offensief, de rapgroep NNTTO, werd een aanklacht ingediend door de uitzettingsambtenaren van de IND en het CIDI, het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël, kon niet achterblijven. Zij vonden op Internet een lied van Feyenoordsupporters die zich De Sluipschutters noemen en een lied tegen Ajacieden hebben opgenomen, getiteld: ‘Wie niet springt die is een jood.’ Feyenoorders houden namelijk niet van Ajacieden. Waarom heb ik nooit begrepen (als je allebei van hetzelfde spelletje houdt, dan heb je toch juist iets dat verbroedert zou ik zeggen), maar als die gasten het leuk vinden om met elkaar te knokken en anderen daarom met rust laten, gaan ze wat mij betreft hun gang maar. Zeker wanneer het bij verbaal geweld tegenover elkaar blijft, lijkt mij dat er verrekte weinig aan de hand is.

Volgens het CIDI was dit echter een anti-Semitisch nummer. Zou het CIDI nou echt niet weten hoe dat met voetbalsupporters zit? Dan hadden ze toch in ieder geval het nummer tot het einde kunnen luisteren, want die Feyenoorders zeggen het nog zelfs letterlijk: Een Ajacied is een jood in deze voetbalwereld. Ik heb niets tegen het volk, maar Ajacieden mogen van mij apart allemaal dood.

Als je die bedreigingen serieus zou moeten nemen, zou je dus eerder een klacht namens de F-side verwachten, want dat zijn namenlijk de Joden die worden bedoeld. Maar goed: die supporters kennen hun eigen taalcodes beter dan ik en het is niet aan mij om te beoordelen in hoeverre die nou daadwerkelijk bedreigend tegen Ajaxsupporters zijn, zoals ik er ook schoon genoeg van heb dat allerlei politici zich uitspreken over de taal die in de door mij geliefde subcultuur wordt gesproken: hiphop.

Het CIDI zou er beter aan doen om duidelijk te maken dat die ene betekenis van het woord Jood helemaal niets met het volk te maken heeft en accepteren dat een woord ook een andere betekenis kan krijgen. Want als ik namelijk altijd aan een vrouwelijk geslachtsdeel zou denken als ik ‘kut’ hoor, zou ik de hele dag met een dikke paal in mijn broek rondlopen.

maandag 5 juli 2004

Conferentie
Onderstaande 'conversatieverhaaltje' van D.C. Lama werd ergens in 1998, 1999 of misschien zelfs wel in 2000 in Zone 5300 geplaatst, maar is in deze tijden van "Belangrijke Mannen in Nederland" nog best aardig om eens te plaatsen.

- ‘Onder de titel “Democratische wegwijzer voor de eenentwintigste eeuw” wordt dit weekend in Brussel een conferentie gehouden. We praten daarover met de heer W. van de Vleut, ambtenaar van het Europees Parlement en één van de organisatoren. Meneer van de Vleut, het thema klinkt heel belangrijk.’
= ‘Het is ook heel belangrijk. Er komen namelijk heel veel belangrijke mensen, zo niet dè belangrijkste mensen.’
- ‘Wat gaat er gebeuren?’
= ‘Er wordt drie dagen geconfereerd in de mooiste gebouwen van Brussel en ‘s avonds slapen ze in de meest chique hotels van de stad.’
- ‘En wat is het programma?’
= Vrijdagmiddag komen de deelnemers aan en worden zij ontvangen met een drankje, waarna een diner wordt gehouden. Zaterdag is er ontbijt, lunch en diner en wordt de dag afgesloten met een gala. Zondag is er een vergelijkbaar programma.’
- ‘En waar wordt over gesproken?’
= ‘Tja. Democratie, hè. Dan mag iedereen gewoon zeggen wat ie wil.’

zaterdag 3 juli 2004

DHC Diss
Het Nachtegal van D.C. Lama, voorgelezen in het nachtprogramma van Giel Beelen op 3FM in de nacht van vrijdag 2 op zaterdag 3 juli 2004.

De vrijwel geheel onbekende hiphopgroep Den Haag Connection is in het nieuws vanwege haar Hirsi Ali Diss. Met teksten als Ik snij je in tweeën en dump je in één van de zeven zeeën en We zijn bezig met het voorbereiden van een liquidatie, bommenactie, tegen Hirsi Ali. Dat is mijn reactie voor de onrust die gezaaid wordt op de televisie, praten over integratie wordt op weinig subtiele wijze gesproken over het doden van VVD-Tweede Kamerlid Ayaan Hirsi Ali.

