zaterdag 26 juni 2004

Het Nachtegal van D.C. Lama
Iedere nacht van vrijdag op zaterdag braakt D.C. Lama zijn Nachtegal uit in het programma van Giel Beelen op 3FM. De uitzending van afgelopen nacht (met als gast: Theodor Holman) is na te luisteren via deze link.

Te gekke plantjes
Het Nachtegal van D.C. Lama, d.d. nacht van 25 op 26 juni 2004

Het viel me woensdagmiddag pas voor het eerst op: de drie meisjes op mijn balkon waren al tot boven de rand van mijn bank in de woonkamer uitgegroeid. Als ik liggend op de driezitter naar buiten kijk, wordt ik op ooghoogte begroet door de toppen en verschijnt er een ongelofelijk grote glimlach op mijn gezicht: ook dit jaar groeien mijn wietplanten weer als een tierelier!

Lang leve de stekkies die je in maart, april, mei in de grond stopt, bemoedigend toespreekt en in de tijd van september oogst als waanzinnige planten. Ik heb het hier al zo vaak gezegd: doe het nou gewoon! Hoe vaak moet ik hier de cursus ‘Altijd gratis blowen’ nou nog geven voordat heel Nederland gewoon wat plantjes op zijn balkon of in de tuin zet, want: Het mag en het loont de moeite! Maar als je nou nog moet beginnen ben je eigenlijk alweer te laat. Domoor! Gelukkig is er tenminste nog één persoon die naar mij luistert, te weten: Ikzelf!

Ik, die de planten een paar weken geleden getopt heeft, zodat de plant lekker volgroeit. Ik, die iedere avond hervulbare petflessen water bij de planten gooit en ziet hoe heerlijk ze daarvan smullen na een geweldige zonnige dag!

Er lopen weer vrouwen in korte rokjes rond; er klinkt reggae door mijn speakers en het land is in een feeststemming omdat wij weliswaar in het zand in Irak steeds meer terrein verliezen, maar op de grasmat nog steeds niet zijn uitgeschakeld. We gaan door en het is pas een paar dagen zomer, mensen! Ontkiem en voel de vibes. Ik weet één ding zeker: het wordt weer een topzomer.

Woensdag was het nog wel even spannend. Terwijl ik op de bank een programma over 44 mannen met twee balletjes bekeek, zag ik de reeds aangekondigde storm over de stad trekken, omdat waarschijnlijk Duitse wolken door een fris Tsjechisch windje verjaagd moesten worden. De weermensen hadden het met angstaanjagende getallen aangekondigd: er was kans op windstoten met een snelheid van 100 kilometer per uur: een snelheid waarmee ook mensen elkaar dagelijks vermoorden.

Ik achtte de kans dan ook groot dat de wind mijn meisjes iets zou aandoen. Terwijl de spanning in het hele land steeds meer voelbaar werd, zwiepten mijn plantjes in steeds grotere bewegingen op en neer en dacht ik aan de ramp van twee jaar geleden, toen een storm enkele grote takken had geknakt van mijn toenmalige vriendinnetjes. Bang gemaakt door de getallen-noemende weerprofessionals, besloot ik aan het eind van de avond maar op zeker te spelen en haalde mijn planten voor een avondje naar binnen.

Een shiva, een white whidow en een purple haze stonden in mooie degelijke tienliter-potten in mijn kamer. Na twee maanden op mijn smalle balkon had ik eindelijk de ruimte om ze eens goed te bekijken: Van boven, van voren, van achteren en -helemaal mooi- met een joint vol wiet van vorig jaar onder de planten liggend en naar boven kijkend, denkend: Wat zijn het toch geweldige planten!

In no-time waren de drie kleine stekkies uitgegroeid tot planten van zeker een meter hoog met stevige zijtakken, waarop de knoppen van nieuwe zijtakken zich alweer aandienden. Waarschijnlijk had de natuur de storm ingezet om de stammen van alles wat deze zomer groeit nog iets te verstevigen en had ik toegegeven aan de menselijke arrogantie om te denken dat ik het wel beter wist, maar de schoonheid van die planten in mijn kamer overtrof ieder doelpunt dat die avond tijdens welke wedstrijd dan ook was gescoord. Wat een ingenieuze bouwwerken! Wat passen die planten zich toch geweldig aan aan de omstandigheden, ook toen zij aan de storm waren ontsnapt en heerlijk rustig konden chillen in Casa Lama, zoals ik mijn huis in een opwelling had gedoopt.

