vrijdag 22 oktober 2004

Medicinale marihuana
Het Nachtegal van D.C. Lama, dd 22 oktober 2004.

In 1938 werd op initiatief van de burgemeester van New York het eerste wetenschappelijke onderzoek naar marihuana verricht. 31 wetenschappers concludeerden na 6 jaar medisch en sociologisch onderzoek dat marihuana (in tegenstelling tot wat de toenmalige wetgevers beweerden) niet leidt tot gewelddadig of asociaal gedrag, dat het geen onbeheersbare seksuele driften veroorzaakt en dat het niet leidt tot een verandering in de persoonlijkheidsstructuur.

Harry Anslinger, een diepgelovig christen en directeur van het Federaal Bureau van Narcoticabestrijding, liet alle exemplaren van het rapport die hij in handen kreeg vernietigen en verbood ieder verder onderzoek naar marihuana. De war on drugs, die onder zijn leiding tot bloei was gekomen, zette hij gewoon voort en werd uitgebreid met nog meer propaganda, die de verschrikkelijke effecten van het plantje moesten benadrukken. Dat daar geen enkel bewijs voor was, interesseerde hem niet. Hij kreeg ruim baan voor zijn werk en ieder jaar meer budget en behaalde in 1961 zijn persoonlijk hoogtepunt, toen alle landen die bij de VN waren aangesloten een verdrag ondertekenden waarmee marihuana overal ter wereld werd verboden.

Pas in 1967 werd er in Californië nog eens onderzoek naar marihuana gedaan, waarvan de conclusie kortweg luidde: mensen worden er vrolijk van, raken in een roes en vallen uiteindelijk in slaap.

Het daarop volgende onderzoek werd in 1972 gepresenteerd, toen Nixon als president was gekozen en in zijn verkiezingscampagne had beloofd met harde hand de misdaad en het morele verval aan te pakken. Omdat de federale overheid daar in principe niets over te zeggen had, maar wel over narcoticabestrijding ging, stelde Nixon miljoenen dollars beschikbaar om de gevaren van marihuana aan te kunnen tonen. Het groots opgezette onderzoek maakte echter korte metten met die veronderstelling en concludeerde: Marihuanagebruik leidt niet tot crimineel gedrag, maar wel tot selectieve vervolging van mensen. De politie zou de wetten gebruiken om mensen te vervolgen wiens haarlengte, huidskleur of politieke overtuiging hen niet aanstond en de afschrikwekkende werking van het verbod woog op geen enkele wijze op tegen de kosten ervan. De commissie deed de aanbeveling cannabisgebruik zo snel mogelijk te legaliseren.

Nixon was woedend en gooide het rapport in de prullenmand. Hij deed ook precies het tegenovergestelde van de aanbevelingen en richtte de DEA op, een bureau dat alle bestaande drugsbestrijdingsorganisaties bundelde en met nog meer mogelijkheden de jacht op drugs kon voortzetten. De DEA is tegenwoordig ook de instantie die toeziet op een zeer groot deel van de marihuana-onderzoeken en daar zelfs een zeer groot deel van betaald. Het mag duidelijk zijn dat dit objectief onderzoek onmogelijk maakt. Stel je eens voor dat die plant helemaal niet zo’n monsterlijke plantje is als zij er altijd van gemaakt hebben en dat het, om maar eens wat te noemen, zelfs een krachtig medicijn blijkt te zijn voor mensen met ziektes als aids, kanker, epilepsie, chronische pijn, hernia, migraine, pfeiffer, depressies, ME, reuma, pfeiffer en MS?

Tja, dan zou in ieder geval de farmaceutische industrie er nogal bij inschieten. Als je gewoon zelf dat onkruid kan laten groeien, scheelt hen dat een hoop omzet. Maar het leuke is: marihuana is wel dat krachtige medicijn. Lees het boek ‘De verboden medicijn’ van Lester Grinspoon. Lees het boek ‘Marihuana als Medicijn in de praktijk’ van Hendrik Geels, waarin tientallen gebruikers met verschillende ziektes over hun ervaringen spreken. Lees iedere maand de column van Ger de Zwaan in de EssensiE, waar hij geregeld vertelt over mensen die na jarenlang slopend medicijngebruik overstappen op cannabis en na een paar trekjes al helemaal opleven.

