donderdag 12 juni 2003

Depressie
Het Ochtendgal van D.C. Lama van 12 juni 2003, iedere donderdagochtend in het programma van Giel Beelen op 3FM.

Vorige week vertelde ik hier nog hoe vrolijk ik was, deze week heeft de depressiviteit weer toegeslagen. En de redenen daarvan zijn ik mij wel helder: twee daarvan zijn televisieprogramma's.

Het ene programma dat mijn stemming danig verpeste, was Dokwerk, over de steeds grimmiger wordende oorlog in Atjeh. Het andere programma was het onvolprezen Tegenlicht, dat een documentaire uitzond over de hoofdstad van Tsjetjenië. Crozny is een totaal platgeschoten stad, waar het Russische leger op barbaarse wijze de bevolking onderdrukt. Het Russische leger opereert daar als een stel volledig losgeslagen bandieten, dat bijna iedere Tjetjeense man ondertussen al heeft opgepakt en gemarteld. Zelfs onze minister- president heeft daar best wel zorgen over, zo zei hij, maar verklaarde na zijn feestelijke bezoek aan Poetin dat hij het niet gepast vond om het daar met hem over te hebben.

Net als de oorlog in Atjeh, wordt ook deze oorlog bijna helemaal aan het oog van de media onttrokken. Maar ach, het Westen interesseert zich daar toch niet meer voor. En als ik eerlijk ben: ook ik word niet zozeer depressief van al dat onrecht in Verweggistan, maar meer van de gedachte dat de mens daar kennelijk nog steeds toe in staat is. En omdat ik mij dan telkens afvraag: Zou zoiets ook in Nederland mogelijk zijn? En het antwoord luidt altijd: Ja, waarom zou dat niet zo zijn?

En ineens word ik dan bang van die mannetjes waar ik tot voor kort nog alleen om kon lachen. Ze stonden er afgelopen zaterdag weer lekker onopvallend bij tijdens Legalize!, de demonstratie tegen de War on Drugs. Ze stonden er niet, maar ze stonden er toch wel en ze hielden iedereen weer lekker in de gaten. Ongetwijfeld de handhavers van de goede zaak en moraal, of ze nou uit Nederland komen of tot die speciale agenten uit de VS behoren, die de regering hier zonder verdere controle gewoon haar gang laat gaan. De mensen die er ook voor zorgen dat Nederlanders naar Amerika worden uitgeleverd en daar veroordeeld worden zonder enige tussenkomst van de rechter.

En dat, beste vrienden, vind ik best wel scary. Ook omdat ik op steeds meer bizarre dingen hoor. Neem nou zo'n jongen als Broekman, die zijn hobbykippen tijdens de vogelpest tegen het onzinnige doden van dieren wilde beschermen: die zit al tien dagen vast en werd in eerste instantie zelfs een advocaat geweigerd.

Of neem de Utrechtse politie. Die gaan drie- tot vierhonderd jongeren afluisteren, omdat ze op die manier de Marokkaanse gemeenschap in kaart willen brengen. Zo zeggen ze het natuurlijk niet, maar dat is het waarschijnlijk wel.

Over dat soort zaken wil ik eigenlijk heel hard schreeuwen, maar omdat ik mijn gedachten hierover toch echt serieus neem, vraag ik mij ook af of ik niet gewoon mijn bek moet houden en lekker op het terras de consument moet gaan uithangen. Want eigenlijk wil ik gewoon eindigen met de zin waar ik vorige week mee eindigde: Op een mooie zomerse dag heb ik niets te zeiken, want niets is mooier dan Amsterdam op een mooie zomerse dag.

Maar ja, daar worden nu wel alle hasjcafés zomaar gesloten.