donderdag 27 maart 2003

Spanningen
Het Ochtendgal van D.C. Lama van 27 maart 2003 (iedere donderdag rond 5.30 uur op 3FM in het programma van Giel Beelen.

Nog voor de oorlog was begonnen, maakten politici zich al zorgen over de gevolgen voor mijn wijk. 95 procent hier past namelijk in het hokje dat ze allochtoon hebben genoemd en dus zouden de spanningen volgens hun wel eens kunnen oplopen als Amerika aan haar onrechtmatige oorlog zou beginnen en Nederland deze oorlog zou steunen.

De oorlog was haar tweede nacht ingegaan, toen ik om half vier de gordijnen van mijn huiskamer opende, zodat mijn planten nog wat zonlicht zouden krijgen terwijl ik mijn roes uitsliep. Ik keek uit over het plein van de school achter mijn huis en zag plotseling twee schimmen in het schoolgebouw. Ze stonden stil, maar minieme bewegingen bevestigden mijn beeld van twee figuren die mijn kant opkeken.

Af en toe loopt er wel eens een bewaker rond, maar die verraadt zijn aanwezigheid altijd met een zaklamp en loopt op zo'n avond diverse panden even vluchtig door.

In eerste instantie dacht ik dan ook aan politie-agenten die vanuit het gebouw mijn buurt in de gaten hielden, maar veel meer zicht dan op mijn huis en die van mijn buren heb je van daaruit niet. Ik besloot 112 te bellen en kreeg even later contact met een agent, die in een wagen rondom de school reed. Erg veel interesse om dit probleem op te lossen toonde hij niet.

‘Zou het dan toch gewoon politie zijn?', vroeg ik mij af en herinnerde mij dat de politie in dit soort tijden mensen op een zwarte lijst plaatst en in de gaten houdt. En had ik tenslotte geen cartoons gepubliceerd tegen de oorlog op de site van Theo van Gogh? Had ik in dit programma tenslotte geen mensen opgeroepen creatieve terreurdaden te verzinnen en op te sturen voor een prijsvraag? En dan de cafés die ik bezoek: stuk voor stuk hartstikke gezellig, maar niet echt salonfähig en dus op z'n minst staatsgevaarlijk. ‘s Middags had ik mijn vriend Marco nog ge-smst en gevraagd of hij een biertje wilde gaan drinken op een snelle afloop en had hij een berichtje teruggestuurd, waarin hij meldde voor de zekerheid naar Zwitserland te vluchten. Kon ‘ie meteen lekker skiën! Met 10.000 telefoontaps per jaar (nergens zoveel als in Nederland), schatte ik ineens de kans heel groot dat die twee gastjes daar speciaal voor mij stonden.

‘Waar moet ik nou precies kijken?', vroeg de agent aan de telefoon, nadat al die gedachten door mijn hoofd waren gevlogen. De enige plek die volgens mij echt uitkijkt op de twee schimmen, is mijn huiskamer of de huiskamer van één van mijn buren.

‘Ik vermoed dat ik mij heb vergist,' antwoordde ik en legde uit dat inbrekers natuurlijk nooit zo lang op dezelfde plek blijven staan. De agent benadrukte dat het desondanks goed was dat ik had gebeld en verbrak de verbinding. Direct daarna zag ik twee keer een rood lampje flitsen vanaf de plek waar ik de schimmen had gedacht te zien. Ik zal wel gek zijn en wil met niemand oorlog en dus houd ik het er maar op dat het gewoon de spanningen in mijn omgeving zijn geweest.

maandag 24 maart 2003

Columns EssensiE

De columns uit de EssensiE van deze maand zijn na te lezen via www.essensie.nl: Simon Vinkenoog, Giel Beelen, Arno Adelaars, Mokum, Def P. en ondergetekende.

donderdag 20 maart 2003

Apocalypse Now
Ochtendgal van 20 maart 2003 (iedere donderdagochtend op 3FM in het programma van Giel Beelen)

Van de week heb ik Apocalypse Now op video gekocht. Als schrijver, intellectueel, kunstkenner en zo nog wat meer van die termen die mezelf toedicht als ik weer eens stoned op de bank lig, hoor je deze klassieker tenslotte gezien te hebben en dat was bij mij nog niet het geval.

