donderdag 31 juli 2003

Een na laatste
Het Ochtendgal van D.C. Lama van 24 juli 2003, iedere donderdagochtend op 3 FM in het programma van Giel Beelen.

Het is donderdag 31 juli 2003 en één vraag begint steeds urgenter te worden: Waar moet ik het tijdens mijn Ochtendgal nog allemaal over hebben, voordat deze wekelijkse column op 7 augustus aanstaande ophoudt te bestaan? U weet het: de invloed van het Ochtendgal van D.C. Lama moet niet worden onderschat. Het mag dan misschien wel kwart voor zes in de ochtend zijn, een tijdstip waarop het merendeel van de bevolking nog ligt te slapen: voor wie wakker is, is het vaak de eerste gestructureerde gedachte van de dag.

Als ik daarom bijvoorbeeld bericht over de uitlevering van Nederlandse staatsburgers aan het idiote Amerikaanse rechtssysteem, zoals ik reeds verschillende keren heb gedaan, is er een grote kans dat mensen daar nog even over nadenken. En wanneer bijvoorbeeld de bakkers in het land daar ‘s ochtends hun gedachten over laten gaan, is er een grote kans dat ze het daar een paar uur later met hun klanten over hebben en dat die dan weer denken: ‘Inderdaad! Het slaat helemaal nergens op dat wij in ons land meedoen aan die belachelijke War on Drugs!'

En wanneer de vrachtwagenchauffeurs mij bijvoorbeeld horen over de oorlog in Tjetjenië, bestaat er nog wel een kans dat zij daar tijdens een kopje koffie bij een benzinestation over spreken en dat die gast achter de kassa vervolgens tegen iedere klant van die dag zegt: ‘Mensen! Het Russische leger in Tjetjenië is compleet doorgedraaid en als Balkenende nog één keer Poetin ontvangt zonder daar iets van te zeggen, dan trappen we hem onder zijn reet!'

En als heel het land dan tegen het einde van de dag eindelijk op de hoogte is van mijn analyse, dan worden die zaken tenminste aangepakt en verandert het leven eindelijk weer in het grote feest waarnaar wij allen streven.

Maar als er als 3FM-columnist zo'n zware verantwoordelijkheid op je schouders rust en je hebt nog slechts twee weken te gaan, merk je ook ineens hoeveel onderwerpen er zijn waar je eigenlijk nog wel iets van zou moeten zeggen. We leven in een tijd dat de enige grootmacht op aarde een overheersende rol voor zichzelf ziet weggelegd en wij die regering als land ondersteunen met legers in zowel Afghanistan als Irak. We leven in een tijd waarin de overheid zonder goede redenen huisdieren van de bevolking afslacht, omdat er een bio- industrie bestaat die zorgvuldig aan het oog van de mensheid wordt onttrokken. Het is het decennium waarin de roep om een daadkrachtigere overheid wordt vertaald in een steeds meer halsstarrige houding van ambtenaren, die met steeds grotere spierballen zelfs de kromste regels proberen te handhaven. Maar ook vandaag zal de kennis van de Nederlandse mediaconsument weer vooral gevoed worden door leuke gezellige programma's, die worden afgewisseld met reclames voor producten die je anders nooit had willen hebben.

Als ik het dus ergens over wil hebben tijdens die laatste afleveringen, is het over het idiote idee dat ik hier vanaf volgende week mijn Ochtendgal niet meer kan spugen en dat die tijd voortaan gevuld gaat worden met één of ander overgeproduceerd kuthitje uit de entertainmentindustrie, waar ik dan eigenlijk mijn Ochtendgal nog wel eens over wil spugen.