‘Schatjes, liefjes, waanzinnig mooie planten!’ zo sprak ik tot ze met alle tederheid in mij: ‘Ze zeggen dat je een beetje gek wordt van jullie.’ De planten zwegen wijslijk. Daar begrepen zij nou helemaal niets van.

zondag 20 juni 2004

Het Nachtegal van D.C. Lama
Afgelopen vrijdagnacht las D.C. Lama zijn 'Nachtegal' weer voor tijdens het nachtprogramma van Giel Beelen op 3FM. De column is nog te beluisteren via deze link, maar Lama had een gezellig feestje achter de rug met behoorlijk wat drank en dat is prima te horen.

Lekker lang trippen
Nachtegal van D.C. Lama, d.d. nacht van 18 op 19 juni 2004

Het ministerie van Justitie is een campagne gestart onder de naam ‘Lekker lang zitten.’ Het moet mensen ervan weerhouden XTC naar het buitenland te smokkelen en is onderdeel van het Justitieprogramma ‘Samenspannen tegen XTC.’ Die naam suggereert dat alle XTC van de aardbodem zal verdwijnen als je maar hard genoeg samenspant, maar het heeft natuurlijk alleen tot resultaat dat er meer slechte XTC-pillen op de markt komen, met alle gevolgen van dien.

Want goede XTC is namelijk niet slecht. Als er pure MDMA in die pillen zit, neemt je serotonine even toe, heb je een te gekke avond en vervolgens even een tijdje een serotoninegebrek, maar die stof maakt je lichaam vanzelf weer aan. Niets aan het handje dus, zolang je het maar verstandig gebruikt. Maar dat heeft Justitie nooit begrepen.

Zij hebben in het kader van deze campagne ook een site gelanceerd www.xtcsmokkel.nl en daarop is onder het kopje ‘Wat is XTC’ te lezen: XTC is een harddrug, waar ieder jaar mensen aan overlijden. Dat wordt uiteraard niet met cijfers onderbouwd, want cijfers die een dergelijke uitspraak onderbouwen zijn er niet. Er zijn wel eens mensen overleden aan vervuilde pillen (een direct gevolg van de door Justitie gevoerde war on drugs) of door onverstandig gebruik (mensen met bepaalde ziektes die slikten of door combinaties met andere middelen), maar zelfs die cijfers zijn, hoe erg ieder sterfgeval ook is, verwaarloosbaar klein. Die zou je kunnen voorkomen door betere XTC en betere voorlichting, maar dat is door de war on drugs helaas niet altijd mogelijk.

Justitie zou zich sowieso niet met drugs moeten bemoeien. Ook niet als George Bush dat graag wil. Want Nederland kan dan misschien wel redelijk luie voetballers hebben; qua drugs doen we het hier al jaren beter dan die Amerikanen.

Lekker lang zitten... Justitie probeert je te waarschuwen om toch vooral geen XTC te smokkelen en heeft op die site o.a. een getuigenverklaring van ene 40-jarige Rutger gezet: Die zegt over zijn verblijf in een Amerikaanse cel: ‘Het was een hel in die gevangenis, echt. Al die herrie en ik ben twee keer in elkaar geslagen. Ik ben ook zo'n 18 kilo afgevallen’, want ‘het eten was smerig.’

Als die gevangenissen inderdaad een hel zijn waar je zomaar in elkaar wordt gemept (en ik heb meerdere verklaringen gehoord en gelezen die dat bevestigen en versterken), dan lijkt me dat nou een verdomd goede reden om eens te kappen met die uitleveringen naar de VS. Al was het maar omdat al die gasten door hun eigen advocaat direct geadviseerd worden schuld te bekennen, of ze nou schuldig zijn of niet, omdat ze anders echt bizar hoge straffen krijgen.

Voor XTC! Voor MDMA! Voor een lichaamseigen stof die je een waanzinnig goed gevoel geeft!

Die site, hij is zo dom. Net als die ambtenaartjes die het daar bij Justitie allemaal verzinnen. Ik zag ze laatst nog staan toen minister Donner in Den Haag deze campagne lanceerde, want ik was door Radio 1 uitgenodigd om er commentaar op te leveren. Ze stonden gezellig met elkaar te keuvelen rond een tram waar de waarschuwende woorden van Justitie op geplakt waren en keken trots naar hun mooie campagne. Geen van die ambtenaartjes kon mij vertellen wat XTC nou precies was, maar één van hen hoorde ik trots opmerken: ‘Wat staat dat Justitielogo toch mooi op die tram!’

Een mooi Justitielogo dat rondjes rijdt door de stad... het zal je ideaal maar wezen...