Het probleem was echter dat ik een ontzettend oud televisietoestel had, dat de laatste tijd steeds meer problemen begon te vertonen. Belangrijkste mankement: als er te veel zwart in beeld verscheen, duurde het minstens twee minuten voordat het beeld zich wist te herstellen en zag ik bijvoorbeeld alleen de koplampen van een auto, als deze tenminste recht in de camera schenen.

Niet echt een beeldbuis om een oorlogsfilm mee te bekijken derhalve en dus schraapte ik geld bijeen voor een gloednieuwe tweedehandse televisie. Een 70 cm beeldbuis, stereo geluid en als extra bonus de mogelijkheden van teletekst: het is voor de gast die het toestel verkocht natuurlijk allemaal oude koek, maar vanaf nu zie ook ik de boodschappen zoals ze zijn bedoeld. Belangrijkste boodschap: Koop nog veel en veel meer!

In afwachting van de oorlog heb ik vannacht de film gekeken, omdat Apocalypse Now beter de waanzin van een oorlog laat zien, dan die shots op CNN. Dat lijkt op z'n best op Space Invaders op een Atari spelcomputer, waarvan nog nooit is blijven hangen dat oorlog een spel is van de mensen met de joysticks.

woensdag 19 maart 2003

Mozes

Je moet de reclame even wegklikken, maar hier vind je nog een cartoon die ik samen met Steven Evenhuis heb gemaakt.

De oplossingen van het Adriaan van Disspel (zie weblog van vrijdag 14 maart):
Soldaat van Oranje 40-45 - Erik Hazelhoff Roelfzema
Ik, Jan Cremer - Jan Cremer
Het Parfum - Patrick Süskind
Eindelijk oorlog - Herman Koch
Zwarte Bevrijding - Jan Wolkers
Bevrijdingsfeest - Simon Vestdijk
Villa des Roses - Willem Elsschot
Vals licht - Joost Zwagerman

maandag 17 maart 2003

Webcam

Nog steeds online via mijn oude site: de D.C. Lama-webcam.

vrijdag 14 maart 2003

Het Adriaan van Dis-spel

In het kader van de boekenweek een kort spelletje van mijn hand, dat in mei 1997 werd geplaatst in maandblad ZIN. Onderstaand verhaal bestaat uit 7 romanfragmenten. Volgende week worden boektitels en auteurs bekend gemaakt, maar wie het nu al weet mag ze mailen naar dclama@hotmail.com. De prijs zal weer grandioos zijn.

Bevrijding
Het was 1937. Colijn was minister-president; Jef van der Vijver en Jan Pijnenburg zaten op de fiets, dr. Max Euwe achter het schaakbord; Bakhuis en Smit maakten goals voor het Nederlands elftal en Willy den Ouden was het snelste meisje in het water; de Andrew Sisters zongen ,Bei mir bist du schön' en de Engelsen dansten de Lambeth Walk (,Oi!'); Oostenrijk was nog net Oostenrijks en voor de Tsjechen scheen er nog geen vuiltje aan de lucht; in Vogelensang hielden de padvinders jamboree en een paar honderd kilometer naar het oosten stond Hitler avond na avond voor de radio te brallen. Ik werd geboren aan de vooravond van de tweede wereldoorlog.

Die nacht mistte het. Er woei een gure wind, de straten waren leeg en Mamuszka haastte zich naar het ziekenhuis, onder haar arm een bundeltje inderhaast bij elkaar geraapte kleren. Het was een grote, roetzwarte fabrieksstad aan de Duitse grens waar ik ter wereld kwam. Er waren twee Duitse zusters bij de bevalling aanwezig en ik zou Adolf heten (die zelfde dag gaf Hitler een feest ter gelegenheid van zijn verjaardag in de Zwarte Bunker van de Adelaar). Enkele weken later stond de min Jeanne Bussie met een hengselmand in haar hand voor de poort van het klooster van Saint-Merri en zei tegen de pater die opendeed, Terrier, een ongeveer vijftigjarige kaalhoofdige, licht naar azijn riekende monnik: 'Hier!' en zette de mand op de drempel.

