donderdag 30 september 2004

Tekst Feest op de planeet 28 september
Iedere drie weken zingt D.C. Lama een actuele column op muziek van de Bak Band in Theater de Engelenbak (NES, Amsterdam) De tekst van afgelopen dinsdag luidde:

standaard refrein:
‘t was weer een fijne week op aarde
zo’n week die je niet snel vergeet
en wie het nog weet
die mag het zeggen
het was weer feest op de planeet


Het gaat zaterdag gebeuren! Dan gaan we ze uit hun zetels schoppen.
Balkenende, en die Donner en al die vreselijke koppen.
De premier schopt toch niet echt terug, dat zijn A. Niet zijn normen/waarden
en B: Zijn voet werkt ook niet mee, want daaruit groeien vieze maden

en een vreselijke pus, en dat trekt dan ook nog langzaam op
via zijn benen en zijn buik, komt het als woorden uit zijn kop.
Dat daalt dan op ons landje neer en dat besmet ons allemaal.
Die pus kwam bij Zalm op zijn hoofd. En zie: die gast, die is nu kaal.

Refrein

J.P.’s pus raakte André Hazes, die is daar direct aan bezweken.
Zeg maar niets meer, riep hij nog: maar daarmee was het nog niet bekeken.
Er landde een klodder in Damascus en ééntje op Harry de Groot
en op een kind in een kofferbak, en tja... die zijn nu allen dood.

Het landde op politie-auto’s, die vlogen allemaal in de BRAND.
De rook werd langzaam een orkaan en verliet toen heel snel Nederland
ging naar Haïti en Florida, Balki’s pus op wereldtour.
Dus gaan we zaterdag de straat op: JP, stop met geouwehoer!

Refrein

Het zijn die normen en waarden, die mij zo tegen de borst stuiten.
Omdat zij met woorden bedekken, hoe zij de begroting willen sluiten.
Met een afbraak van wij samen, tot een grote hoop vol ‘ik’
En dan over fatsoen praten, als ik zeg: ‘Yo, suck my dick!’

De economie vormt de leidraad, maar dat is slechts een synoniem
hoe wij met de dingen omgaan en dat dan verdeeld willen zien
En als er iemand even afvalt, dan geen straf en ‘Doe eens mee!’
Maar help zo’n mens eens overeind, dan wordt ie sneller weer okay.