woensdag 12 maart 2003

Feest op de planeet

Gisteravond trad ik op in Theater de Engelenbak, waar iedere week op de muziek van Loudon Wainwright III's 'Hard Day On The Planet' een actuele tekst wordt gezongen. Mijn tekst luidde (behalve het vaste refrein):

Een belangrijke dag vandaag voor de mensen in Den Haag.
De Eerste Kamer wordt gekozen, al gebeurt dat wel wat vaag.
Eerst moet je stemmen op wat mensen, die in jouw provincie wonen,
waar je nog nooit van hebt gehoord, maar met een mandaat moet belonen.

Een schoollokaal vol oude mensen. Alle ramen zitten dicht.
Maar je slaat je er doorheen, want het is je burgerplicht.
Zou de wil van het volk nu dan toch echt worden verstaan?
Die illusie mag u koesteren totdat we weer ten oorlog gaan.

‘t was weer een fijne week op aarde
zo'n week die je niet snel vergeet
en wie het nog weet
die mag het zeggen
het was weer feest op de planeet


En onze man, die met dat kapsel en die bril..... Harry P.
kan wel heel moeilijk kijken, maar speelt ‘t spelletje gewoon mee.
Zoals hij ook niet te beroerd is geheel met Bea mee te gaan.
Maar misschien hebben ze wel gewoon ook onderzoek naar hem gedaan.

Balkenende, wie weet.... ooit gefraudeerd bij het Gak?
Of zit hij bij een soort Al Quida, maar dan een christelijke tak?
Die met fijnmazige ideeën een ziekte heel subtiel verzendt
waardoor ieder mens verandert in de ultieme consument.

refrein

Zo wordt er ook van u verwacht gewoon kippen te blijven eten.
U zag de beelden op t.v. Zeg dus ook nooit: niet geweten
Kippenhouders verklaarden snel: het ligt juist aan de vrije kip!
En zo werd de bio-industrie door eigen falen toch weer hip.

Zo ontzettend veel voorbeelden van een wereld in verval.
We kijken op tegen leiders, want we zitten in het dal.
Wie doorbreekt nou de spiraal? Die klus is zwaar, moeilijk en taai.
Ik gok op de nieuwe held. Hij kan zoveel: hij heet Jamaï!