'Wat is dat?' zei Terrier en boog zich over de mand en snuffelde eraan want hij vermoedde dat er eetbare waar inzat. 'De bastaard van de kindermoordenares uit de Rue aux Fers!' De pater graaide met zijn vinger in de hengselmand tot hij het gezicht van de slapende zuigeling had blootgelegd. 'Die ziet er goed uit. Blakend en weldoorvoed.' 'Omdat hij zich aan mij heeft zatgevreten. Omdat hij mij tot op het merg heeft leeggezogen. Maar dat is nu afgelopen. Jullie kunnen hem nu zelf verder voeren met geitemelk, met pap, met bietesap. Die bastaard vreet alles.'

Na vier jaar bezetting zagen mijn moeder en mijn tante de eerste Engelse soldaten. Ze hadden takken met bladeren onder hun helmen gestoken en ze lachten en deelden chocola uit. Maar op die eerste dag van de Slag om Arnhem was ook al meteen duidelijk dat niet alles even vlot verliep als het plan was geweest. Alle aandacht ging uit naar een paar gezellig knauwende geüniformeerde vlezige jongemannen die achter je zusters aan zaten. En omdat een uniformbroek kennelijk veel gemakkelijker naar beneden zakt dan een gewoon C&A'tje, zorgde je ervoor dat je even langs kwam bij het afscheid, als de meisjes de soldaten uitgeleide deden, om te zien hoe slordig bepaalde gedeelten van het lichaam in textiel zaten, zonder dat je nou direct kon spreken van ontbloting. Men danste en zong, at gemalen Amerikaanse biscuits, liet tot in het dorp de radio galmen, en de twee dienstmeisjes brachten in de keuken bleue Canadezen mee, onder wie een echte Mormoon. Iedere avond, nadat het diner was opgeruimd, mochten de meisjes uitgaan, en zij moesten pas 's morgens om zeven uur weder op haar post wezen, om met het klaarmaken van het ontbijt te beginnen, zodat beiden tijd in overvloed hadden om haar privé aangelegenheden rustig buiten de Villa te behandelen.

Waar en hoe zij de nacht doorbrachten, dat was haar zaak. Het waren de weken waarin Lizzie voor het eerst langer dan zes uur achtereen sliep en Simon kortstondig was verlost van de neiging tot opsporing en controle, simpelweg omdat er plotseling niets meer viel op te sporen en te controleren.

woensdag 12 maart 2003

Feest op de planeet

Gisteravond trad ik op in Theater de Engelenbak, waar iedere week op de muziek van Loudon Wainwright III's 'Hard Day On The Planet' een actuele tekst wordt gezongen. Mijn tekst luidde (behalve het vaste refrein):

Een belangrijke dag vandaag voor de mensen in Den Haag.
De Eerste Kamer wordt gekozen, al gebeurt dat wel wat vaag.
Eerst moet je stemmen op wat mensen, die in jouw provincie wonen,
waar je nog nooit van hebt gehoord, maar met een mandaat moet belonen.

Een schoollokaal vol oude mensen. Alle ramen zitten dicht.
Maar je slaat je er doorheen, want het is je burgerplicht.
Zou de wil van het volk nu dan toch echt worden verstaan?
Die illusie mag u koesteren totdat we weer ten oorlog gaan.

‘t was weer een fijne week op aarde
zo'n week die je niet snel vergeet
en wie het nog weet
die mag het zeggen
het was weer feest op de planeet


En onze man, die met dat kapsel en die bril..... Harry P.
kan wel heel moeilijk kijken, maar speelt ‘t spelletje gewoon mee.
Zoals hij ook niet te beroerd is geheel met Bea mee te gaan.
Maar misschien hebben ze wel gewoon ook onderzoek naar hem gedaan.