Marihuanagebruik zorgt ervoor dat heel veel mensen een groot deel van hun medicijnen met al hun nare bijwerkingen de deur uit kunnen doen. Het zorgt ervoor dat de misselijkheid die veel medicijnen opwekken onderdrukt worden. Cannabis zorgt ervoor dat patiënten weer eetlust krijgen, zodat zij weer meer weerstand tegen hun ziekte kunnen opbouwen. Mensen met migraine kunnen er weer door slapen. Reumapatiënten bestrijden hun pijnen ermee. Met een jointje per dag kan de oogziekte glaucoom bestreden worden. En bij MS-patiënten onderdrukt het de vreselijke spasmen die deze ziekte veroorzaakt.

De gezondheidsraad heeft in 1996 echter gezegd dat er onvoldoende feiten zijn die geneeskundig gebruik van cannabis rechtvaardigen. Maar hun onderzoek was gericht op één enkele stof in die plant die een bepaalde onderzochte werking zou moeten hebben. Het merendeel van dat onderzoek richtte zich dan ook synthetische THC, ontwikkeld door grote farmaceutische bedrijven. En dat werkte niet! Ergo: als je bij een afgeleid aftreksel van één van de stoffen uit die plant niet kan aantonen dat het een medicinale werking heeft, kun je dus gewoon blijven ontkennen dat cannabis een medicijn is voor mensen met ziektes als aids, kanker, epilepsie, chronische pijn, hernia, migraine, depressies, ME, pfeiffer, reuma of MS.

Maar tja... er zijn zoveel voorbeelden van mensen die er, ondanks dat zogenaamde gebrek aan bewijs, van zijn opgeknapt, dat de politiek na veel gezever een klein beetje door de bocht is gegaan. Er mocht één bedrijf komen dat onder zeer strikte voorwaarden cannabis mocht kweken. En die voorwaarden zijn zo ontzettend strikt dat de prijs van die marihuana veel en veel hoger is dan in de coffeeshop, waar het ook al niet goedkoop is. Zeker als je weet dat patiënten over het algemeen veel en veel meer blowen dan recreatieve gebruikers en zij vanwege hun ziekte niet meer kunnen werken en van een uitkering moeten rondkomen. Het ziekenfonds vergoedt daar geen cent van, want die verschuilt zich achter het eerdergenoemde onderzoek.

Is dat erg? Ja, dat is erg. Er groeit een plantje in ons landschap dat veel patiënten met vreselijke ziektes kan helpen en dat hen om valse redenen wordt onthouden. Dan kweek je het toch lekker zelf, zou je zeggen? Tuurlijk! Koop wat lampen en wat stekkies en je bent van het hele gezeik af. Zou je zeggen...

Vanmiddag sprak ik met de familie Moorlag uit Bovensmilde. Wim Moorlag is MS-patiënt die op advies van zijn neuroloog met medicinale marihuana begon. Zonder marihuana beginnen zijn spieren te trillen, kan hij niet lopen, komt hij nauwelijks uit zijn woorden, kampt hij met een concentratieprobleem en voelt hij zich vreselijk moe. Als hij zijn marihuana via de illegale weg koopt, kost hem dat ongeveer 300 euro per maand; via de apotheek zou hij nog minstens het dubbele, zo niet driedubbele kwijt zijn. En dat gaat nou eenmaal niet van een uitkering. Dus heeft de familie Moorlag besloten zelf dat plantje te kweken, zoals ieder mens zou doen als het om zijn eigen gezondheid gaat.

Maar helaas. Na een ruzie met de buren hebben de dames en heren van de politie daar onlangs een inval gehouden en alles meegenomen, tot op de laatste kruimel wiet aan toe. Er wacht hun nu een rechtzaak omdat zij criminelen zouden zijn.

Het morele verval dat Nixon zo hard wilde aanpakken, wordt ook door onze minister-president vaak aangehaald. Dit alles zal dus wel iets te maken hebben met normen en waarden.

Bronvermelding:
* Een groot deel van de feiten in het eerste gedeelte van deze column zijn afkomstig uit Grass, een documentaire van Ron Mann.
* Linkjes naar vermelde rapporten en sites over medicinale marihuana volgen binnenkort op deze site.