Het interview met Donner en D.C. Lama voor radio 1 is na te luisteren via deze link

woensdag 16 juni 2004

Punt NL

Na www.dclama.tk, www.dclama.cjb.net, fly.to/dclama en zelfs members.tripod.lycos.nl/dclama en members.ams.chello.nl/c.g.kok/dclama is ie er nu eindelijk......

www.dclama.nl

Zonder pop-ups of wat dan ook...
(verder verandert er natuurlijk helemaal niets aan de opzet van de site)

dinsdag 15 juni 2004

Dat ze dood is.
Verhaal van D.C. Lama, gepubliceerd in Magreet Dolman's Mens & Gevoelens, februari 1997

Door haar glimlach die avond werd ik verliefd op haar. Ze was me al een paar maal opgevallen, maar die glimlach maakte mij verliefd. Zelfs toen we al vele maanden iets hadden, kon ik nog niet goed tegen dat lachje. Dan moest ik haar hele gezicht behangen met kusjes.

Als een onhandige clown moet ik geprobeerd hebben met haar in contact te komen, want het lukte doordat ze daar een grapje over maakte. Om nog een beetje nonchalant over te komen kon ik ook niets anders dan mezelf af te zeiken en gelukkig vond ze dat wel grappig.

Nog geen drie uur later zoenden we al en schrok ik van mijn 'Ik houd van jou'. Ze zei dat ik dat al snel wist, maar binnen twee weken zei ze het ook. 'Weet je....ik geloof dat ik van je ben gaan houden.'

En toen hadden we wat met elkaar. Plotseling kon ik haar bellen zonder dat het gek was. En bij haar aanbellen en met haar ergens naartoe. En haar zoenen en met haar naar bed. Want dat was misschien nog wel het allermooiste; ik ging met haar naar bed. Ik mocht met mijn tong strelen achter haar oor en mijn hoofd bij haar schaamlippen en haar kussen op haar borst. Ik mocht zelfs giechelen als zij Bert en Ernie nadeed en zeggen dat ik bang was dat mij iets niet zou lukken.

Dat ze dood is. Ik moet nu zeggen dat ze dood is. Anders begrijpt u het niet. Dat ik hier godverdomme niet loop te mijmeren, maar pijn opschrijf. Pijn, omdat er glas in mijn strot zit en mijn buikspieren zich samentrekken. Omdat mijn hart zo onregelmatig klopt en ik een knallende kop heb. Dat mijn pen het papier niet goed raakt omdat mijn lichaam trilt als de pest en dat ik dat papier überhaupt niet zie door de tranen in mijn ogen.

Wat is het gaaf als er iemand zo veel van je houdt. Als iemand alles weet wat je doet en zegt dat het gaaf is. Iemand die lacht om wat je zegt en om wie je moet lachen. 'Ik houd van jou' moest ik schreeuwen in haar oren, heel hard schreeuwen, omdat de woorden zelf niet overtuigend waren. Heel vaak schreeuwen, omdat het nog steeds niet zei wat het was. 'Ik weet het', zei ze staccato en dan met die lach; 'maar ik kan het niet geloven'. En dan moest ik haar weer kusjes geven op haar neus, haar wenkbrauwen, haar ogen en eigenlijk overal.

Dat ze dood is. Onthoud nou alstublieft dat ze dood is. Heb nou medelijden met me omdat ze dood is. Omdat ik voel dat ik inéén krimp en alle ruimte om me heen stil en zwart is en steeds kleiner wordt. Ik moet zelfs sigarettenpeuken in mijn armen doven om te weten dat mijn lichaam nog een buitenkant heeft. Want de pijn zit in mijn aderen en in mijn bloed en overschreeuwt alles.

Ik liet haar aan mijn moeder zien en wilde Ta! Ta! roepen toen ze binnen kwam. Zoals blazers een prinses begeleiden, wilde ik taterend naast haar lopen. Ta! Ta! bij de bakker, Ta! Ta! in de trein, Ta! Ta! in de straten en Ta! Ta! bij mijn vrienden. Iedereen moest weten dat ze bij mij hoorde en achterover slaan van verbazing. Ta! Ta! Lekker lief van mij.

Ik was zo verliefd dat ik er soms wel eens bang van werd. Want ik sprak over samenwonen en kinderen krijgen. Over wat de leukste namen waren en hoe ze zouden zijn. Over wie we zouden uitnodigen als we ooit zouden trouwen. Over het wonen in de stad of in een ander land. Wie we dan het meeste zouden missen en waarom wij niet zo saai zouden worden als zo veel van onze vrienden. En als we dat gezegd hadden was ik niet bang meer, maar genoot slechts van het behangen.