Balkenende, wie weet.... ooit gefraudeerd bij het Gak?
Of zit hij bij een soort Al Quida, maar dan een christelijke tak?
Die met fijnmazige ideeën een ziekte heel subtiel verzendt
waardoor ieder mens verandert in de ultieme consument.

refrein

Zo wordt er ook van u verwacht gewoon kippen te blijven eten.
U zag de beelden op t.v. Zeg dus ook nooit: niet geweten
Kippenhouders verklaarden snel: het ligt juist aan de vrije kip!
En zo werd de bio-industrie door eigen falen toch weer hip.

Zo ontzettend veel voorbeelden van een wereld in verval.
We kijken op tegen leiders, want we zitten in het dal.
Wie doorbreekt nou de spiraal? Die klus is zwaar, moeilijk en taai.
Ik gok op de nieuwe held. Hij kan zoveel: hij heet Jamaï!

dinsdag 11 maart 2003

Toch een weblog

Een verontrustend mailtje van één der bezoekers van de site: mijn Lamalog blijkt geen echte weblog te zijn! Een echte weblog verwijst namelijk constant naar andere sites en pas daar treft men iets van inhoud aan. Excuses voor mijn inhoud (ik had geen flauw idee!), maar laat ik daar voor één keer iets aan doen.

Door te verwijzen naar bijvoorbeeld de Bieslog, die veel vaker linkt naar andere sites maar stiekem toch ook zelf content plaatst. Zo wist Wim de Bie te onthullen dat de poster van de grote vredesdemonstratie een geheime boodschap bevat ter promotie van het televisieprogramma Idols.

Ook op zijn site: mijn oude leraar Nederlands (tevens mede-oprichter van de lokale omroep waar ik jarenlang programma's heb gemaakt), die mij -nadat ik dankzij Maarten ‘t Hart en Van den vos Reynaerde een hartgrondige hekel aan literatuur had gekregen- wees op de boeken van Remco Campert, Kees van Kooten en Willem Elsschot. Toch is Paul Rüpp de lijsttrekker van het CDA in Brabant geworden. Zou hij die boeken zelf wel hebben gelezen?

Enkele andere linkjes: de columns van Karin Spaink, een nummer van Are MC & Speed in een Oh Jay-production (Uden rules more then just de christenen in Brabant), cartoonisten uit de hele wereld en -hoe subtiel weet ik het toch altijd te brengen- iets om vandaag aan te denken.

maandag 10 maart 2003

Legostrip

De getekende versie van de het verhaal Lego (afkomstig uit de bundel 'Hasjstickie Drugs') is nog steeds te bekijken op het Internet. Klik hier voor de strip van Dick Heins, gebaseerd op één van mijn verhalen.

zaterdag 8 maart 2003

Optreden met Enec verzet

Het optreden dat ik met rapper Enec op 11 maart in de Amsterdamse Engelenbak zou houden, is verzet naar dinsdag 15 april. Ook de internetsingle 'De Alien' zal pas in april verschijnen. Op 11 maart zal ik wel de avond in de Engelenbak op de traditionele manier afsluiten: met een actuele tekst op de melodie van Loudon Wainwright III's 'Hard Day On The Planet'.

Overigens al wel op internet te bekijken en te beluisteren: een videoclip van Enec, gemaakt door de VPRO. Met o.a. Ricky Koole, dus ook prettig om te downloaden als je niet van Nederhop houdt.

donderdag 6 maart 2003

EssensiE van maart

De nieuwe EssensiE is uit. Met daarin natuurlijk columns van Def P, Simon Vinkenoog, Mo el-Fers (over zijn actie op Mokum TV om volle condooms in het kader van 'Make love, not war' naar George Bush te sturen), Giel Beelen en Arno Adelaars. Ook de strip van Spekkie Big ontbreekt niet, net als de rubriek Net Goed (gratis muziek op Internet), waarin de sites van ABN, Quinte, Robbie Surround, Muziek voor in de Manta, Live XS, Amsterdamse straatmuzikanten en de Technoclopedie worden besproken.

