donderdag 1 januari 2004

Nieuwjaar
Aflevering uit het Floris-feuilleton, door D.C. Lama. Het Floris-feuilleton verschijnt op ongeregelde tijden op deze site en in EssensiE.

‘Eigenlijk is het vandaag ook een beetje een bijzondere dag,’ zei Floris’ vrouw. Floris zuchtte. Hij had zich er gisteren al doorheen geslagen en kende zelfs al de woorden die nog zouden volgen. Zijn vrouw had de overgebleven oliebollen weer opgewarmd en ging naast hem op de bank zitten. ‘Eén januari, de eerste dag van het nieuwe jaar.’ Haar hoofd zat vol gedachten die ze een dag eerder al had uitgesproken. ‘Een nieuw jaar biedt weer allerlei mogelijkheden,’ zoiets deed zo’n datum met haar geest.

Floris had haar gisteren al de gelegenheid gegeven om dergelijke clichés uit te spreken en vond dat voor de komende 365 dagen wel weer genoeg. ‘Houd eens op, zeg,’ zei Floris en greep naar zijn shagbuil, dat was nog altijd gezonder dan op dat tijdstip de televisie aan te zetten. Hij had er nog wel even aan gedacht om op deze datum te stoppen met roken, maar had zijn kont tegen de krip gegooid toen de overheid maar door bleef zeiken. Hoe nutteloos Floris’ leven misschien ook was; het verzet kon altijd op hem rekenen. Was hij het tenslotte niet geweest die de avond ervoor weigerde vuurwerk af te steken? De hele maatschappij kon hem misschien aanpraten dat dat ‘erbij hoorde’; Floris dacht tenminste nog een beetje zelf na.

Het was zijn vrouw geweest die voor oliebollen en nepchampagne had gezorgd, niet hij. Gelukkig had Floris de belachelijkheid daarvan met enkele rake opmerkingen weten te typeren, hoewel zijn vrouw daar emotioneler op reageerde dan hij had verwacht. ‘Daarom zitten wij hier nou altijd met z’n tweeën!’ had ze bijna krijsend geschreeuwd, waarna Floris had besloten er geen woord meer aan vuil te maken. ‘Gelukkig nieuwjaar,’ had hij haar zelfs met zijn meest charmante glimlach toegewenst en om twaalf hadden ze zelfs enkele tellen met de lippen tegen elkaar gestaan.

Nu, vijftien uur later, vond ze het nog steeds gezellig. ‘Is er iets op televisie?’, vroeg ze met zin om te kijken. Floris maakte een onbestemd geluid. Zolang zij de buis had aangezet, kon hij met gegronde redenen commentaar leveren op het gebodene. Zo ging dat vorig jaar en zo zou dat altijd blijven gaan, zo wist Floris zeker. Vandaag was verder geen bijzondere dag.