En van het bezoeken van de talloze concerten. De bioscoop en de kroeg waar ik alleen met haar heen ging. Haar ouders in Drenthe, de manege waar ze paard reed. Het theater, het strand. De bibliotheek om boeken terug te brengen, de supermarkt, het bos, samen in de trein.

Dat ze helemaal niet dood is. Dat mag u ook best weten. Dat ze nu voor iemand anders lacht die haar dan mag kussen. Iemand die nu met haar slaapt en met haar giechelt. En dat ik dan steeds beelden voor me zie waarin ze neuken en zij daar zo bij kreunt. Dat ik dan moet kotsen en mij met glasscherven besnijd. Dat ik met mijn hoofd op de muur moet beuken om die beelden te vergeten, maar dat ik hem alleen maar sperma in haar zie spuiten. Dat ik dan pijn heb moet u weten. En dan wil dat ze dood is.

dinsdag 8 juni 2004

EssensiE nummer 84
De EssensiE van juni is uit en verkrijgbaar in de betere coffee-, grow- en smartshops.

Met daarin uiteraard de columns van:
D.C. Lama
Def P.
Simon Vinkenoog
Giel Beelen
Arno Adelaars
Mokum
en onze hoofdredacteur

Verder o.a.: een interview met UB40, een artikel over Sir Coxsone (Reggae- en skalegende van Studio One), diverse kweektips en een reportage over Marokaanse wiet.

Verder ook de brancheberichten van het Platform Cannabisondernemingen Nederland, de Bond van Cannabis Detaillisten, de stichting Patientenbelangen Medische Marihuana, de Stichting Rokersbelangen, de Vereniging Landelijk Overleg Smartshops en het war on drugsjournaal van Stichting Legalize!

In de rubriek Net Goed (gratis muziek via Internet) aandacht voor de sites van Cancelled (metal), Elijah Kalswe & His Roots Reggae Team (roots reggae), Ware to end Hate ('trashmetaloscreamocore'), Gem ('operates at the crossroads where Oasis and the Strokes meet') en Rolf de Band (ska).

EssensiE is ook voor een gedeelte online te lezen, maar een bezoek aan een shop is natuurlijk altijd top.

Demonsteren mag!
Column uit het Legalize! war on drugsjournaal van juni. (Hoe cynisch deze na afloop van de street rave ook mag klinken.)

Begin mei stond Legalize! met een actie voor het gebouw van de Tweede Kamer. Met het oplaten van 1.500 ballonnen wilden we mensen er op wijzen dat de laatste zogenaamde plantmaand was ingegaan (de enige manier om cannabis te verbouwen zonder strafrechtelijke consequenties) en demonstreerden we tegen het prohibitionistische drugsbeleid van het kabinet Balkenende. Bij iedere repressieve stap van de overheid lacht de hardste criminaliteit het hardst, ten koste van de individuele gebruiker. Een gezond drugsbeleid is niet mogelijk wanneer het overheidsbeleid er alleen naar streeft alle drugs van de planeet te verbannen.

Hoe de situatie anno 2004 is bleek wel tijdens de demonstratie. Terwijl er rondom het plein alcohol werd gedronken en tabak werd gerookt, werd een toeschouwer hardhandig opgepakt vanwege een joint in zijn handen. Blijkbaar was de APV rond het Binnenhof van dusdanig belang, dat het zelfs tijdens een demonstratie van blowers niet door de vingers gezien kon worden.

Nog steeds zijn er blowers en niet-blowers van mening dat het in Nederland allemaal best tolerant geregeld is, maar de lijn van minister Donner is zonneklaar: hard optreden tegen alles wat met drugs te maken heeft, hoge straffen geven en vriendjes blijven met de Europese Unie en de Verenigde Staten. En dat terwijl alle betrokken deskundigen keer op keer duidelijk maken dat decriminalisering het verstandigste beleid is.

Het is belangrijk om je stem hierover te laten horen. Hoe zot het misschien ook klinkt: de vrijheid om dat te doen is ook in de Westerse wereld niet vanzelfsprekend. In Spanje waren onder de regering Asnar wetten in voorbereiding die de roep om legalisering wilden verbieden. In Nederland zijn er hulpverleningsorganisaties die alleen subsidie krijgen zolang ze beloven nooit voor legalisering te pleiten. Soms vragen mensen ons of onze acties wel nodig zijn in Nederland, terwijl wij denken: we zijn blij dat het überhaupt nog mag.