Verder aandacht voor o.a. de veroordeling van Ed Rosenthal (voorvechter van medicinale marihuana), Bettie Serveert, de liquidatie van Cor van Hout en de start van een serie over het kweken van buitenwiet. Maar speciaal voor de liefhebber die de EssensiE niet weet te bemachtigen: een korte samenvatting van de handleiding die Doe Maar zo prachtig wist te vertolken.

Het goede zaad doen we in maart, april, mei in de grond.
(....)
Bemoedigend toespreken.
(....)
En dan wordt het groter. En het wordt groter en het wordt groter en wordt groter en groter en groter en groter en het wordt zelfs nog groter en groter en groter en dan wordt het dikker en dan is het september en tijd voor de oogst.


Moeilijk, he? Succes!
Kippen
Ochendgal van D.C. Lama van 6 maart 2003 (iedere donderdagochtend rond 5.30 uur op 3FM in het programma van Giel Beelen).

Met de hoeveelste massaslachting van dieren we op dit moment bezig zijn weet ik niet, maar dankzij televisie en krant heb ik één ding goed begrepen: Ook dit keer ligt het niet aan ons. Net als met de MKZ en de gekke koeienziekte, komt de vogelpest in ieder geval niet doordat wij mensen ‘s ochtends, ‘s middags, ‘s avonds -en het liefst nog tussendoor- vlees willen vreten, want als dat zo was, werd er in de media wel een discussie gevoerd over ons absurde consumptiepatroon.

Bovendien hoor ik ook dagelijks boeren en andere deskundigen verklaren hoe goed de pluimveesector alle risico's al jaren tot het minimum weet te beperken. In B&W hoorde ik daar iemand zo overtuigd over spreken, dat ik op een gegeven moment vermoedde dat hij zou zeggen: ‘Dus er kan helemaal geen kippenpest in Nederland zijn!'

Maar goed: het ligt er dus niet aan hoe wij die 100 miljoen kippen onder lampen uit hun eieren branden, hoe we ze in kleine ruimtes zo snel mogelijk willen laten groeien, hoe ze vervoerd en geslacht worden en hoe weinig geld wij daar als consument voor over hebben. Het ligt, zoals iemand van de Erasmus Universiteit beweerde, juist aan de vogels die vrij rondvliegen en aan de kippen die wel naar buiten mogen.

Eenden bijvoorbeeld geven de ziekte wel door, maar hebben helemaal geen last van de bacterie: die worden er niet ziek van omdat ze in de natuur wel wat gewend zijn. Die zijn dan ook niet zo doorgefokt en genetisch arm gemaakt als de kippen die we bij onze friet en appelmoes eten. Of als onderdeel van de soep, of als snack voor na het stappen, of als vleeswaren op het brood, of om weggeflikkerd te worden omdat we die dag sowieso al te veel hebben gevreten en er echt geen kip meer bij past.

Maar omdat die vrije vogels de bacterie doorgeven aan de kippen die nog wel eens naar buiten mogen en omdat zij dat dan weer overbrengen op de kippen die niet eens weten dat er een buiten is, zitten wij met een financiële strop in economisch toch al zware tijden.

Ik stel voor dat de regering een landelijke actie gaat organiseren, waarbij we met z'n allen de vrije vogels gaan vangen en allemaal bij elkaar in kleine hokjes stoppen. Weg met dat gefluit in de vroege ochtend: ik kan door die beesten sowieso de overvliegende vliegtuigen nog amper horen! En als we die vogels eenmaal allemaal hebben ingelijfd, lijkt het mij ook tijd om eens iets aan al die andere potentiële bacterieverspreiders te doen. Weg met de eekhoorns, konijnen, mieren, wormen en muggen! In hokken ermee en isoleren van de rest. Er is een economie gaande te houden en daar zijn maatregelen voor nodig. En regel 1 van de economie luidt altijd: gewoon blijven kopen! Als een kip zonder kop.

dinsdag 4 maart 2003

Nieuwe Freakin' Egg-strips

Het werd er wel weer eens tijd voor: nieuwe Freakin' Egg's zijn te vinden onder strips, net als een nieuw autobiografisch document.