donderdag 17 april 2003

Een hart van metaal
Het Ochtendgal van D.C. Lama, iedere donderdagochtend op 3FM in het programma van Giel Beelen.

Het Centrum voor Werk en Inkomen, een instantie die tegen werklozen roept: ‘Hé! Jij! Solliciteren, jongen!'.... dat CWI heeft een stripboekje uitgebracht voor iedereen die een gratis strip wil hebben. Als je de hele dag tegen anderen roept dat ze moeten werken, wil je zelf tenslotte ook wel eens een keer iets doen. Een stripboek uitbrengen, dus.

Op glimmend papier is in een verhaaltje van 22 bladzijden te lezen hoe fantastisch een baan in de metaalverwerkende industrie is. Achterop staat het ook letterlijk:

Dit stripboek gaat over presteren, over grootse dingen maken, over oplossingen bedenken, over iets uitvinden, over teamwork. Het gaat trouwens ook over spanning en avontuur. Proef de wereld van metaalbewerker Richard de Wit.

Die Richard is ook op de voorkant van het boekje getekend, in een afbeelding die nog het meest doet denken aan wervingsposters voor de Waffen SS: de jongen staat als een nobele arbeider afgebeeld tussen stoere strijdbare letters, die de titel van het boekje vormen: Een hart van metaal! Laat ik het niet hebben over deze geweldige woordspeling, maar laten we kijken naar de achterliggende propaganda van dit boekje. We beginnen op bladzijde 1, leest u even mee:

Fluitend zet de 19-jarige Richard de Wit zijn racefiets tegen het kantoortje van Erik Joosten, de eigenaar van de scheepswerf. Als hij geen mazzelaar is, wie dan wel? Een week geleden zette hij zijn cv op de site www.transferro.nl, en binnen twee dagen had hij de baan die hij wilde.

En die Richard is dan ook een geweldige werkkracht: hij skipt meteen al de eerste dag zijn pauze en is vrijdags om half 8 nog steeds aan het schuren en slijpen. Het boekje zegt dus: niet zeiken, werken! En als je dat in een strip verwerkt, ziet het er allemaal nog best romantisch uit. Want Richard krijgt ook te maken met bedrijfsspionage, krijgt door een klant een vakantie naar Cannes aangeboden en gaat uiteindelijk ook nog met de dochter van de eigenaar van bil.

Ik heb ook wel een weekje in de metaalverwerkende industrie gewerkt, maar schrijf tegenwoordig verhalen en teken strips. Geïnspireerd door dit meesterwerk, heb ik de eerste dag al verstript tot 80 plaatjes waarop ik sta te schuren, 10 plaatjes waarop ik in de rokersruimte zit te schaften en één plaatje waarop ik een dikke drol in de werknemerstoilet draai. Omdat ik graag van striptekenen mijn beroep wil maken, hoop ik dat het CWI deze strip ook uit wil brengen. Ik hoef nog maar 320 plaatjes waarop ik aan het schuren ben, 40 plaatjes met schaftpauzes en vier hele dikke drollen, want schijten vormde toch altijd wel het hoogtepunt van de dag.