donderdag 10 juli 2003

Solo's en muziek
Het Ochtendgal van D.C. Lama, iedere donderdagochtend op 3FM in het programma van Giel Beelen.

Mijn vakantie duurt ieder jaar slechts drie dagen en is altijd in het tweede weekend van juli: het North Sea Jazz Festival. Zo'n uitspraak maakt je waarschijnlijk niet echt heel populair op 3FM, maar wie de geneugten van Marcus Miller, Chick Corea, The Roots, Maceo Parker, Herbie Hancock of zelfs Relax niet weet te waarderen, moet ook maar lekker gewoon thuis blijven.

En dat meen ik: blijf alsjeblieft gewoon thuis of ga naar iets anders! Waarom zou je 55 euro per dag betalen, als je toch gewoon in de zaal door de muziek heen staat te lullen? Waarom moet je de afstand tussen mij en het podium vergroten, als je toch met je onoplettende dagjesmensenmentaliteit niet eens door hebt wie van de muzikanten aan een solo bezig is?

Blijf thuis! Ga niet! Misschien leuk om op de zaak te zeggen dat je naar zo'n ontzettend groot festival bent geweest, maar ik wil gewoon bij toffe concerten kunnen dansen, zonder dat er allemaal totempalen van mensen om me heen staan, die je kwaad aankijken als je tijdens een nummer tegen die betonnen muur van ze opbotst. Ga zelf ook dansen, lul, dan gebeurt dat niet!

En kijk mij ook niet geïrriteerd aan als ik een joint opsteek, want het festival heet niet voor niets het North Sea JAZZ. Dat er op die VVD-congressen nou altijd van die dixielandshit wordt gespeeld, wil nog niet zeggen dat het verband tussen jazz en cannabis ontkent kan worden. En wees blij dat ik het rook, want anders had mijn irritatiegraad nog een stuk lager gelegen.

Ik weet het, je moet je bij sommige zaken neer kunnen leggen, maar mag ik dan alsjeblieft toch één ding verzoeken: er zijn namelijk daar namelijk 17 verschillende zalen en meer dan 200 concerten en dat is maar eens per jaar het geval. Om daar iets van te kunnen zien, is het noodzakelijk dat de bezoekers in de gangen van het Congresgebouw daadwerkelijk bewegen. Als iedereen stilstaat, beweegt de rij niet en blijft iedereen op dezelfde plek staan. Veel bezoekers denken namelijk als ze een volle gang zien: ‘Hé! Het is druk! Laat ik eens lekker even stil gaan staan!' Maar dan gebeurt er natuurlijk nooit iets. En dan kan je misschien wel met je vrienden gaan ouwehoeren van ‘Goh, wat is het toch druk he? Wat een hoop mensen!' maar ik wil weer naar een zaal waar mensen interessantere geluiden maken. Het North Sea Jazz Festival is er namelijk voor de muziek. En speciaal voor de solo's.

Verslag van het North Sea Jazz Festival door D.C. Lama