Nou is het in hiphop niet ongebruikelijk iemand een gruwelijke dood toe te wensen (iemand in tweeën snijden is wat dat betreft nog redelijk coulant: er zijn ook nummers waarin eerst wat tenen en vingers worden geamputeerd en waarin de dood dan nog heel lang op zich laat wachten), maar in een tijd dat ketchup gooien al op celstraffen van 10 dagen of langer komt te staan en de minister-president een brief stuurt naar een columnist wiens woorden uit hun verband worden gerukt, is zoiets al snel aanleiding tot een maatschappelijke discussie.

Laten we in ieder geval blij zijn dat er weer eens Nederlandstalige rappers geïnteresseerd zijn in politieke en maatschappelijke onderwerpen. Op wat uitzonderingen na als Raymzter en de Osdorp Posse, leken de meeste rappers zich de laatste tijd vooral bezig te houden met het battlen tegen elkaar, waarbij het inhoudelijke niveau niet veel verder reikt dan ‘Jij bent een lul’, ‘Niet waar! Dat ben jij!’ Uiteraard onderbouwen die post-Wu Tang-rappertjes dat met het argument dat dat ‘echt hiphop is’, maar zij zijn dan ook vooral een product van de door de muziekindustrie geïncorporeerde rebellie, die zich vanaf dat moment niet meer tegen de macht, maar tegen de eigen groep richt. Follow me? every mother, father, son, daughter? Zoals KRS One het op zijn laatste album al verwoordt: Hiphop is all about victory over the streets. En die zal er nooit zijn zolang gastjes je daar alleen maar lopen uit te schelden.

Maar goed: terug naar die doodsbedreigingen van DHC aan het adres van Ayaan Hirsi Ali: zouden die ook maar enigszins effectief zijn? Ik denk het niet. Los van mijn ideeën over Hirsi Ali en het toepassen van geweld in het algemeen: als je dan toch iemand bedreigt, maak dan in ieder geval duidelijk wat je van zo’n persoon verlangt. Dat zij nooit meer iets over integratie en de islam mag zeggen, lijkt me geen realistische doelstelling. Nee, wat dat betreft zou DHC nog een voorbeeld kunnen nemen aan Public Enemy, dat in 1991 By the time I get to Arizona uitbracht en daarin wel een hele duidelijke eis op tafel legde.

Het nummer was min of meer een vervolg op Happy Birthday van Stevie Wonder. Dat nummer wordt nu nog regelmatig om 12 uur in de kroeg gedraaid als er iemand jarig is, maar is eigenlijk een ode aan Martin Luther King. Stevie Wonder streed begin jaren ‘80 om de geboortedag van Martin Luther King een nationale feestdag in heel Amerika te maken en nam dit nummer op om daar bekendheid aan te geven. Met succes: de ene na de andere staat besloot 15 januari een feestdag te maken en alleen Arizona bleef dit categorisch weigeren. Het vrolijke positieve liedje werkte dus blijkbaar niet bij iedereen.

Een paar dagen voordat hij werd doodgeschoten, had Martin Luther King het zelf al een keer gezegd: als de staat weigert te luisteren naar geweldloos protest, is er soms geen andere mogelijkheid dan je op andere manieren te verzetten. Toen Arizona dus bleef weigeren ook maar één feestdag voor de zwarte bevolking in het leven te roepen, kwam Public Enemy met By the time I get to Arizona. En de beat van dat nummer klonk lang niet zo vrolijk als Happy Birthday to you.

Rapper Chuck D. zit in dat nummer in zijn auto en is op weg naar de gouverneur van de staat Arizona. What he need is a nosebleed. Read between the lines, then you see the lie. (...) I’m on a one mission to get a politician to honor or he’s a goner by the time I get to Arizona rapt hij daarin zonder veel te verbloemen, en vervolgt even later vol zelfvertrouwen: PE number one gets the job done. When it’s done and over was because I drove’er. Thru all the static Not stick but automatic. En nee.. Je zult in dat nummer niet letterlijk horen dat Public Enemy of één van haar fans de gouverneur daadwerkelijk door zijn kop zal schieten als hij Martin Luther King’s verjaardag geen nationale feestdag maakt, maar ondertussen heeft de hele staat op die dag gewoon vrij en viert het de geboortedag van de man die in opstand kwam tegen onderdrukking. En eerlijk gezegd ben ik er nog niet over uit wie daar nu de meeste overeenkomsten mee vertoont: Ayaan Hirsi Ali of die rappertjes van DHC.