Op zaterdag 5 juni organiseren wij weer de jaarlijkse Legalize!-streetrave in Amsterdam. Vanaf 12.00 uur draait de Zwolse dj Raymond K. bij de Stopera en rond 13.00 uur vertrekken we naar het terrein aan de Papaverweg, waar de eindmanifestatie wordt gehouden. Kom ook! Het mag nog!
De Legalees
D.C. Lamail

Ongeveer eens per maand wordt D.C. Lamail verstuurd: korte humoristische verhalen, cartoons, strips en andere hersenspinsels van D.C. Lama. Aanmelden kan via een mailtje naar dclama@hotmail.com met als onderwerp zoiets als 'Dakosttochniksofzohe?'.

maandag 7 juni 2004

Donner en D.C.

Vanochtend vroeg lanceerde Donner een campagne om te wijzen op de gevaren van XTC-smokkel. Voor het Radio 1-journaal lichtte hij de campagne toe en discussieerde hij met D.C. Lama (pseudoniem voor Dennis Lahey). De uitzending is terug te beluisteren via deze link.

zondag 6 juni 2004

Toespraakje D.C. Lama aan het begin van de Legalize! Street Rave
5 juni 2004

Het is tijd voor een ander drugsbeleid. Daarom demonstreren wij hier voor het 8ste achtereenvolgende jaar. Drugs horen niet thuis in het strafrecht! Drugs moet je legaliseren, zodat je er vervolgens een verstandig beleid op los kunt laten.

Drugs verbieden is namelijk geen beleid. Het is je kop in het zand steken, want drugs bestaan en zullen er altijd zijn. Het drugsverbod is net doen alsof er straks op de hele planeet geen drugs meer te vinden zijn, terwijl de mens altijd bezig is geweest met geestverruiming en dat ook altijd zal blijven doen.

Daarom is het tijd voor een ander drugsbeleid, maar dan niet zoals dit kabinet dat wil. Want zolang legalisering nog niet is bereikt, moeten we het gedoogbeleid koesteren. Laten we ervoor zorgen dat het kabinet de goede punten van het gedoogbeleid niet verkwanseld aan de Verenigde Staten of de Europese Unie. Omdat we zo graag vriendjes met de Verenigde Staten willen zijn. Of omdat we zo graag een half jaartje voorzitter willen zijn van de Europese Unie. Het komend half jaar worden er in Europa belangrijke nieuwe drugswetten aangenomen en die moeten we niet aannemen met het idee dat wij het hier in Nederland zo verkeerd doen omdat we niet huilen als er iemand een jointje opsteekt.

Laten we ophouden met het steeds harder aanpakken van coffeeshops, kwekers, pillendraaiers en andere mensen die door de politiek altijd zo ongenuanceerd maar direct drugscriminelen worden genoemd. Legaliseer die hap, maak afspraken en kom tot een fatsoenlijk beleid. Zonder de kans op vervuilde pillen! Zonder dat heroïnegebruikers hun hele leven moeten indelen om aan hun dope te komen! En zonder dat coffeeshops wel aan de voordeur mogen verkopen, maar niet aan de achterdeur mogen inkopen.

Volgens sommige mensen lijkt legalisering verder weg dan ooit, maar het enige wat echt hoeft te veranderen is de politiek. En de vraag is hoe lang de politiek de roep om een gezond drugsbeleid nog kan negeren. Artsen, hulpverleners, politieagenten, rechters, actiecomités tegen drugsoverlast èn gebruikers beginnen zich steeds meer te roeren, omdat zij wèl de schadelijke gevolgen van het drugsverbod onder ogen zien. Zij willen zich niet verschuilen achter internationale verdragen, die overigens veel meer ruimte voor een eigen drugsbeleid bieden dan deze regering wil doen geloven.

De volksgezondheid is erbij gebaat als drugs gelegaliseerd worden. De criminaliteit pak je het hardste aan door drugs te legaliseren. De doelstelling van een drugsvrije wereld is zinloos en wat mij betreft ook ongewenst. De war on drugs is de domste uitvinding van de 20ste eeuw die iedere dag daadwerkelijk slachtoffers eist. In Nederland en in de rest van de wereld. Daarom: Legalize!

donderdag 3 juni 2004

D.C. Lama bij Giel

In verband met andere bezigheden heeft Giel Beelen de komende twee vrijdagen geen nachtuitzending en leest D.C. Lama zijn Nachtegal op 3FM dus ook niet voor. Morgenochtend is Lama wel (samen met dj Raymond K.) in het ochtendprogramma van Giel te horen in verband met de Legalize!-manifestatie van aanstaande zaterdag. De uitzending is terug te luisteren via deze link; Giel belt Lama na 47 minuten.

Het Nachtegal wordt over twee weken weer gewoon voortgezet.