woensdag 17 november 2004

Tekst "Feest op de planeet"
D.C. Lama schrijft iedere drie weken een actuele tekst voor 'Feest op de planeet', de muzikale column (met vast refrein) waarmee de Open Bak van Theater De Engelenbak wordt afgesloten. De tekst van gisteren luidde:

‘t was weer een fijne week op aarde
zo’n week die je niet snel vergeet
en wie het nog weet
die mag het zeggen
het was weer feest op de planeet


Goed, daar fiets ik dan. En verder helemaal niemand, man.
Zeg mij niet waar ik vandaan kom, want ik spuug op Amsterdam.
Ik deed hier eerst wel leuke dingen en had ook echt een trotse mam.
Totdat zij plotseling overleed, toen kwam de radicale islam.

Dat hield mij vast toen jullie zeiden: ‘Oeh, pas op! Een Marokkaan!’
Er was een oude, wijze man; hij noemde zichzelf een imam.
Die wist heel veel en sprak met mij. Samen met anderen: een hechte groep.
Dus ik doe echt wel wat hij mij vraagt: ik leg Van Gogh straks op de stoep.

refrein

Goed, daar loop ik dan. Met m’n vrienden: Piet, Rene
Die gasten ken ik echt al jaren; we zitten vaak in het café.
Soms ook wel eens bij mij thuis. Dan drinken we samen een hele tree
en dan lullen we over de wereld en iedereen lult gezellig mee.

Zoals met Pim toen; die was de grootste! En die moord was niet okay.
Maar wij wachten gewoon nog tien jaar, voor wraak op Volkert van der G.
En ondertussen: bietje lullen. En dan is daar plotseling Mohammed B.
Dus hup een jerrycan en vuur en met z’n allen naar de moskee.

refrein

Goed, daar sta ik dan. Ik ben ergens hoog in de politiek.
Ik ben gelukkig goed beveiligd, want al die gasten: die zijn ziek!
Ik ben gelukkig dus geen burger: Jullie zoeken het maar zelf uit.
Men verwacht nu iets van mij. Men wil waarschijnlijk een besluit.

Dus ik verdubbel mijn bewaking en kijk het dan nog een tijdje aan.
En als er een camera in de buurt is, ga ik daar ferm en stoer voor staan.
Verder kom ik eigenlijk nergens en dus ook nooit in een café.
En vraag ook nooit eens aan de mensen: hoe was het eigenlijk in de moskee?

2x refrein