vrijdag 17 september 2004

Timmy!
Het Nachtegal van D.C. Lama, iedere week in de nacht van vrijdag op zaterdag (rond half 3) in het programma van Giel Beelen op 3FM.

De minister-president ligt in het ziekenhuis en heeft een infectie aan zijn rechtervoet. Op televisie zien we verslaggevers voor het ziekenhuis staan, maar Jan Peter Balkenende zelf is nog niet in het openbaar gesignaleerd. Hoe zou het met hem gaan? Het journaal vertelde ons dat het toch allemaal best wel ernstig is en dat J.P. nog zeker de komende twee weken is uitgeschakeld. Hoe zal de minister president zich straks weer voor het eerst vertonen? Op krukken of misschien wel met zijn poot omhoog in een rolstoel?

Als ik nu aan Balkenende denk, heb ik in ieder geval nog maar één beeld in mijn hoofd: dat van het verstandelijk en lichaamlijk gehandicapte figuurtje uit South Park: Timmy!
Het zou mij namelijk niet verbazen als Balkenende straks met een rolstoel uit ziekenhuis wordt gereden en, net als dat South Parkfiguurtje, nog slechts één woord in zijn vocabulaire heeft: Timmy!

‘Hoe gaat het nu met u?’
‘Timmy!’
‘Waarom is de miljoenennota uitgelekt?’
‘Timmy!’
‘Waarom staan er zulke belachelijke bezuinigingen in?’
‘Timmy! Timmy! Timmy!’

Zijn we eindelijk verlost van al die zinnetjes die hij nu maar tot in het oneindige blijft herhalen:

‘Je eigen verantwoordelijkheid nemen.’
‘Met z’n allen de schouders eronder zetten.’
‘Terrorismebestrijding.’
‘En ook in dat kader...’

Door de frequentie van die zinnen hebben al zijn woorden allang aan waarde verloren en is een gesprek met de minister president inmiddels verwoorden tot een eindeloze herhaling snel uitgesproken, lange zinnen, waarvan niemand meer de moeite neemt het terug te vertalen in normaal Nederlands. Nee, het zal een verademing blijken: een minister-president die nog slechts één woord uit zijn strot krijgt: Timmy!

Stel dat hij straks weer de neiging krijgt om een normen en waardendiscussie te beginnen, waar zelfs de meest vrome burger ondertussen de neiging van krijgt een oud vrouwtje tegen de schenen te schoppen, dan blijft dat mooi beperkt tot ‘Timmy!’ en ben je in één keer van het gezeik af.

En als Jan Petertje weer eens wat te klagen heeft over satire, komt hij ook niet verder dan ‘Timmy!’ en roepen alle cabaretiers in koor: ‘Timmy! Timmy! Timmy!’ en kunnen we weer overgaan tot de orde van de dag.
Ik zie Frits Wester al bij het RTL-nieuws staan met weer een nieuwe uitgelekte miljoenennota:
‘Ja, Lorreta. De inhoud is inderdaad zoals iedereen al verwachtte: Timmy!’
‘En hoe wordt er daar in Den Haag op gereageerd, Frits?’
‘Nou Loretta. Er waren natuurlijk veel geruchten dat het kabinet het pre-pensioen wilde afschaffen, de eigen bijdrage in de gezondheidszorg wilde verhogen, de uitkeringen nog verder wilde uitkleden en dat ze fors wilde bezuinigingen op het onderwijs, maar dat gaat gelukkig allemaal niet door. Het is Timmy!, Timmy!, Timmy! wat de klok slaat.’

‘En het integratiedebat, Frits?’
‘Timmy! Moslims Timmy! en Nederlanders Timmy! Het lijkt erop dat Balkenende zelf ook een beetje moe is geworden van al die polarisatie en dat hij dat nu toch wil afsluiten.’
‘Dank je wel, Frits. Dan schakelen wij nu over naar Irak, waar de Nederlandse soldaten het steeds moeilijker lijken te krijgen. Jaap van Deurzen, wat is er hand?’
‘Nou, Loretta. They killed Kenny.’
You bastards!