donderdag 19 december 2002

Jij en de Idealisten
Radiocolumn 3FM donderdag 19 december 2002

De verkiezingen komen er aan en dan is het belangrijk je goed te oriënteren op de verschillende partijen. Zelf ben ik altijd erg gefocust op de nieuwe partijen, omdat ik ook voor de LPF al vond dat er hoognodig wat in de politiek moest veranderen. Meestal heb ik gestemd op partijen die nooit een zetel in de Kamer hebben gehaald, waarmee mijn stem net zo zinloos was als de 14 miljoen 528 duizend en 163ste stem op de PvdA of de 254 duizend 528ste stem op Christen Unie, om maar wat getallen te noemen. Het is voor de democratie belangrijk dat veel mensen gaan stemmen, maar 1 stem heeft in Nederland bij mijn weten nog nooit een verschil gemaakt. En als dat ooit het geval zou zijn met mijn stem, hoop ik dat er daarom uit één van die 150 zetels een geluid komt dat anders niet te horen was.

Mijn favoriete partij waar ik ooit op gestemd heb deed mee aan de verkiezingen van 1998 en heette niets minder dan ‘Jij en de Idealisten'. De partij kwam voort uit de gelederen van Loesje, die nou nog steeds leuke posters ophangen met teksten als ‘Oorlog is terrorisme met een groter budget' en ‘Zonder die straaljagers heb je als regering pas echt een reden om aan de vrede te werken.'

Eén van de belangrijke punten uit het partijprogramma was het invoeren van de 1-daagse werkweek. Zodra die ingevoerd zou zijn, zou de partij wel bekijken wat er dan verder nog gedaan moest worden. En daar ben ik wel voorstander van.

In één klap zou ik dan namelijk verlost zijn van al die gastjes die mij op het meest ongelegen tijdstip bellen of ik geïnteresseerd ben in een proefabonnement op één of andere krant of tijdschrift; ik zou op straat niet meer aangesproken worden door mensen die mij vragen of ik ‘eens, oneens of geen mening' wil antwoorden op onzinnige stellingen.... ik zou bij een pak drinken geen dom flyertje krijgen waarmee ik kan sparen voor één of andere lelijke mok met reclame en ik zou mij zes dagen per week kunnen bezig houden met dingen die ik belangrijk vind voor mij en mijn omgeving.

En met 1 dag in de week werken met alle machines die we de afgelopen decennia hebben gemaakt, is er genoeg tijd om voldoende voedsel te produceren voor iedereen, huizen te bouwen om in te wonen en kan iedereen in zijn vrije tijd voor voldoende vrolijkheid voor de mensen zorgen.

En mocht blijken dat niet zo is: dan verdubbelen we gewoon de werktijd.

Als deze partij in een keer met 26 zetels in de Tweede Kamer terecht was gekomen, had ik mij nog wel een keer achter de oren gekrabd of dat nou echt was wat ik wilde.... maar het zou toch prettig zijn wanneer er tenminste één persoon in de kamer zou roepen dat die zogenaamde recessie helemaal niet zo erg hoeft te zijn. Zolang niet iedereen maar schreeuwt dat we al die kutproducten die we met zijn allen produceren allemaal per se nodig hebben... en dat het altijd maar meer, meer en nog eens meer moet worden.

Want ik zie de mensen helemaal niet gelukkiger worden van al die onzin, hoe inventief de reclamemakers je dat ook wijs proberen te maken. En die gastjes stuur ik graag als eerste de WW in, zodat de economie even lekker kan relaxen en iedereen voor zichzelf de vraag kan stellen wat ‘ie nou echt nodig heeft. En volgens mij luidt het antwoord bij velen: even wat minder gestress van al dat werk.